Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Симфониялық No 69 - Джозеф Хайднның C мажордағы I/69 симфониясы, "Лаудон" симфониясы деп аталады. 1775-1776 жылдары жазылған бұл шығарма композитордың бұрынырақ болған "Штурм-ун-Дранг" кезеңінен стильдік жағынан ауытқуды білдіреді және Гайдн көптеген комикалық опералар жазған уақытта жазылды. Алайда, оның көңілділігі төмен болса да, "өткен симфониялар сияқты, бірақ ерекшелігі жағынан өзгеше болса да, өте жақсы жасалған, қызықты әрі түпнұсқалық" симфония.
The Symphony No. 69 is a symphony by Joseph Haydn in C major, Hoboken I/69, known as the "Laudon" symphony. Composed around 1775–1776, it represents a stylistic departure from the composer's earlier intense Sturm und Drang period and was written at the same time as Haydn was writing numerous comic operas. Despite the lighter tone, however, the symphony is "as finely crafted, as interesting, indeed as original, as the preceding ones, albeit very different in character."
Есімдік
Атақ 1770-ші жылдардың ортасында соло фортепиано үшін нұсқасын шығарған Хайднның баспашысы Артариядан пайда болды. Артария бұл шығарманы сатуды арттыру үшін Австрияның әйгілі соғыс батыры генерал Эрнст Гидеон Фрайхерр фон Лаудонның есімін шығармасына қосты. Гайдн клавиатуралық аранжировка жасауға келісті, бірақ соңғы қозғалысты клавиатуралық орындау үшін орынсыз деп қалдыруға батылдықпен келісті. Алайда, ол 1783 жылы 8 сәуірде өзінің баспасына "wird zu Beförderung des Verkaufs mehrs als zehen Finale beytragen" (он финалдағыдан көп сатылатын болады) деп жазып, Артарияның сату маневрын қолдады. Х. С. Роббинс Лэндонның "Тіл атағы "Түріктерді жеңіп, Еуропаны Австрия монархиясына қауіпсіз еткен әйгілі Австрия фельдмаршалын құрметтеу үшін Хайднның өзі" деген пікірі дұрыс емес. Бұл атау тек экономикалық мотивациядан туындаған және Хайднның бастапқы тұжырымдамасында ешқандай саналы әскери тақырыпты көрсетпейді. Оның орнына, композитордың 48-ші симфониясымен мерекелік ашылудың ұқсастығы Артарияның идеясына шабыт берді.
The nickname originated with Haydn's publisher Artaria, who issued a version for solo piano in the mid 1770s. As a device for increasing sales, Artaria attached to the work the name of a popular Austrian war hero, General Ernst Gideon Freiherr von Laudon. Haydn agreed to make the keyboard arrangement, but insisted on omitting the final movement as inappropriate for keyboard performance. However, he endorsed Artaria's sales maneuver, writing to his publisher on April 8, 1783 that the title "wird zu Beförderung des Verkaufs mehrs als zehen Finale beytragen" (will produce more sales than ten finales). H. C. Robbins Landon's view that the title "is Haydn's own to honour the famous Austrian Feldmarschall who conquered the Turks and made Europe safe for Austrian monarchism" is inaccurate. As a post facto addition, the title was borne from purely economic motivation and does not reflect any conscious military theme in Haydn's original conception. Instead, the similarities of the festive opening with the composer's earlier 48th symphony was likely the inspiration for Artaria's idea.