Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Миюн Юаньву (қытайша: 密雲圓悟, пиньинь: Mìyún Yuánwù; жапонша: 密雲円悟, гепбурн: Mitsuun Engo; 15661642) - Линдзи сектасының танымал қытайлық Чан шебері. Қазіргі Цзянсу провинциясындағы Чанчжоу қаласында белгілі отбасында дүниеге келген. 1594 жылы Алтыншы Патриархтың платформалық сутрасын оқығаннан кейін ол әйелі мен балаларын тастап, бірден Чанчжоудағы Юван монастырының Хуанью Чжэнчуа ұстазының қол астында тағайындалды. 1603 жылы оның қожайыны Пекинге кетіп, монастырды оған қалдырды. Сол кезде ол кенеттен оянып, келесі онжылдықта Чанның оқыту әдістерін ерекше дамытқаны үшін әйгілі болды, Линдзидің "сабап, айқайлауын" қайта жаңғыртты.
Miyun Yuanwu (Chinese: 密雲圓悟, pinyin: Mìyún Yuánwù; Japanese: 密雲円悟, Hepburn: Mitsuun Engo; 1566–1642) was a prominent Chinese Chan master of the Linji sect. Born in Changzhou, in modern Jiangsu Province, to a prominent family, and was educated as a Confucian. In 1594, after reading the Platform Sutra of the Sixth Patriarch, he left his wife and children and immediately ordained under master Huanyou Zhengchua of Yuwang Monastery in Changzhou. In 1603, his master left for Beijing and left him in charge of the monastery. At that time, he is said to have attained sudden awakening, and in the next decade became famous for his distinctive development of Chan teaching methods, reviving the "beating and shouting" of Linji.
Мансап
1611 жылы Миюн өзінің ұстазы Хуаньюдан Дхарма берілуін қабылдады және 1614 жылы Лонччюань ғибадатханасының иесі болды. Сонымен қатар, ол Тиантай тауындағы Тонгсюан ғибадатханасының (1623), Чжэцзяндағы Гуанхуй ғибадатханасының (1624), Юван тауындағы Гуанли ғибадатханасының, Цзиньленгтегі (қазіргі Нанкин) Даобауэн ғибадатханасының және Тайтун тауындағы Цзиньге ғибадатханасының (көбінесе Тиантун ғибадатханасы деп аталады) иесі болды. Ол үшін ол екіншілік Тиантун иесі деген атақ алды. 1587 жылы су тасқынынан зақымдалған Тиантонг ғибадатханасын қайта салумен қатар, оның танымал Чан газеттерін басып шығару жұмысы кеңінен танымал болды. Мысалы, 1638 жылы бір кездегі құрып қалған Тяньтун ғибадатханасында 1500 монах пен діндар адамдары тұрғаны байқалды. Бұл халықты тамақтандыру үшін 1641 жылы "Мың монах үшін соғыс" атты үлкен соғыс құйылды. Миньюнның ұрпақ аралық ықпалы зор болды. Бұл Миюнның өз нәсілінің ішіндегі дхарма мұрагерлерін әбат етіп тағайындауымен қамтамасыз етілді, олар сол тәжірибені жалғастырды. Бір мезгілде алты ғибадатхананың иесі болған Миюн Юань (12711368) дәуірінен бастап құлдырап келе жатқан Чанды, әсіресе Линцзи сектасының билігі мен танымалдылығын қайта жаңғыртты деп саналады.
In 1611, Miyun received Dharma transmission from his master, Huanyou, and became the abbot of Longchiyuan Temple in 1614. Additionally, he became the abbot of Tongxuan Temple on Mount Tiantai (1623), Guanghui Temple in Zhejiang (1624), and was additionally the abbot of Guangli Temple on Mount Yuwang, Daobaoen Temple in Jinleng (modern Nanjing), and Jinge Temple on Mount Taintong (popularly known as Tiantong Temple), for which he received the secondary name Master Tiantong. In addition to rebuilding Tiantong Temple in 1641, which had been damaged in a flood in 1587, his work publishing popular Chan gazetteers attracted a wide following. For instance, 1638, it was observed that the once decrepit Tiantong Temple was then home to 1500 monks and laity. For the feeding of this population, the immense "Wok for a Thousand Monks" was cast in 1641. Minyun had an immense intergenerational influence. This was ensured by Miyun's intentional appointment of his own Dharma heirs as abbots within his lineage, who carried on the same practice. Miyun, having simultaneously been abbot of six temples, is regarded as having largely revived Chan, which had been on decline since the Yuan (1271–1368), and in particular, the power and popularity of the Linji sect.
Шығармалары
Ванли дәуіріндегі төрт көрнекті монахтардан айырмашылығы, Миюнның оқыту стилі әдеби жетістіктерге немесе сутра түсініктемесі сияқты стипендияға негізделмеген. Оның ілімі классикалық Чан афоризмдері мен іс-әрекеттерінен тұрады, олар келесі жинаққа жинақталды: Майстер Миюнның сөздерінің жазбасы (密雲師語錄), JA158.
In contrast to the Four Eminent Monks of the Wanli Era, Miyun's teaching style was not based on literary accomplishments or scholarship, such as sūtra commentation. Rather, his teachings consisted of classic Chan aphorisms and deeds which were collated the following collection:
The Record of the Sayings of Master Miyun (密雲禪師語錄), JA158.