Кіріспе

Уэльсте табылған ортағасырлық ағаш мазер ыдысы Нантеос кубогы (Cwpan Nanteos) - бұл Уэльстегі Аберистуит қаласына жақын жердегі Нантеос сарайында көптеген жылдар бойы өткізілген ортағасырлық ағаш мазер ыдысы. Кем дегенде 19 ғасырдың соңынан бастап, оған ішетіндерді сауықтыратын табиғаттан тыс қабілет берілген және дәстүр бойынша Шынайы айқышқа ұқсайды деп саналады. XX ғасырдың басында ол Еуропадағы кем дегенде 200-ден бір үміткерге айналды. Орта ғасырлық фольклор мен келт мифологиясына маманданған фольклоршы Джульетт Вуд, 19 ғасырдың аяғына дейін тостаған туралы "ешқандай сенімді сілтеме жоқ" және "1905 жылға дейін Граалмен мүмкін байланыстар туралы ештеңе айтылмаған" деп мәлімдеді. 1977 жылы тостаған Эдуард I-нің қала жарғысын беруінің 700 жылдығына арналған "Аберистит 12771977" мерекелерінің бір бөлігі ретінде Уэльстің ұлттық кітапханасында, Абериститхте көрсетілді. Уэльстің ежелгі және тарихи ескерткіштер жөніндегі корольдік комиссиясының мамандары тостағанды тексеру мүмкіндігін пайдаланып, оның орта ғасырдың аяғына таман жасалғандығы және ол шұңқырдан оюланған деген қорытындыға келді. 2014 жылдың шілдесінде шарапты беруші ауруханада жатқан кезде Пениардтың Вестондағы үйінен ұрлап кеткені туралы хабарланды. Ол 2015 жылдың маусым айында табылған. Шарапты тауып алғаннан кейін иелері оны Уэльстің Ұлттық кітапханасына тапсырды, онда ол 2016 жылдың маусым айында тұрақты түрде көрініске шықты.

Сипаттама

Қазан - тұтқасы жоқ, кең, жалпақ табаны бар, тереңдігі аз, қатты ағаш ыдыс. Бастапқыда оның биіктігі 10 см, диаметрі 12 см болған, бірақ жылдар бойы ол қатты зақымдалған және ыдыстың жартысынан аз бөлігі қалды. Басқа мазерлерден айырмашылығы, оның ішкі ортасында бас немесе қосқышы жоқ, және зақымданудан бірінің алынып тасталғаны немесе жоғалғаны туралы ешқандай дәлел жоқ.

Бірінші қоғамдық көрме

Кескіні алғаш рет Джордж Пауэлл (1842-1882) 1878 жылы Лампетердегі Сент-Дэвид колледжінде (қазіргі Уэльс университетінің Тринити-Сент-Дэвид кампусы) Кембрий археологиялық қоғамының кездесуі кезінде көрсетті. Пауэлл полковник Уильям Пауэллдің (1815-1878) ұлы болды, одан ол 1878 жылы Нантеос иесін мұра етті. Кескіні алғаш рет көрсеткен кездесудің хаттамасында Джордж Пауэлл затты таныстырып, оның "көп жылдар бойы Нантеоста сақталғаны" туралы баяндаған, ол бұрын Strata Florida (Ystrad Fflur, "Гүлдер аңғары") -дегі аббатхананың иелігінде болған. Хаттамада тағы былай делінген: "Кепірді дұрыс анықтады және кейіннен Қоғам орта ғасырларға жататын ағаш мазер ретінде каталогтады. Уортингтон Джордж Смит сол уақытта жасаған суретте тостағанның қазіргідей бүлінген күйінде, 2 металл түймешікпен бірге ұсталған күйінде көрінеді. Вуд 1878 жылға дейін "Нантеоста реликвияның бар екендігіне дәлел жоқ" екенін және ол 1809 жылы Кардиганшир графлығының тарихы мен көнелігі деп жарияланған Сэмюэл Раш Мейриктің зерттеуінде пайда болмағандығын анықтады. Вуд сонымен қатар Вортингтон Г. Смиттің Страта Флорида аббатханасындағы археологиялық қазбалардың эскиздерін жасағанын атап өтті және тостаған шын мәнінде сол қазбалар кезінде табылған болуы мүмкін деп болжады. Пауэллдің бейбіт емес аббатхана қираған жерлерін қауіпсіз ету үшін жөндеу жұмыстарын жүргізгені белгілі болды және Нантеос кубогының пайда болуы осы жөндеулермен "қатасты". Ричард Барбер, Артурий аңыздарына маманданған тарихшы, тостаған, бәлкім, 19 ғасырда аббатханада табылған деп болжайды. Вуд келістің Стетман немесе Пауэлл отбасыларының өсиеттерінде немесе түгендеуінде жоқ екенін атап өтті. Келесі 20 жыл ішінде бұл тостағанға көбірек көңіл бөлінді. 1890 жылы "Северный Уэльс Хроникалы" газетінде "Археология Камбренсис" журналында 1878 жылы жазылған мәліметтерді қайталап, "Белгілер" бетіне тостаған туралы сөз қозғалды. 1895 жылы тостағанның аңызына қосымша мәліметтер қосылды, ал "Western Mail" газетінде былай деп жазылды: цитата: "Тостаған ағаштан жасалған, дәстүрлі түрде ол шынайы айқышқа айналған. Оны кім жасағаны, не қалай Нантеостың ежелгі отбасы - Пауэллдер иелігіне енгені белгісіз. Оның емдеу қасиеттері кейбір әйелдер аурулары кезінде үлкен беделге ие болды, және дәрігерлердің барлық үміттері жойылған кезде, науқас бірнеше күн бойы барлық тамақты, ылғал және құрғақ алып тастап, толық емделуін қамтамасыз етуі керек еді. Артурий аңыздары мен Гральге деген қызығушылықты қайта жаңғыртуға Викториялық поэт Альфред Лорд Теннисонның 1856 және 1885 жылдар аралығында жарық көрген Корольдің Идильдерінде аңыздарды қайта айтып бергені ықпал етті. Мұнан кейін 1893 және 1894 жылдар аралығында 12 бөлімнен тұратын сэр Томас Малоридің "Артурдың өлімі" атты шығармасының суретті басылымы жарық көрді.

Іздеу мен табу: Қасиетті Граальдың тарихы

1901 жылы жергілікті тарихшы және антиквариат Джордж Эйр Эванс Флоридадағы құрып қалған ғимараттардың сақталуы туралы алаңдай бастады. Ол бұл жерді таныстыруды және "халық арасында танымал етуді" мақсат етіп, бірнеше экскурсия ұйымдастырды. 1901 жылдың жазында Эванс Шаутауква қозғалысының жазғы жиналысына "Аббатхананың өрлеуі, даңқы мен құлдырауы туралы" экскурсия жүргізді. Содан соң ол шаутауквандықтардың Нантеосқа барып, "жақсы танымал ағаштан жасалған емдік тостағанды көруін" қамтамасыз етті. Этельвин Мэри Амери, Чаутауква қозғалысының мүшесі, кейіннен тостағанды киелі граал деп жариялады және 1905 жылы "Тыңдап тауып алды: киелі граал туралы әңгіме" атты кітапша жариялады. Онда ол тостағанның шығу тарихы туралы айтады, оған Нантеостағы "мейрамжайшы" (бұл кезде ол Уильям Пауэллдің әйелі Анна Мария Пауэлл немесе оның келіні Маргарет Пауэлл болуы мүмкін) айтқандай: Вуд осы әңгіменің вариациясын баяндады. Алайда, Стетман отбасы Стаффордширден шыққан және "он жетінші ғасырдан бұрын бұл аймақпен байланысты бола алмайды". Генрих VIII монастырларды таратуы 1536 және 1541 жылдар аралығында, полковник Джон Джонс Нантеос иесін құрғанға дейін бір ғасырдан астам уақыт бұрын, ағылшын азаматтық соғысы кезінде корольдікке қарсы және 1665 жылы Кардиганширдің жоғары шерифі болған. 1539 жылы ақпанда Флориданың Strata таратылды және сайт және оның көпшілігі Сэр Ричард Деверьо мен оның әкесі Уолтер Деверьоға, 1-ші виконт Херефордқа берілді. Ортағасырлық жазбаларда "Страта Флорида" ешқашан қолға алынған тостаған немесе ыдыс-аяқ туралы айтылмаған, ол бұрын Гластонберимен байланысты болған, бірақ бұл екі элемент де Нантеос кубогы туралы аңыздың бөлігіне айналды. Барбер "Гластонбериден қашу туралы әңгіме монастырлардың таратылуы туралы антикварлық есептерді қолдана отырып, әдейі ойлап табылған сияқты" дейді. Ол "бұл оқиғаға қатысты тарихи дәлел келтірілмегенін" атап өтіп, тостағанның "мұрны" тек "қайта-қайта айтылып отыру арқылы өсті" деп мәлімдейді. Алайда, көркемдік дилетант Джордж Пауэлл Вагнермен кездескен болса да, оның Нантеосқа келгені туралы ешқандай жазба жоқ. Бұл тостаған Channel 5 телеарнасы арқылы көрсетіліп отырған "The Search for the Holy Grail: The True Story" атты деректі фильмге енгізілді. Бағдарламада олар тостағанның ағаштан жасалғаны кем дегенде, Исаны айқышқа шегелеткеннен кейін 1400 жыл бұрыннан бері қолданылып келген деген қорытындыға келді. Уэльстегі ескерткіштер жөніндегі комиссар бұл бұйымды тексеріп, оның дәл дәл өлшемді және формалы екенін, ортағасырлық ыдыстың бір түрі, ол 14 ғасырдан бастап, ол Wych elm болды. Сол сияқты, 1998 жылы BBC / TLC / Time Life Television деректі фильмінде Фольклорлық қоғамның Джульетт Вуд тостағанның зәйтүн ағашынан жасалмаған, бірақ шұңқыр шұңқыр немесе тамақ табаны екенін растады. BBC Four деректі фильмінде Патша Артурдың жаратылысы үшін Саймон Армитаж кубоктың қазіргі иесі Фиона Мирилейзмен сұхбат жасап, кубокты тексерді.

Ұрлық

2014 жылдың шілдесінде кубок Вестон қаласындағы Пеньярдтың үйінен ұрланған деп хабарланғаннан кейін, бұқаралық ақпарат құралдарының қызығушылығына айналды. Бұл тостаған "қатысып қалған бір әйелге" беріліп, оның ауруханада жатқан кезінде ұрланған деп есептеледі. Батыс Мерсия полициясының өкілі: "Біз қасиетті Граальды аңшылықтамыз деп айтуға болмайды, бірақ полиция ұрлық туралы тергеу жүргізіп жатыр", - деді. Кескіні аман-есен қайтарып бергендерге 2000 фунт сыйлық берілді. Ол 2015 жылы 19 маусымда Операция Икардың бөлігі ретінде BBC One-дің Crimewatch Roadshow бағдарламасында ашылған.