Кіріспе

Жозе бен Жозер (немесе Йозе бен Йозер) - ерте маккаби дәуірінің раввині, мүмкін Соко Антигонның шәкірті және хасидеяндар деп аталатын аскет тобының мүшесі, бірақ бұл да анық емес. Ол діни қызметкерлердің бірінің әулетіне жататын.

Өмірбаян

Ол және оның әріптесі Иерусалимнің Хосе бен Йохананнаннан бастап яһуди тарихында зугот (дуумвират) деп аталатын кезең басталады, ол Хиллель мен Шаммаймен аяқталды. Ежелгі дәстүрге сай, бірінші рет аталған "зугот" мүшесі Синедрионның Наси (президенті) лауазымында, ал екінші рет аталған адам вице-президент лауазымында қызмет етті. Жозе Хасидилер партиясына қарасты және эллинизмнің қатал қарсыласы болды. Яһудилердің Яһудеядан тыс жерлерде қоныстануына жол бермеу үшін ол барлық жалған тәңірлерге табынатын елдерді "арам" деп жариялады. Ол сондай-ақ әйнек ыдыстарды да "арам" деп жариялаған, себебі олар жалған тәңірлерге табынатын елдерде жасалған болуы мүмкін. Алайда, басқа жағынан ол өте либералды болды және белгілі бір салт-дәстүрлік мәселелер бойынша үш либералды шешім қабылдағаны үшін "Шарайя" ("рұқсат беретін адам") деген тегін алды. Талмудта белгілі болған халахикалық дау-дамайлардың алғашқысы Жозе бен Джозер мен оның әріптесі Жозе бен Жоханан арасындағы дау-дамай болды. Бұл мәселе құрбандыққа шалынатын малдың басына қолын қоюдың мейрам күндері рұқсат етілуіне байланысты туындады. Жозе бен Джозер өзінің дінін ұстанымымен ерекшеленді және "қоншылықтағы ең діндар" ("хасид шебикэхунна") деп аталады. Ол ғалымдарды қатты құрметтейтін, оның бір сөзі: "Үйің даналардың жиналатын орны болсын; аяқтарының шаңына көміліп, олардың сөздерін құштарлықпен ішіп ал"