Кіріспе

1400-жылдан 1786 жылға дейінгі жерлеу орындары бар зират Прагадағы ескі еврей зираты - Прагадағы ескі еврей зираты, бұл Еуропадағы ең ірі және Прагадағы ең маңызды еврей тарихи ескерткіштерінің бірі. Ол 15 ғасырдың бірінші жартысынан бастап 1786 жылға дейін өз мақсатына қызмет етті. Мұнда жергілікті еврей қауымының танымал тұлғалары жерленген; олардың арасында раввин Иегуда Лива бен Бекалел Махарал (шамамен б.з.б. 15261609), кәсіпкер Мордехай Мейзель (15281601), тарихшы Дэвид Ганс (шамамен 1528-1601 жж.) 1541-1613) және раввин Дэвид Оппенхайм (1664-1736). Бүгінде зиратты Прагадағы еврей мұражайы басқарады. Зират Умберто Эконың "Прага зираты" романында аталған.

Алдыңғысы

Ежелгі еврейлер зираты Прагадағы алғашқы еврейлер зираты емес, оның алдыңғысы қазіргі Праганың Жаңа қаласы аумағында орналасқан "Еврейлер бақшасы" деп аталды. Бұл зират 1478 жылы Прага азаматтарының наразылығынан патша Владислав II-нің бұйрығымен жабылды. Кейін ол Нью-Таун көшелерінің астына түсіп кетті.

Эволюция

Ескі зираттың тарихы ескі зират жабылғанға дейін басталғанын білеміз, бірақ оның нақты қашан құрылғандығы белгісіз. Бірден-бір ілмек - 1439 жылы зираттағы ең көне қабір тасы, ол раввин және ақын Авигдор Караға тиесілі. XV ғасырдың ортасынан бастап, қабір тақталарындағы жазбалар жерлеулердің үздіксіз уақыт сызығы болып табылады. Соңғы қабір тасы 1787 жылы салынған; үш жыл бұрын, білімді император Иосиф II гигиеналық себептермен қала қабырғаларының ішінде жерлеуге тыйым салған. Кейіннен Прагалық яһудилер 17 ғасырда оба эпидемиясы салдарынан құрылған Жижковтағы зиратты қолданды.

Ғарыш және қабаттар бойынша көму

Үш ғасырдан астам уақыт бойы қолданылып келген зираттың бос жері қалмады. Яһудилер ата-бабаларын қастерлеп, қастерлеп, ескі қабірлерді қиратуға болмайды. Тек кейде ғана яһуди қауымына зиратты кеңейту үшін жер сатып алуға рұқсат етілді және көптеген жағдайларда ол басқа жолдармен орын алуы керек болды; қажет болған жағдайда, бос аумаққа топырақтың жаңа қабаты үйілді. Осы себепті қазір 12 қабатқа дейін орналасқан жерлер бар. Осы шешімнің арқасында ескі қабірлер өздері сақталып қалды. Алайда жаңа деңгейлер қосылған кезде оларды қорғау үшін ескі (және төменгі) қабірлерге байланысты қабір тастарын төсеу немесе тастарды жаңа, жоғары бетке көтеру қажет болды. Бұл бүгінгі күнгі көрістегі тас-талқандардың тығыз ормандарының себебін түсіндіреді; олардың көбі бірнеше қабатқа төменгі қабатта жерленген адамды еске алады. Бұл сонымен қатар зираттың беті қоршаған көшелерден бірнеше метрге жоғары көтерілгенін түсіндіреді; топырақ пен қабірлерді ұстап тұру үшін қабырғалар қажет.