Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық композитор Алессандро Польети (17 ғасырдың басында 1683 жылдың шілдесі) - Барокко стиліне тән органшы және композитор. XVII ғасырдың екінші жартысында Поглиетти Венада тұрып, Леопольд I-нің сүйікті композиторларының біріне айналды. Поглиетти 1661 жылдан бастап 22 жыл бойы Вена шайқасына әкелген түрік қоршауы кезінде қайтыс болғанға дейін сарай органистінің лауазымын атқарды. Поглиетти ең алдымен клавиатуралық музыкасы, әсіресе Россиньоло (1677), клавесинге арналған әртүрлі шығармалар жинағы, оның ішінде табиғи дыбыстардың көптеп еліктелуі және оның өмірінде кеңінен көшірілген 12 рицерка жинағы.
Italian composer
Alessandro Poglietti (early 17th century – July 1683) was a Baroque organist and composer of unknown origin. In the second half of the 17th century Poglietti settled in Vienna, where he attained an extremely high reputation, becoming one of Leopold I's favorite composers. Poglietti held the post of court organist for 22 years from 1661 until his death during the Turkish siege that led into the Battle of Vienna. Poglietti is primarily important for his keyboard music, particularly Rossignolo (1677), a collection of diverse pieces for harpsichord that includes a large number of imitations of natural sounds, and a collection of 12 ricercares, which was widely copied during his lifetime.
Өмір
Поглиеттидің шығу тегі мен ерте өмірі туралы ештеңе белгісіз. Оның туған жері ретінде Тоскана мен Богемия ұсынылды. Ол музыканы Римде немесе Болоньяда оқыған болуы мүмкін. 1660 жылдары Поглиетти Венада қоныстанды: 1661 жылдың басында ол иезуит шіркеуінің органшысы және Капельмейстері болды Zu den neun Chören der Engel (Тоғыз періштелер хоры), ал 1661 жылдың 1 шілдесінде Леопольд I-нің кезінде Капельдің органшысы болып тағайындалды (бұрын бұл лауазымды Иоганн Якоб Фробергер ғана атқарған болатын). Поглиетти өлгенге дейін соттың осы лауазымында болды және, айқын түрде, жоғары беделге ие болды. Император (өзінің өзі композитор болған) Поглиеттиді ерекше жақсы көретін, оны асылдандырып, оған Comes palatinus Caesareus атағын берген, ал композиторды Папа да жақсы көретін, оны Алтын шұңқырдың салт аттысы, яғни Рим папасының екінші жоғары рыцарлық орденінің мүшесі етті. Поглиеттидің австриялық дворяндар арасында да достары болды, олардың арасында граф Антон Франц фон Коллальто және Карл II фон Лихтенштейн Кастелькорн, Оломоуцкийдің билеушісі. 1672 жылы Поглиеттиге олардың резиденцияларының маңындағы мүліктер мұра болды. Поглиеттидің тағы бір маңызды байланысы Геттвейг бенедиктиндік абатшылығымен болды, онда ол бірнеше рет қонақ болып, 1677 жылы оның жалғыз операсы орындалды. Композитор Иоганн Каспар Керлл Поглиеттидің жеке досы болды, ол 1670-жылдардың ортасында Венаға келген Иоганн Пахельбельді білген болуы мүмкін. Поглиетти 1683 жылы шілдеде Венада түрік қоршауы кезінде қайтыс болды. Оның өлімі Керлдің 1689 жылы Мюнхенде Missa in fletu solatium деп аталатын массалар жинағының бір бөлігі ретінде жарық көрген Missae sex деп аталады. Керлдің шығармаларында континоның арнайы орындауға "консонанстан аулақ болу" деген бұйрық беретін бөліктері бар.
Nothing is known of Poglietti's origins and early life. Tuscany and Bohemia have been suggested as his possible birthplace. He may have received musical training in Rome or Bologna. Towards the 1660s Poglietti settled in Vienna: in early 1661 he became organist and Kapellmeister at the Jesuit church Zu den neun Chören der Engel (Nine Choirs of Angels), and on 1 July 1661 he was appointed organist of the court Kapelle under Leopold I (a post previously held by none other than Johann Jakob Froberger). Poglietti held the court position until his death and apparently enjoyed a high reputation. The Emperor (who was a composer himself) was particularly fond of Poglietti, ennobling him and bestowing upon him the title Comes palatinus Caesareus, and the composer was also favored by the Pope, who made him a Knight of the Golden Spur, i. e., a member of the second highest Order of Papal Orders of Chivalry. Poglietti also had friends among Austrian nobility, among them Count Anton Franz von Collalto and Karl II von Liechtenstein Kastelkorn, Prince Bishop of Olomouc—in 1672 Poglietti inherited estates near their residences. Another important connection of Poglietti's was with the Göttweig Benedictine Abbey, where he stayed as a guest a number of times, and where his only known opera was performed, in 1677. Composer Johann Kaspar Kerll was a personal friend of Poglietti's, and he may have known Johann Pachelbel, who visited Vienna in the mid 1670s. Poglietti died in Vienna in July 1683, during the Turkish siege that eventually led into the Battle of Vienna. His death was lamented by Kerll in Missa in fletu solatium, published in Munich in 1689 as part of a collection of masses, Missae sex. Kerll's work includes continuo parts that specifically order the performer to "avoid consonances".