Кіріспе
Флора Томпсонның романдары туралы трилогия Ричард Мейбидің "Дреймс оф ла Гуд Лиф" атты 2014 жылғы кітабында жазылғандай, Томпсон "жақсы өмірдің арманына қарағанда күрделі бизнеске қатысқан күрделі және қиялшыл жазушы болған". Әңгімелерді оқиғаларды тікелей бақылайтын "Лора" (автордың балалық шағындағы өзіндік нұсқасы) үшінші тұлғада айтып береді, ал ересектер автор да екінші баяндаушы ретінде қатысып, өткен оқиғаларға түсініктеме береді және ой жүгіреді. Мейбидің айтуынша, осы екі көзқарастың қарама-қарсылығы "Ларк Райзге ерекше дауыс беретін нәрсенің бір бөлігі". Мейби Томпсонның өз баяндамасын өзі сипаттаған оқиғалардан кейін қырық жылдан кейін жазғанына назар аударды. Ол сол кезеңді ауыл тарихындағы шешуші кезең ретінде анықтай алды: жыл мезгілдерімен реттелетін тыныш, тығыз байланыстағы және бейбіт ауыл мәдениеті ауыл шаруашылығының механикаландыруы, жақсы байланыс пен қалалық кеңею арқылы бүгінгі біртекті қоғамға айналуды бастаған кез. Трансформация нақты сипатталмаған. Бұл аллегория ретінде көрінеді, мысалы, Лораның ата-анасыз Кэндлфордқа алғашқы сапары: кішкентай ауылдан күрделі қалаға саяхат оның бүкіл қауымына әсер ететін уақытша өзгерістерді білдіреді. Кітаптар ауыл өмірін жылдың мезгілдері бойынша сипаттайды, бірақ пьесалар үшін Дьюхерст екі күнді ғана таңдады: Ларк Райз үшін егін жинаудың бірінші күні және жаңа жылдың алғашқы аңшылық кездесуі, қаңтар айының қыстың күні, Кэндлфорд үшін. Ол Томпсонның өз кіріспелерін сахнаға қою үшін және кейіпкерлерінің тағдырына болашақ көзқараспен қараған - болашақта көптеген ер балалар соғыста қаза тапқан - кода ретінде. Екі фильмнің режиссерлері Билл Брайден және Себастьян Грэм Джонс болды. Флора Томпсонның (пьесаларда - Лаура) рөлін Валерия Уиттингтон ойнады. Музыкалық директорлар Джон Тамс және Эшли Хатчингс Альбион тобы орындаған сазды музыканың негізі ретінде дәстүрлі әндерді қолданды. 1980 жылы актерлік құрамның жазбасы жарық көрді және 2006 жылы қайта шығарылды. "Бұл - ерекше оқиға, тамашашылардың көбіне даналық пен бақыттылық сыйлайды, бұл - шынайы сауықтыру сапасына ие сирек театрлық оқиғалардың бірі" деп жазды The Guardian газетінің театр сыншысы Майкл Биллингтон. 1978 жылғы Оливье сыйлығында "Lark Rise" "Үздік пьеса" және "Үздік режиссер" номинацияларына ұсынылды. 2005 жылдың қазан айында Майк Бартлетт пен Джон Терридің режиссерлігімен Лондондағы Финборо театрында Shapeshifter компаниясы қайта жаңғыртты.
According to Richard Mabey in his 2014 book Dreams of the Good Life, Thompson "was a sophisticated and imaginative writer, involved in a more complicated business than straightforward autobiography". The stories are told in the third person by 'Laura' (a version of the author's childhood self) who observes events directly, while the adult author is also present as a second narrator, commenting and reflecting on past events. Mabey comments that the counterpoint between these dual viewpoints "is part of what gives Lark Rise its unique voice". Mabey noted that as Thompson wrote her account some forty years after the events she
described, she was able to identify the period as a pivotal point in rural history: the time when the quiet, close knit and peaceful rural culture, governed by the seasons, began a transformation, through agricultural mechanisation, better communications and urban expansion, into the homogenised society of today. The transformation is not explicitly described. It appears as allegory, for example in Laura's first visit to Candleford without her parents: the journey from her tiny village to the sophisticated town representing the temporal changes that would affect her whole community. The books describe village life through the seasons of the year, but for the plays Dewhurst selected just two days: the first day of harvest for Lark Rise and the first hunt meet of the new year, a winter's day in January, for Candleford. He drew on Thompson's own introductions to set the scene and her reflections on the fates of her characters from a future perspective – a future in which many of the boys just depicted had died in war – as a coda. The joint directors for the two productions were Bill Bryden and Sebastian Graham Jones. Flora Thompson (“Laura” in the plays) was played by Valerie Whittington. The musical directors, John Tams and Ashley Hutchings, made use of traditional songs as the basis for the score, performed by the Albion Band. A cast recording was released in 1980 and reissued in 2006. “It is a most extraordinary event It will send most spectators out wiser and happier human beings one of those rare theatrical occasions with a genuine healing quality”, wrote theatre critic Michael Billington of The Guardian. In the 1978 Olivier Awards Lark Rise was nominated for "Best Play" and "Best Director". In October 2005 the plays were revived by the Shapeshifter company at the Finborough Theatre in London, directed by Mike Bartlett and John Terry.
Теледидар
Джулия Савалха, Оливия Холлинан, Брендан Койл және Даун Френчтің қатысуымен BBC адаптациясы BBC One телеарнасында 2008 жылдың 13 қаңтарынан 2011 жылдың 13 ақпанына дейін көрсетілді. Сериалды Билл Галлахер түсіріп, режиссері Чарльз Палмер.