Кіріспе
Жапондық конфуциан философы, Линнеевке дейінгі ботаник НОТОК Кайбара Эккен (貝原 益軒) немесе Экикен, сондай-ақ Ацунобу (篤信) деп те белгілі, жапондық неоконфуциан философы және ботаник. Кайбара Чикузен провинциясындағы (қазіргі Фукуока префектурасы) Фукуока доменінің даймиосының кеңесшілерінің отбасында дүниеге келген. 1648 жылы әкесімен бірге Эдоға барды, ал 1649 жылы Батыс ғылымдарын зерттеу үшін Нагасакиге жіберілді. Әкесінің өтініші бойынша ол 1650 - 1656 жылдары Нагасакиде ронин болып оқыды. Кейін ол Киотода оқуын жалғастыруға мүмкіндік беретін Куродаға қайтадан қызмет етті. 1665 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін ол Фукуокаға оралды. Кейбараның жапон мәдениетіндегі ең маңызды екі үлесі - батыс табиғат ғылымы мен неоконфуциандықтың араласқан табиғатты зерттеу және неоконфуциандықтың күрделі жазбаларын жапон тіліндегі тілге аудару. Оның конфуцийшілдік идеялар мен батыс ғылымының синтезі синтоизмнің, әсіресе мемлекеттік синтоизмнің қалыптасуына әсер етеді және Кокугаку қозғалысына ұқсас мәселелерді көрсетеді. Қайбараның ғылымы ботаника мен медицина материясына ғана шектелген және "табиғи заңға" бағытталған. Кейбара Жапонияда Чарльз Дарвин сияқты ғалымдар сияқты танымал болды. Жапон өсімдіктерін зерттеудің алғашқы бағыты - Ямато гондзо (Японияның дәрілік шөптері) атты еңбегін жазған кезінде ол Жапониядағы ботаниканы зерттеуді алға тартты. XIX ғасырдағы неміс жапонологу Филипп Франц фон Зибольд оны "жапониялық Аристотель" деп атады.
NOTOC
Kaibara Ekken (貝原 益軒) or Ekiken, also known as Atsunobu (篤信), was a Japanese Neo Confucianist philosopher and botanist. Kaibara was born into a family of advisors to the daimyō of Fukuoka Domain in Chikuzen Province (modern day Fukuoka Prefecture). He accompanied his father to Edo in 1648, and was sent in 1649 to Nagasaki to study Western science. At his father's urging, he continued his studies in Nagasaki as a rōnin from 1650 through 1656. He then re entered service to Kuroda, which led to his continuing studies in Kyoto. After his father's death in 1665, he returned to Fukuoka. Kaibara's two most significant contributions to Japanese culture were the study of nature based on a blend of Western natural science and Neo Confucianism, and the translation of the complex writings of Neo Confucianism into vernacular Japanese. His synthesis of Confucian ideas and Western science influence the formation of Shinto, especially State Shinto, and reflect similar concerns to the Kokugaku movement. Kaibara's science was confined to Botany and Materia medica and focused on the "natural law". Kaibara became as famous in Japan as people such as Charles Darwin when it came to science. He advanced the study of botany in Japan when he wrote Yamato honzō (Medicinal herbs of Japan), which was a seminal study of Japanese plants. The 19th century German Japanologist Philipp Franz von Siebold called him the "Aristotle of Japan".
Жарияланған еңбектер
Дазайфу джинжа енги (Дазайфу ғибадатханасының тарихы). Жинкун (илаһтардың сабақтары). Шиндзю хэйко аймоторазарурон (Шинто мен конфуциандықтың айырмашылығы туралы трактат). Йоджокун (Өмір кітабының қоректік қағидалары), 1713 жыл.