Кіріспе
Италиялық католик діни қызметкері және тарихшы Толомео Фиадони, Луккалық Птолемей, кейде Луккалық Бартоломей (шамамен 1236 1327 ж.ж.) ретінде танымал, итальяндық тарихшы.
Tolomeo Fiadoni, better known as Ptolemy of Lucca, sometimes Bartholomew of Lucca (c. 1236 – c. 1327), was an Italian historian.
Өмірбаян
Птолемей 1230 жылдары Луккада дүниеге келген. 1236 жыл соңғы дереккөздерде берілген, бірақ дәл дәстүрден туындауы мүмкін. Оның итальянша аты - Толомео, сол кездегі латын құжаттарында әртүрлі түрде "Толомей", "Толомей", "Толомей", "Птоломей" және "Птоломей" деп жазылады. Бір құжатта оның аты Бартоломей де Лука деп жазылған, ал қазіргі ғалымдар оны Бартоломей деп атаған, бірақ бұл оның ерекше есімінің үлкен түзетуі болуы мүмкін. Оның әулеті Фиадони еді. Олар ақсүйек емес, бай саудагер отбасы еді. Птолемейдің Фиадониспен қарым-қатынасы белгісіз. Ол Раиноның ұлы және Хомодеоның інісі болған. Оның Толомея есімді немере қызы бар еді. 1272 жылы ол Аквинасты Римнен Неапольге ертіп барды, ол 1274 жылы әлі де сол жерде болды, онда оның қожайынының Фосса-Нуовада қайтыс болғаны туралы хабар оған жетті. 1288 жылы туған қаласындағы монастырьдың приоры болып сайланды. Неаполде (1294) папа Селестин V-нің отставкаға кетуіне жол бермеу үшін жасалған қоғамдық демонстрацияға белсенді қатысты. 1301 жылы Флоренцияда Санта-Мария-Новелланың приоры болып сайланды. Кейіннен ол Авиньонға көшіп барды, онда ол тоғыз жыл (13091318) Альбано епискобы кардинал Леонардо Патрассоның капелланы болды, ал кардиналдың 1311 жылы қайтыс болғаннан кейін оның дін досы кардинал Вильгельм Байонндық болды. Жак Эшар өзінің жақын досы және жиі исповедником Иоанна XXII, оны тағайындады епископы Торчело, 15 наурыз, 1318 жылы. Град патриархымен Монстеро ди Сант-Антонио (Торчелло) монастырының абысыны тағайындау туралы жанжал 1321 жылы оның қауымнан шығарылуына және жер аударылуына әкелді. 1323 жылы ол патриархпен татуласып, өзінің кафедрасына оралды және 1327 жылы сол жерде қайтыс болды.
Шығармалары
Птолемейдің ең танымал еңбегі - оның 1307 жылы аяқталған "Анналы" (10611303), онда осы кезеңнің басты оқиғалары қысқа сөйлемдерде жазылған. Оның Хиссия Экклезиастика Нова жиырма төрт кітапта Мәсіхтің дүниеге келгенінен бастап 1294 жылға дейінгі шіркеу тарихын баяндайды; Папа Бонифаций VIII, Папа Бенедикт XI және Папа Климент V өмірлерін қосымша ретінде қарастыра отырып, ол 1314 жылға дейін жетеді (Муратори, жер. цит., XI, 751 б.з.б. ; Климент V өмірбаяны Балузеде жазылған, Vitae pap. Авен., 23 шк.). Сонымен қатар, ол өзінің жеке деректемелері мен цитаталарынан ғана белгілі болған Historia Tripartita жазды. The Extract[us] de chronico Fr. Птоломей де Лука және Excerpta ex chronicis Fr. Птоломейлер енді жеке авторлардың түпнұсқалық еңбектері болып саналмайды, бірақ Птолемейдің өлімінен кейін өмір сүрген белгілі бір белгісіз жинақтаушының Historia Ecclesiastica Nova-дан үзінділері болып табылады. Ол сондай-ақ, "Регимин принциптері" ("Патшалар үкіметі туралы") деп аталатын, Аквина өз өлімінен бұрын аяқтай алмаған еңбегін аяқтаумен танымал. Бұл оңай іс емес, өйткені Птолемейдің үлесі екінші кітаптың алтыншы тарауынан басталып, үшінші және төртінші кітаптарға (том. XVI, Парма, 1865 жылы, Аквинскийдің басылымы). Ол әулиелердің әмірін орындамаса да, оның мінез-құлқы түсінікті әрі логикалық. Адал республикашы болған Птолемей Солтүстік Италия республикашылдығының тәжірибелері туралы теорияны әзірлеуде басты рөл атқарды және Аристотельдің Спарта, Крит және Карфаген аралас конституциялары туралы мысалдарын Рим Республикасымен, ежелгі еврей саясатымен, шіркеумен және ортағасырлық коммуналармен салыстырған алғашқы жазушы болды, бірақ ол папаның абсолютті зайырлы және рухани монархиясының берік қорғаушысы болды. Оның "Гексамерон" туралы еңбегін 1880 жылы Масетти баспасында жариялады. Авиньон папаларының өмірлері оның қолындағы түпнұсқа құжаттардан жазылды және олар куәгерлердің мәлімдемелерінен бақыланды. Оның аңыздарды қабылдауы қазір жарылды, мысалы, Папа Жанна, оның уақытының сынсыз мінез-құлқына байланысты болуы керек.
Басылымдар
Лукалық Птолемей. Билеушілердің билігі туралы (De Regimine Principum). Тр. Джеймс М. Блайт. Филадельфия, 1997 жыл. Лукалық Птолемей. Historia Ecclesiastica Nova: Nebst Fortsetzungen Bis 1329 [= Жаңа шіркеу тарихы, 1329 жылға дейін жалғасуымен], ред. Оттавио Клауот пен Людвиг Шмугге. Monumenta Germaniae Historica Scriptores, том. 39 (Ганновер, 2009 жыл).