Theobald I, Count of Blois

Кіріспе

Блуа графы (910 977) Теобальд I (91316 қаңтар 975, 976 немесе 977), Trickster деп аталатын (француз тілінде le Tricheur деген мағынада алдаушы), Блуа, Тур, Шартр және Шатеадун графтары, сондай-ақ Виерзон және Провинс лорды болды. Ол Франк герцогы Ұлы Гюдің адал және күшті вассалы болды.

Өмір

Теобальд I - 908 жылдан бастап Тур виконты болған Блуаның ақсақал Теобальдтың ұлы, және Рихильдистің, қайсысы шыққандығы талқыланды. 940 жылы граф атағын алу Робертиан жерлеріне графтардың жаңа буынының келуімен байланысты болды. 936 жылы Ұлы Иуг Франк герцогы атағын иеленді, бұл Неустрия маркизі атағының орнын алды. Материалдық және саяси себептермен герцог өзінің бұрынғы пайдасының бір бөлігін өзінің вассалдарына беруі керек болды. Фульк Игі Анжеде және Теудон Парижде граф болды. Блуалық Теобальд франк герцогының адал вассалы болды және оның ең жақсы лейтенанты болып саналады. Оның округтік билігінің аймағына Тур, Блуа, Шатодун және Шартр кірді. Ұлы Гю үшін Теобальдтың Неустриядағы басты рөлі Норман графы Уильям Лонгсвордтың Сома өзенінен Бретаньге дейінгі маршты басқаратын рөліне тепе-теңдік келтіруі керек. Осыған байланысты Теобальдтың әпкесі немесе қызы Бретань герцогы Алан II Нантпен үйленді, бұл Теобальдқа Реннеге дейін ықпал етті. Алайда Алан II-нің өлімі Бретаньде бос орын қалдырды, бұл оны норманндар немесе Анжевиндер басып алуына ұшырайды. Теобальд пен Фульк II Анжу, Ұлы Гугтың екі вассалы, регенттік аймақтары бойынша келісті Бретани, сәйкесінше Ренне мен Нанттан. Теобальд өзінің жесір қалған қызы мен қарындасына Фулькпен үйленуге рұқсат берді. 943 - 44 жылдары ол Вермандоидің Люиггардасына, Нормандияның Вильгельм I-нің жесіріне үйленді. Еврэу маңындағы оның жесірі Теобальдтың Нормандияны ұстауына ықпал етеді. Луиггарда Вермандои графы Герберт II-нің қызы және Франция королі Роберт I-нің үлкен қызы болды. Сондықтан оның ағасы осы некеге қолдау көрсеткен Франция герцогы Ұлы Гю болды. 945 жылы Пасхада Людовик IV-ті нормандықтар тұтқынға алып, корольді Теобальдтың қарамағына берген Ұлы Гюге тапсырды. Бір жылдай тұтқында болғаннан кейін, Людовик патша Хьюға Лаон қаласын ұсынып, оның бостандығын келісті, содан кейін Хью Теобальдқа берді. Алайда 949 жылы Ұлы Оттонның әскерімен қолдаған Людовик IV Теобальдқа қарсы соғыс бастаған кезде Лаон қайтадан жоғалды. 960 жылға дейін ол Нормандияның Ричард I-іне қарсылық білдіре бастады және норманндармен ұзақ соғыс жүргізді. 961 жылы ол Эврэге шабуыл жасады. Нормандар Дюноаға шабуыл жасап жауап берді. 962 жылы Руанға шабуыл жасады, бірақ сәтсіз аяқталды. Нормандар жауап ретінде Шартрді өртеп, оның үлкен ұлын Теобальдты өлтірді. Осы қақтығыс кезінде Хью Капе ақыры франк герцогы атағын алды. Хью Теобальдтың саясатын мақұлдамады. Ол бір жағынан Нормандияның Ричард I-нің жаңа туған інісі болды, ал екінші жағынан граф пен герцог арасындағы статус-квоны ұнатты. Бұл оқиға Блуа әулеті мен Капеция иелері арасындағы сенімсіздіктің бастауы болды. Теобалд, өз кезегінде, Каролинг патшасы Лотардан қолдау сұрады. Реймс архиепискобы Одалрикке қарсы Куси қамалы үшін соғыс бастағаннан кейін, ол өз ұлына архиепископтан қаланы ұстауға мүмкіндік берді. Ол қайтыс болған кезде, ол Луара өзенінде үлкен билік құрып, Францияның орталық бөлігін билеп отырды.

Theobald I was the son of Theobald the Elder of Blois, who from 908 on was Viscount of Tours, and of Richildis, which origins are discussed. The acquisition of the count's title around 940 was linked to the arrival of a new generation of counts on Robertian lands. In 936, Hugh the Great was invested with the title of Duke of the Franks, which replaced that of Marquis for Neustria. For material and political reasons, the duke had to delegate part of his previous benefits to his vassals Fulk the Good became count in Angers and Teudon count in Paris. Theobald of Blois was a faithful vassal of the Duke of the Franks and is considered his best lieutenant. The district of his county power included Tours, Blois, Châteaudun and Chartres. For Hugh the Great, the preeminent role of Theobald in Neustria must counterbalance that of the Norman count William Longsword who rules a March that extends from the Somme river to Brittany. In this context, Theobald's sister or daughter had married Alan II of Nantes, the Duke of Brittany, giving Theobald influence all the way to Rennes. However, the death of Alan II left a void in Brittany, making it vulnerable to encroachment by either the Normans or the Angevins. Theobald and Fulk II of Anjou, the two vassals of Hugh the Great agreed on their areas of regency in Brittany, based respectively on Rennes and Nantes. Theobald also let his widowed daughter or sister married Fulk. About 943–44, he married Luitgarde of Vermandois, widow of William I of Normandy. Her dower around Evreux strengthens Theobald's grip around Normandy. Luitgarde was the daughter of Herbert II, Count of Vermandois and the great daughter of King Robert I of France. Hence her uncle was Hugh the Great, Duke of France who favored this marriage. On Easter 945, Louis IV was captured by a Norman faction and given over to Hugh the Great, who placed the king in Theobald's custody. After about a year in his vassal's custody, King Louis negotiated his freedom by offering Hugh the city of Laon, which Hugh then gave to Theobald. However Laon was lost again in 949 when Louis IV supported by Otto the Great's army waged war against Theobald. Before 960, he began opposing Richard I of Normandy and entered into a long war with the Normans. In 961 he attacked Évreux. The Normans responded by attacking Dunois. In 962, he launched an assault on Rouen, which attack failed. The Normans burned Chartres in response and killed his eldest son Theobald. During this conflict, Hugh Capet was finally invested with the title of Duke of the Franks. Hugh disapproved of Theobald's policies. He became the recent brother in law of Richard I of Normandy on the one hand, and preferred a status quo between count and duke, on the other. This event was the starting point of distrust between the House of Blois and their Capetian overlords. Theobald, in return, sought the support of the Carolingian king Lothair. Following a war against Odalric, Archbishop of Reims, over the castle of Coucy, he let his son hold the castle from the archbishop. By the time of his death, he had built a vast power on the Loire, dominating central France.