Кіріспе

Плателиаи () - Литваның Самогития аймағындағы қала. Ол Самогитиядағы ең үлкен көл - Плателиаи көлінің батыс жағалауында орналасқан. Шамамен 1100 тұрғыны бар қала Плунгэ ауданындағы елдэраттың орталығы болып табылады. Ол Жемаития ұлттық паркінің әкімшілік орталығы болып табылады. Қала Самогитияның танымал курорты болып табылады және көптеген туристерді тартады.

Тарих

Плателийдің ағаштан жасалған Санкт-Петр және Пауыл шіркеуі 1744 жылы Ян Войткевичтің қолында салынған. Choiseul de Gouffier сарайы Екінші дүниежүзілік соғыс соңында қиратылған, бірақ 40 гектар саябақ сақталған.

Яһуди қауымы

18-ғасырдың соңында Платиляйға қоныс аударған еврейлер шағын сауда, қолөнер және қаламен шектесетін көлдегі балық аулаумен айналысты. Қалада мәжілісхана болса да, яһуди мектебі немесе басқа да яһудилік қоғамдық мекемелер болған жоқ. XIX ғасырдың соңынан бастап Плателийдің еврейлері біртіндеп Америка мен Оңтүстік Африкаға көшіп бара бастады, ал ағыны 1923 жылы қаланың жартысын қиратып жіберген үлкен өрттен кейін соғыстар аралығы кезеңінде жалғасты. Бұл апат яһудилердің экономикалық жағдайын нашарлатты. Отбасылар әдетте үйлерінің жанында көкөніс бақтарын ұстап тұратын, бұл олардың өмір сүруіне көмектескен. 1923 жылы Плателиаиде тұратын 150 яһудидің 1940 жылы жүзге жуығы ғана қалды. Неміс басқыншылығынан бір апта өткен соң, соғыстың екінші күні Платиляйдан үш ондаған еврей ер адам тұтқындалды. Олар мәжілісханада қамалып, ауыр еңбекке мәжбүр етілсе, яһуди әйелдері мен балаларына қала маңындағы шаруалар үшін көмекші жұмыс күштері ретінде жұмыс істеуге мәжбүр болды. Бірінші атыс 1941 жылдың шілде айының басында қаладан оңтүстікке қарай 4 км жердегі Лаумаленка орманында болды, онда онға жуық еврей еркек атып өлтірілді. Қалған яһуди ерлер шілде айының ортасында қаладан батысқа қарай 0,5 км жерде орналасқан Бокштикалнис тауының етегінде өлтірілді. Ерлер өлім жазасына кесілгеннен кейін 70 әйел, бала және қарт адам мәжілісханаға орналастырылып, тамыз айының соңына дейін сол жерде ұсталды. Оларды атып өлтіріп, Лаумаленка орманында қала тұрғындары қазған орға көміп тастады. Ерлер сияқты әйелдер де құдықтың шетінде тізбектеліп, ату алдында киімдерін шешіп тастаулары керек еді.