Кіріспе
Уэльсте табылған ортағасырлық ағаш мазер ыдысы Нантеос кубогы (Cwpan Nanteos) - бұл Уэльстегі Аберистуит қаласына жақын жердегі Нантеос сарайында көптеген жылдар бойы өткізілген ортағасырлық ағаш мазер ыдысы. Кем дегенде 19 ғасырдың соңынан бастап, оған ішетіндерді сауықтыратын табиғаттан тыс қабілет берілген және дәстүр бойынша Шынайы айқышқа ұқсайды деп саналады. XX ғасырдың басында ол Еуропадағы кем дегенде 200-ден бір үміткерге айналды. Орта ғасырлық фольклор мен келт мифологиясына маманданған фольклоршы Джульетт Вуд, 19 ғасырдың аяғына дейін тостаған туралы "ешқандай сенімді сілтеме жоқ" және "1905 жылға дейін Граалмен мүмкін байланыстар туралы ештеңе айтылмаған" деп мәлімдеді. 1977 жылы тостаған Эдуард I-нің қала жарғысын беруінің 700 жылдығына арналған "Аберистит 12771977" мерекелерінің бір бөлігі ретінде Уэльстің ұлттық кітапханасында, Абериститхте көрсетілді. Уэльстің ежелгі және тарихи ескерткіштер жөніндегі корольдік комиссиясының мамандары тостағанды тексеру мүмкіндігін пайдаланып, оның орта ғасырдың аяғына таман жасалғандығы және ол шұңқырдан оюланған деген қорытындыға келді. 2014 жылдың шілдесінде шарапты беруші ауруханада жатқан кезде Пениардтың Вестондағы үйінен ұрлап кеткені туралы хабарланды. Ол 2015 жылдың маусым айында табылған. Шарапты тауып алғаннан кейін иелері оны Уэльстің Ұлттық кітапханасына тапсырды, онда ол 2016 жылдың маусым айында тұрақты түрде көрініске шықты.
The Nanteos Cup (Cwpan Nanteos) is a medieval wood mazer bowl, held for many years at Nanteos Mansion, near Aberystwyth in Wales. Since at least the late 19th century, it has been attributed with a supernatural ability to heal those who drink from it and traditionally believed to be fashioned from a piece of the True Cross. By the early 20th century, it had become a candidate – one of at least 200 in Europe – for the Holy Grail. Juliette Wood, a folklorist specialising in medieval folklore and Celtic mythology, has stated that there is "no credible reference" to the cup prior to the end of the 19th century and "no mention of possible connections to the Grail until 1905." In 1977, the cup was displayed at the National Library of Wales, Aberystwyth, as part of the "Aberystwyth 1277–1977" celebrations marking the 700th anniversary of the granting of the town's charter by Edward I. Specialists from the Royal Commission on the Ancient and Historical Monuments of Wales used the opportunity to examine the cup and concluded that it dated from the Late Middle Ages and was carved from wych elm. In July 2014, it was reported that the cup had been stolen from a house in Weston under Penyard while the occupant to whom it had been loaned was in hospital. It was recovered in June 2015. Following the recovery of the cup, the owners placed it in the care of the National Library of Wales, where it went on permanent public display in June 2016.
Сипаттама
Қазан - тұтқасы жоқ, кең, жалпақ табаны бар, тереңдігі аз, қатты ағаш ыдыс. Бастапқыда оның биіктігі 10 см, диаметрі 12 см болған, бірақ жылдар бойы ол қатты зақымдалған және ыдыстың жартысынан аз бөлігі қалды. Басқа мазерлерден айырмашылығы, оның ішкі ортасында бас немесе қосқышы жоқ, және зақымданудан бірінің алынып тасталғаны немесе жоғалғаны туралы ешқандай дәлел жоқ.
Бірінші қоғамдық көрме
Кескіні алғаш рет Джордж Пауэлл (1842-1882) 1878 жылы Лампетердегі Сент-Дэвид колледжінде (қазіргі Уэльс университетінің Тринити-Сент-Дэвид кампусы) Кембрий археологиялық қоғамының кездесуі кезінде көрсетті. Пауэлл полковник Уильям Пауэллдің (1815-1878) ұлы болды, одан ол 1878 жылы Нантеос иесін мұра етті. Кескіні алғаш рет көрсеткен кездесудің хаттамасында Джордж Пауэлл затты таныстырып, оның "көп жылдар бойы Нантеоста сақталғаны" туралы баяндаған, ол бұрын Strata Florida (Ystrad Fflur, "Гүлдер аңғары") -дегі аббатхананың иелігінде болған. Хаттамада тағы былай делінген: "Кепірді дұрыс анықтады және кейіннен Қоғам орта ғасырларға жататын ағаш мазер ретінде каталогтады. Уортингтон Джордж Смит сол уақытта жасаған суретте тостағанның қазіргідей бүлінген күйінде, 2 металл түймешікпен бірге ұсталған күйінде көрінеді. Вуд 1878 жылға дейін "Нантеоста реликвияның бар екендігіне дәлел жоқ" екенін және ол 1809 жылы Кардиганшир графлығының тарихы мен көнелігі деп жарияланған Сэмюэл Раш Мейриктің зерттеуінде пайда болмағандығын анықтады. Вуд сонымен қатар Вортингтон Г. Смиттің Страта Флорида аббатханасындағы археологиялық қазбалардың эскиздерін жасағанын атап өтті және тостаған шын мәнінде сол қазбалар кезінде табылған болуы мүмкін деп болжады. Пауэллдің бейбіт емес аббатхана қираған жерлерін қауіпсіз ету үшін жөндеу жұмыстарын жүргізгені белгілі болды және Нантеос кубогының пайда болуы осы жөндеулермен "қатасты". Ричард Барбер, Артурий аңыздарына маманданған тарихшы, тостаған, бәлкім, 19 ғасырда аббатханада табылған деп болжайды. Вуд келістің Стетман немесе Пауэлл отбасыларының өсиеттерінде немесе түгендеуінде жоқ екенін атап өтті. Келесі 20 жыл ішінде бұл тостағанға көбірек көңіл бөлінді. 1890 жылы "Северный Уэльс Хроникалы" газетінде "Археология Камбренсис" журналында 1878 жылы жазылған мәліметтерді қайталап, "Белгілер" бетіне тостаған туралы сөз қозғалды. 1895 жылы тостағанның аңызына қосымша мәліметтер қосылды, ал "Western Mail" газетінде былай деп жазылды: цитата: "Тостаған ағаштан жасалған, дәстүрлі түрде ол шынайы айқышқа айналған. Оны кім жасағаны, не қалай Нантеостың ежелгі отбасы - Пауэллдер иелігіне енгені белгісіз. Оның емдеу қасиеттері кейбір әйелдер аурулары кезінде үлкен беделге ие болды, және дәрігерлердің барлық үміттері жойылған кезде, науқас бірнеше күн бойы барлық тамақты, ылғал және құрғақ алып тастап, толық емделуін қамтамасыз етуі керек еді. Артурий аңыздары мен Гральге деген қызығушылықты қайта жаңғыртуға Викториялық поэт Альфред Лорд Теннисонның 1856 және 1885 жылдар аралығында жарық көрген Корольдің Идильдерінде аңыздарды қайта айтып бергені ықпал етті. Мұнан кейін 1893 және 1894 жылдар аралығында 12 бөлімнен тұратын сэр Томас Малоридің "Артурдың өлімі" атты шығармасының суретті басылымы жарық көрді.
The cup was correctly identified and subsequently catalogued by the Society as a wooden mazer dating from the Middle Ages. A drawing made around the same time by Worthington George Smith shows the cup in the same damaged condition as it exists today, held together with 2 metal staples. Wood found that prior to 1878 "evidence for a relic at Nanteos [was] lacking" and that it had not appeared in Samuel Rush Meyrick's survey, published as The History and Antiquities of the County of Cardiganshire, in 1809. Wood also noted that Worthington G. Smith had made sketches of archaeological excavations at Strata Florida Abbey and suggested that the cup may actually have been found during those excavations. Powell was known to have had repairs carried out to make the unstable abbey ruins safe and the appearance of the Nanteos Cup "coincided quite closely" with these repairs. Richard Barber, a historian specialising in Arthurian legends, has also proposed that the cup was probably discovered at the site of the abbey in the 19th century. Wood points out that there is no record of the cup in any will or inventory of the Stedman or Powell families. The cup received wider attention over the following two decades. In 1890, the North Wales Chronicle newspaper mentioned the cup on its Notices page, reproducing the same details that had been reported in Archaeologia Cambrensis in 1878. By 1895, more details had been added to the cup's legend, and the Western Mail reported:quote|The cup is of wood, traditionally supposed to have been formed from a piece of the true Cross. Who made it is not known, or how it came into the possession of the ancient family of Nanteos – the Powells. Its healing virtues in certain cases of female disorder were in great repute, and when all hopes from doctors had been given up the sufferer had only to take all nourishment, wet and dry, out of it for a few days to ensure a complete cure. The revival of interest in the Arthurian legends and the Grail had been bolstered by the Victorian poet Alfred, Lord Tennyson who retold the legends in the Idylls of the King, published between 1856 and 1885. This was followed by J. M. Dent's illustrated edition of Sir Thomas Malory's Le Morte d'Arthur, issued in 12 parts between 1893 and 1894.
Іздеу мен табу: Қасиетті Граальдың тарихы
1901 жылы жергілікті тарихшы және антиквариат Джордж Эйр Эванс Флоридадағы құрып қалған ғимараттардың сақталуы туралы алаңдай бастады. Ол бұл жерді таныстыруды және "халық арасында танымал етуді" мақсат етіп, бірнеше экскурсия ұйымдастырды. 1901 жылдың жазында Эванс Шаутауква қозғалысының жазғы жиналысына "Аббатхананың өрлеуі, даңқы мен құлдырауы туралы" экскурсия жүргізді. Содан соң ол шаутауквандықтардың Нантеосқа барып, "жақсы танымал ағаштан жасалған емдік тостағанды көруін" қамтамасыз етті. Этельвин Мэри Амери, Чаутауква қозғалысының мүшесі, кейіннен тостағанды киелі граал деп жариялады және 1905 жылы "Тыңдап тауып алды: киелі граал туралы әңгіме" атты кітапша жариялады. Онда ол тостағанның шығу тарихы туралы айтады, оған Нантеостағы "мейрамжайшы" (бұл кезде ол Уильям Пауэллдің әйелі Анна Мария Пауэлл немесе оның келіні Маргарет Пауэлл болуы мүмкін) айтқандай: Вуд осы әңгіменің вариациясын баяндады. Алайда, Стетман отбасы Стаффордширден шыққан және "он жетінші ғасырдан бұрын бұл аймақпен байланысты бола алмайды". Генрих VIII монастырларды таратуы 1536 және 1541 жылдар аралығында, полковник Джон Джонс Нантеос иесін құрғанға дейін бір ғасырдан астам уақыт бұрын, ағылшын азаматтық соғысы кезінде корольдікке қарсы және 1665 жылы Кардиганширдің жоғары шерифі болған. 1539 жылы ақпанда Флориданың Strata таратылды және сайт және оның көпшілігі Сэр Ричард Деверьо мен оның әкесі Уолтер Деверьоға, 1-ші виконт Херефордқа берілді. Ортағасырлық жазбаларда "Страта Флорида" ешқашан қолға алынған тостаған немесе ыдыс-аяқ туралы айтылмаған, ол бұрын Гластонберимен байланысты болған, бірақ бұл екі элемент де Нантеос кубогы туралы аңыздың бөлігіне айналды. Барбер "Гластонбериден қашу туралы әңгіме монастырлардың таратылуы туралы антикварлық есептерді қолдана отырып, әдейі ойлап табылған сияқты" дейді. Ол "бұл оқиғаға қатысты тарихи дәлел келтірілмегенін" атап өтіп, тостағанның "мұрны" тек "қайта-қайта айтылып отыру арқылы өсті" деп мәлімдейді. Алайда, көркемдік дилетант Джордж Пауэлл Вагнермен кездескен болса да, оның Нантеосқа келгені туралы ешқандай жазба жоқ. Бұл тостаған Channel 5 телеарнасы арқылы көрсетіліп отырған "The Search for the Holy Grail: The True Story" атты деректі фильмге енгізілді. Бағдарламада олар тостағанның ағаштан жасалғаны кем дегенде, Исаны айқышқа шегелеткеннен кейін 1400 жыл бұрыннан бері қолданылып келген деген қорытындыға келді. Уэльстегі ескерткіштер жөніндегі комиссар бұл бұйымды тексеріп, оның дәл дәл өлшемді және формалы екенін, ортағасырлық ыдыстың бір түрі, ол 14 ғасырдан бастап, ол Wych elm болды. Сол сияқты, 1998 жылы BBC / TLC / Time Life Television деректі фильмінде Фольклорлық қоғамның Джульетт Вуд тостағанның зәйтүн ағашынан жасалмаған, бірақ шұңқыр шұңқыр немесе тамақ табаны екенін растады. BBC Four деректі фильмінде Патша Артурдың жаратылысы үшін Саймон Армитаж кубоктың қазіргі иесі Фиона Мирилейзмен сұхбат жасап, кубокты тексерді.
Wood reports a variation of this story in which the cup is taken by seven monks from Glastonbury to Strata Florida during the Dissolution and entrusted by the last survivor to the Stedman family. The Stedman family, however, originated from Staffordshire and "cannot be associated with the area before the seventeenth century." The Dissolution of the Monasteries by Henry VIII had taken place between 1536 and 1541, over a century before the establishment of the Nanteos estate by Colonel John Jones, a Royalist during the English Civil War and High Sheriff of Cardiganshire for 1665. Strata Florida was dissolved in February 1539 and the site and most of its estates were passed to Sir Richard Devereux and his father Walter Devereux, 1st Viscount Hereford. Medieval records do not record that Strata Florida ever held a cup or bowl as a relic or that it was previously connected with Glastonbury, but both these elements became part of the Nanteos Cup legend. Barber states that "the story of the flight from Glastonbury seems to have been deliberately invented using antiquarian accounts of the dissolution of the monasteries." Noting that "no historical evidence has ever been offered for the story" he also asserts that the "reputation" of the cup grew simply "by being repeatedly asserted." However, although the artistic dilettante George Powell probably met Wagner, there is no record of him visiting Nanteos. The cup was included in the documentary The Search for the Holy Grail: The True Story, broadcast by Channel 5. In the programme they concluded that the wood the cup is made from dates from at least 1400 years after the crucifixion. The Commissioner for Monuments in Wales examined the piece and said it was exactly the right size and shape to be a mazer bowl, a type of medieval vessel, that it was wych elm and was from the 14th century. Similarly, in a 1998 BBC/TLC/Time Life Television documentary Juliette Wood of the Folklore Society confirmed that the cup was a wych elm mazer or food bowl, and not made of olive wood. For a BBC Four documentary The Making of King Arthur, Simon Armitage interviewed the cup's current owner, Fiona Mirylees, and examined the cup.
Ұрлық
2014 жылдың шілдесінде кубок Вестон қаласындағы Пеньярдтың үйінен ұрланған деп хабарланғаннан кейін, бұқаралық ақпарат құралдарының қызығушылығына айналды. Бұл тостаған "қатысып қалған бір әйелге" беріліп, оның ауруханада жатқан кезінде ұрланған деп есептеледі. Батыс Мерсия полициясының өкілі: "Біз қасиетті Граальды аңшылықтамыз деп айтуға болмайды, бірақ полиция ұрлық туралы тергеу жүргізіп жатыр", - деді. Кескіні аман-есен қайтарып бергендерге 2000 фунт сыйлық берілді. Ол 2015 жылы 19 маусымда Операция Икардың бөлігі ретінде BBC One-дің Crimewatch Roadshow бағдарламасында ашылған.