Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жозе бен Жозер (немесе Йозе бен Йозер) - ерте маккаби дәуірінің раввині, мүмкін Соко Антигонның шәкірті және хасидеяндар деп аталатын аскет тобының мүшесі, бірақ бұл да анық емес. Ол діни қызметкерлердің бірінің әулетіне жататын.
Jose ben Joezer (also spelt Yose ben Yoezer) was a rabbi of the early Maccabean period, possibly a disciple of Antigonus of Soko and member of the ascetic group known as the Hasidæans, though neither is certain. He belonged to a priestly family.
Өмірбаян
Ол және оның әріптесі Иерусалимнің Хосе бен Йохананнаннан бастап яһуди тарихында зугот (дуумвират) деп аталатын кезең басталады, ол Хиллель мен Шаммаймен аяқталды. Ежелгі дәстүрге сай, бірінші рет аталған "зугот" мүшесі Синедрионның Наси (президенті) лауазымында, ал екінші рет аталған адам вице-президент лауазымында қызмет етті. Жозе Хасидилер партиясына қарасты және эллинизмнің қатал қарсыласы болды. Яһудилердің Яһудеядан тыс жерлерде қоныстануына жол бермеу үшін ол барлық жалған тәңірлерге табынатын елдерді "арам" деп жариялады. Ол сондай-ақ әйнек ыдыстарды да "арам" деп жариялаған, себебі олар жалған тәңірлерге табынатын елдерде жасалған болуы мүмкін. Алайда, басқа жағынан ол өте либералды болды және белгілі бір салт-дәстүрлік мәселелер бойынша үш либералды шешім қабылдағаны үшін "Шарайя" ("рұқсат беретін адам") деген тегін алды. Талмудта белгілі болған халахикалық дау-дамайлардың алғашқысы Жозе бен Джозер мен оның әріптесі Жозе бен Жоханан арасындағы дау-дамай болды. Бұл мәселе құрбандыққа шалынатын малдың басына қолын қоюдың мейрам күндері рұқсат етілуіне байланысты туындады. Жозе бен Джозер өзінің дінін ұстанымымен ерекшеленді және "қоншылықтағы ең діндар" ("хасид шебикэхунна") деп аталады. Ол ғалымдарды қатты құрметтейтін, оның бір сөзі: "Үйің даналардың жиналатын орны болсын; аяқтарының шаңына көміліп, олардың сөздерін құштарлықпен ішіп ал"
With him and Jose ben Johanan of Jerusalem, his colleague, begins the period known in Jewish history as that of the zugot (duumvirate), which ended with Hillel and Shammai. According to an old tradition, the member of the "zugot" mentioned first occupied the office of Nasi (president) of the Sanhedrin, while the one mentioned second served in the capacity of vice president. Jose belonged to the party of the Ḥasidim, and was a decided adversary of Hellenism. To prevent Jews from settling beyond Judea he declared all pagan countries "unclean". He declared also glass utensils "unclean", probably because they were manufactured in pagan countries. In other respects, however, he was very liberal, and received the surname "Sharaya" ("one who permits") for having rendered three liberal decisions on certain ritual questions. The first halakic controversy known in the Talmud was that between Jose ben Joezer and his colleague Jose ben Johanan. It arose over the question whether the laying of hands on the heads of the sacrifices is permitted on feast days. Jose ben Joezer was distinguished for his piety, and is called "the most pious in the priesthood" ("hasid shebikechunnah"). He professed great veneration for scholars, one of his sayings being: "Let thy house be a meeting place for the wise; powder thyself in the dust of their feet, and drink their words with eagerness"