Кіріспе

Wherrytown) - Ұлыбританияның Корнуоллдың батысындағы, Лареган өзенінің шығыс жағында, Ньюлин мен Пензанс арасында орналасқан шағын елді мекен. Бұрын ол Мадронның азаматтық приходта болды және 1934 жылы жергілікті үкімет қайта ұйымдастырылған кезде Пензанс ауданына қосылды. 1962 жылы 7 наурыздағы күл жексенбідегі дауылдан бұл аймақ қатты зардап шекті. Ғимараттардың көпшілігі жойылып, Батери Рокстан Толкарнға дейінгі жағалаудың бір милі қатты зардап шекті. Уэрритаундағы жалғыз аман қалған ғимарат Маунт-Бэй мейрамханасы болды. Оңтүстік-Батыс жағалау жолы жағалаудан өтеді.

Су астындағы орман

Маунт шығанағының жағалауын зерттеу барысында су астында қалған, эрозияға ұшыраған жазықтар мен құландарда торф, құм және қиыршық тас жинақталған. Бұл шөгінділер соңғы 12000 жыл бойы теңіз деңгейінің көтерілуімен ылғалды жерлерден жағалау ормандарына, құмдық жерлерге дейінгі циклдік өзгерістердің орын алғанын көрсетеді. Пензанс қаласының екі жағында, Понсандайн мен Уэрритаун жағажайларында, су астында қалған орманның дәлелін бірнеше жартылай окаменелі ағаш діңдері түрінде төменгі су кезінде көруге болады. Су астында жүрген балықтардың тұқымдастары мен траулерлер таудың шығанағында орналасқан, ал орман қазіргіден 2 - 5 шақырым оңтүстікке қарай жағалаулық жазықты алып жатқан болуы мүмкін. Пензанс маңындағы торф пен ағаш үлгілері радиокөміртекпен даталанған және орманның кем дегенде 6000 жылдан 4000 жыл бұрын өсіп келе жатқанын көрсетеді, ол кезде теңіз деңгейінің көтерілуі ағаштарды өлтірді. 1845 жылға дейін Пензанс порты бір ғана айлақты және шығыстан соққан желге ашық болған. Уэрритаун сол кезде Пензанс ауданынан тыс жерде болды. Жағдайдың тығырықтан және порттық алымдардан аулақ болу үшін кемелер өз жүктерін арбаларға түсіру үшін Лариган өзенінің сағасына тоқтады. 1722 жылы Пензанс қаласында болған Дэниел Дефо "Британияның бүкіл аралын аралап шығу" атты еңбегінде: "Құрағай қорғасын, қалайы және мыс кендері, тіпті, су деңгейі төмен жердің ең төменгі жеріне дейін, теңіздің өзінде де көрінеді" деп жазды. 1762 жылы Уэрри шекарасының (қағаз кенішінің шекарасы) оннан бір бөлігі Голланттағы Пенкиттен Рейчел Хокинске ипотека беру үшін кепілдіктің бір бөлігін құрады. 1809 жылы жарық көрген шахтаның жабылуы туралы жазбада дауыл, ал 1820 жылы жарық көрген кітапта жоғары су тасқыны, дауылдар және "табанның төмендеуі" 1798 жылы шахтадан бас тартуға шешім қабылдауының себептері ретінде айыптайды. Ешбір кітапта да американдық кеме шахтаның жабылуы үшін кінәланбаған, бірақ 1809 жылғы есеп 1796 жылы 2 қаңтарда болған дауылға сілтеме жасай алады, ол кемелерді Пензанс портынан шығарып, жақын маңдағы жартасқа тастады. 1823 жылы қайта ашу туралы ұсыныс түспей қалды және 1836 жылы жаңа компания құрылды, ол жаңа айлақ салып, 40 дюймдік қозғалтқышты құрлыққа орнатты. 1883 жылы 12 ақпанда болған дауыл Лариган ағысының ағысын рифтің шығысына қарай өзгертті және теңіз қабырғасының эрозиясына себеп болды, бұл "шаруашылық мақсаттары үшін құмды үнемі алып тастау" деп айыпталды. 1905 жылы құм мен қиыршық тастардың көп бөлігі ауыл шаруашылығы мен құрылыс үшін қазылып, жағажай төмендеді. Кенді ашудың соңғы әрекеті 1967 жылы болды, онда жақын маңдағы Лареган жыныстарының соңына уақытша кемежай салынды. 1851 жылы Ұлы көрмеге әлемнің барлық елдерінен өнімдер шығарылды және оған алты миллион адам келді. Джон Орган сыйлық иегерлерінің бірі болды; Клеопатраның инесінің көшірмесі болған 13 фут (4 м) серпентинді обелисктер және кейін Нью-Йоркте көрінген оюлы шрифт үшін. Сондай-ақ, Пензанс қаласының Артур Харви жасаған үлкен баканалдық ваза да көрнекіленді. Көрме ағылшын жұртшылығының назарына серпентинді әкелді және тапсырыстар көбейді. Өндіріске бағаналар, шатырлар, обелискилер, тұғырлар, пилястралар мен урналар кірді, ал клиенттерге Девоншир герцогы, Дарнли графы, Вестминстер маркизі және корольдік отбасы үшін қосымша заттар кірді. Чатсворт үйі. Хэмптон-корт пен Вестминстер аббатшылығының барлығы нысандар үшін, сондай-ақ көптеген жеке және қоғамдық ғимараттар үшін мақсат болды. Сұраныстың артуы және содан кейінгі әкімшілік және маркетингтік жұмыстардың артуы кеңселер ашуды қажет етті. 1851 жылы Лондон бизнесмендерінің тобымен серіктестік құрылды. Бұл компанияның кеңсесі 5 Waterloo Place, Pall Mall орналасқан. Келесі жылы Джон Орган Лондон серіктестері бақылау сатып алған кезде компанияның бас директоры болды. Жабудан кейін сайт әлі де серпентиндік жұмыстар деп аталды және 1880 жылы 7 қазанда және 1883 жылы ақпанда қару-жарақ қоймасын су басканда дауылдан зақымдалды. Ақыры 1916 жылы бұзылған. 1883 жылы Фримен және оның ұлдары Уэрритаун ауласында он тоғыз адамды жұмысқа алды, олар Ламорна, Нью-Милл және Шеффилдтегі үш гранит карьерлерінен тастарды кесті. Сол кезде кемежайда Пензанс қаласындағы жаңа порттың тастарын салу жұмыстары жүргізіліп жатты.

Құтқару қайықтары станциясы

Корнуоллдағы алғашқы құтқару қайығы 1803 жылы Пензанс портында орналасты, ал 1862 жылы қайықтың бірнеше рет суға түспегені жергілікті дау тудырды. Құтқару қайығын Ньюлинге көшіру ұсыныстары Пензанс тұрғындарымен танымал болмады және компромисс ретінде құтқару қайығы станциясы Уэрритаунға (ол кезде Мадрон еншісінде) көшірілді. 1867 жылы жағалау күзет станциясының жанында Александра жолының түбінде жаңа ағаш құтқару қайығы ашылды және құтқару қайығы 1885 жылға дейін сол жерде тұрды, содан кейін құтқару қайығы Пензанске қайтып келді.

Басқа ғимараттар

1871 жылы немесе сол кездері Коулсон мырзалар ағаш салатын зауыт құрып, 1883 жылы тоғыз адамды жұмысқа орналастырды. Бұл диірменде 13 ат күші бар бу машинасы, тік пісіру фреймін және дөңгелек орындықты іске қосқан. Бір уақытта 27 араға дейін жұмыс істеді. Бодилли & Co компаниясы 1874 жылы Уилл Уэрри кенішінің машина үйінің маңында үлкен ұн диірменін салды. 1880 жылы 7 қазанда бұрғылау залын, астық қоймасын және теміршілерді қорғайтын теңіз қабырғасы теңізге теңестіріліп, үш ғимаратты да су басып кетті. Ньюлинге баратын жолды жойып жіберді. 1906 жылы зауыт пайдаланылмай қалды, 1920 жылы қиратылды. Бұл жерді Western National автобус депосы ретінде және 21 ғасырда Lidl супермаркеті ретінде пайдаланды.

Танымал мәдениет

Уэрри кеніші Р. М. Баллантайнның "Құқық астында" кітабында сипатталған.