Кіріспе

Майнц архиепискобы және 1165 - 1183 жылдар аралығында Германияның архиканцлеры I Кристиан (шамамен 1130 - 23 тамыз 1183), кейде Кристиан фон Бух, неміс прелаты және дворяны. 1165 жылдан 1183 жылы қайтыс болғанға дейін Майнц архиепискобы және Германияның архиканцлеры болды. 1160 жылы даулы сайлауда архиепископ болып сайланды. Ол император Фредерик I-ге екі рет Италиядағы дипломат ретінде қызмет етті.

Өмірбаян

Кристиан Бейхлинген әулетіне жататын және Буханың кішігірім графтығын басқарған. Ол шіркеуге Людовик II, Тюрингияның ландграфы, Мерзебург соборының провосты лауазымына көмектескен. 1160 жылы Майнц архиепискобы Арнольдтың өлтірілуімен Майнц тыйым салынған. Собордың кейбір канондары Франкфуртқа қашып барып, христиан архиепискобын сайлады. Алайда, басқалары Рудольф Зеренгенді сайлады. Алайда император Фридрих Барбаросса Лоди Синодын шақырып, Папа Виктор IV-ге екі кандидатты да орнынан алып, Конрад Виттельсбахты 1161 жылы 20 маусымда епископтық орынға көтерді.

Италияға алғашқы сапары

Кристиан 1162 жылы Майнц соборының, сондай-ақ Маастрихттегі Сент-Серватиус базиликасының провосты болды және императордың 1163 жылғы итальян экспедициясына еріп барды. 1165 жылы Виттельсбахтың Конрад императорлық антипапа Паскаль III-ді танудан бас тартты. Фридрих пен Паскаль бірден христианды епископқа тағайындады және ол бүкіл империяда танылды, бірақ Папа Александр III танымады. Фридрихтің ниеттерін жариялау үшін Вюрцбург мәжілісі өтті. Кристиан Лациумға аттанып, римдіктерді қинады, олар Паскальды танитын келісім жасастырды және Анагниді жұмыстан босатты. 1167 жылы Фридрих Латеранға Пасхальды күшпен енгізуге кірісті, ал Кристиан онымен бірге барды. 4 наурызда ол діни қызметкер, ал келесі күні епископ болып тағайындалды. Содан кейін Кристиан соғыс жолына түсті. Ол Нарниді император мен Пашальға қарсы шыққандары үшін аяусыз жазалады. Содан мамыр айында римдіктер 40 мыңнан тұратын үлкен әскер жинап, Тускулумды қоршауға алды. Содан кейін Анконадағы Кристианнан көмек сұралды. 1300 неміс және брабантиандықтармен және Басунвилланың Роберт II адамдарымен Кристиан қала сыртындағы Монте Порцио маңында қостарын тікті. Римдіктер христиандықтардың барлық дипломатиялық шешімге қол жеткізуге тырысуларын елемей, шабуыл жасады. 29 мамырда Монте-Порцио шайқасы өтті. Римдіктер мен папа әскерлері жеңілді, Тускулум сақталды, ал Римге жол ашылды. Император мен оның антипапасы Римге кірді, бірақ безгек ауа райының басталуы 2000 адамды, оның ішінде Рейнальд Дассельді өлтірді. Кристиан оның орнына Италияның архиканцлері болып тағайындалды. Келесі жылы ол римдіктерге Альбаноны қиратуға көмектесті.

Дипломат

Германияға оралғаннан кейін ол Майнцке екі рет сапар шекті. Ол Фридрих пен Саксония герцогы Генрих Арыстанның арасында арадашчы болды. 1168 жылы ол Руанда Англияның Генрих II мен Францияның Людовик VII арасындағы аралықта болды. 1169 жылы маусымда Бамбергте Фредериктің ұлы Генрихті Рим патшасы етіп тағайындайтын Кристианның идеясы болды. Сондай-ақ, ол Шығыс пен Батыс шіркеулері арасындағы Ұлы шинаны тоқтатуға тырысты, бұл оны 1170 жылы Киелі Рим императорының елшісі ретінде Грекияға әкелді. 1177 жылы ол император мен Папа арасындағы Венеция келісімінің басты келіссөзшілерінің бірі болды, онда император Александрды ресми түрде папа ретінде мойындады және өзінің антипапасы Каллист III-ді тастап кетті. Осылайша ол Александр III-нің құрметіне ие болып, паллиумды алды.

Италияға екінші сапары

1171 жылы Кристиан Фредерикпен Италияға қайтадан бірге барды. Ол Александрдың барлық қалаларына шабуыл жасады. Венециямен одақтасып, ол 1173 жылы Анконаны қоршауға алды, бірақ кері шегінуге мәжбүр болды; жесір әйел Стамира, кейіннен итальяндық ұлттық қаһарман болды, қаланың қарсы тұруында маңызды рөл атқарды. 1174 жылы ол Терниді, ал 1176 жылы Фермоны құлатқан. 1178 жылы 12 наурызда Кристиан Рим папасын Римге алып кірді. Содан кейін ол антипапа Каллист III тұрған Витербоны қоршап алды. Ол өзін Александрға бағындырып, Монферраттың Конрадтың көмегін сұрап жалбарынған қаланың бағындыруына мәжбүр етті. 1179 жылдың наурыз айында ол III Паскальдің барлық актілерін өзгерткен Үшінші Латеран кеңесінде қатысты. Содан кейін ол Витербоны Конрадтан қорғауға бет бұрды, оны ол тұтқынға алды, содан кейін қыркүйекте Камеринода тұтқынға алды және оны он бес ай бойы Сан-Флавиано замогында, содан кейін Рокка-Венереде және ақырында Аквапендентеде тұтқынға алды. Византиялық тарихшы Никетас Хониаттың айтуынша, Конрад император Мануэль I Комненнің қаржылық қолдауынан пайдаланып, тұтқынды Константинополға барымта ретінде жіберуге дайын болды, бірақ Мануэль ақырында бұл ұсыныстан бас тартты. Крисчян босатылғаннан кейін Витербода қала берді, тіпті Римнен кеткен папаны қабылдады. 1181 жылы папа Люций III де қаладан қашып кеткенде, Кристиан римдіктер қоршап алған Тускулумда оған көмекке келді. Ол римдіктерді екі рет жеңіп, папа мен қаланы тағы да құтқарды. Ол Монте-Порциодан кейін 2000 адамды өлтірген безгек қызуынан зардап шекті, бірақ Роджер Ховеден оның уланған фонтаннан су ішкенін айтады. Ол Тускулумда қайтыс болып, сол жерде жерленген. Виттельсбахтың Конрадты тағы да Майнц архиепископы етіп тағайындады. Кристиан өмір бойы дипломат және жауынгер болды, ешқашан прелат болмады. Оның мұрасы мен мінез-құлқы Грегоровиус: