Кіріспе

Грек классикалық археологы (18571934) Christos Tsountas (Χρήστος Τσούντας; 1857 9 маусым 1934) - грек классикалық археологы. Ол грек археологиясының ізашарсы болып саналады және "алғашқы әрі ең көрнекті грек тарихшы" деп аталады. 1857 жылы Тракиядағы Стенймахоста дүниеге келген Цундас Германияда, Ганновер, Мюнхен және Йена университеттерінде жоғары білім алды. Қысқа уақыт ұстаз болып жұмыс істегеннен кейін, 1882 жылы Афинаның археологиялық қоғамына археологиялық қызметкер ретінде жалданып, келесі жылы Грекияның археологиялық қызметіне қосылды. Ол өмірінің алғашқы онжылдықтарында далалық археолог ретінде белсенді жұмыс істеді, Тесалияның алғашқы археологиялық зерттеуін жүргізді, Лакониядағы бірнеше микендік қабірлерді қазып, Микен цитаделіне алғашқы ресми қазба жұмыстарын жүргізді. 1890 жылдардың аяғында оның Цикладтардағы ашылуы Циклад мәдениетінің алғашқы дәлелін тудырды, оған Цунтас өз атын берді. Цунтас 1904 жылы Афины университетінің профессоры болды, содан кейін ол практикалық археологиялық жұмыстан зейнеткерлікке шықты. Ол тарихқа дейінгі археология бойынша бірнеше монографиялар мен оқулықтарды жариялады, оның ішінде осы саладағы стандартты еңбектерге айналған жұмыстар да бар. 1925-1926 жылдары Салоники университетінің студенті болды, 1934 жылы қайтыс болды.

Ерте өмір, білім және алғашқы мансап

Кристос Цунтас 1857 жылы Шығыс Румелияда, ол кезде Осман империясының бір бөлігі болған грек отбасында дүниеге келген. Шомылдыру рәсімінен өткен кездегі аты Христодулос немесе Кристопулос болған шығар. Ол Стенымахоста (қазіргі Асеновград) өскен; ол мектепті сол жерде, жақын маңдағы Филиппополисте (қазіргі Пловдив) және Афинада аяқтаған. Он тоғызыншы ғасырдағы грек археологтарына ұқсағандықтан, Цунтас кейін Германияда оқыды; бастапқыда ол Ханновердегі Корольдік технология колледжінде инженерлік мамандықты оқыды, кейін Мюнхен университетінде классикалық археолог Генрих Брунннің филологиясын оқыды. 1880 жылы Йена университетінде докторантурасын бітірді. Женадан қайтып келген соң, Цунтас бір жыл бойы Филиппополдегі грек мектебі Зариффиостың мектебінде сабақ берді. 1882 жылы Цунтас Афинаның археологиялық қоғамына жұмысқа орналасты. Оның алғашқы тапсырмаларының бірі 1882 жылы британдық сәулетші Фрэнсис Пенроуздың Олимпиададағы Зевс ғибадатханасындағы қазба жұмыстарына қатысты. Сол жылы Грекияның археологиялық қызметіне жауапты генерал Панагиотис Стаматакис Цунтаны Беотияға саяхатқа шақырды, ол антикварлардың заңсыз саудасына қарсы күресті. Бұл оқиғаны археологиялық тарихшы Елени Константиниди Сивриди Стаматакиске Цунтас шәкірт болуының бастамасы ретінде сипаттады. 1883 жылы Цунтас Грекияның археологиялық қызметіне қосылды. 1879 жылға дейін қызмет тек генерал-ефордан, кейде көмекшіден тұратын. 1879 жылы Панагиотис Каввадиас пен 1881 жылы Константинос Димитриадис жұмысқа алынғаннан кейін, Цунтасты Стаматакис Деметриос Филиоспен бірге ефор ретінде жалдады; оларға 1885 жылы Валериос Стаис, Василий Леонардос және Георгиос Лампакис қосылды. 1883 жылы 17 тамызда Артея мен Акарнанияның ефори қызметіне тағайындалды, бірақ Афинада қалды. Ол негізінен Афинаның Ұлттық археологиялық мұражайында жұмыс істеді.

Қазба жұмыстары

Цуантас қазбаларының көпшілігі оның алғашқы жылдары, әсіресе 1886-1908 жылдар аралығында жүргізілген. 1880 - 1891 жылдары Цунтас Грекияның оңтүстік Лакония аймағында қазба жұмыстарын жүргізді. Оның қазба жұмыстары Вафеиодағы толос қабірін қамтыды. Қабір бұрын 1805 жылы тазартылғанымен, Цуантас оның еденінде тұтас жерлеуді, оның ішінде екі Вафеио тостағандары бар қабір заттарын тапты. Цунтас - толостағы қабірлерді қазып, жариялаған алғашқы қазіргі заманғы археолог. Бұл ескерткіштердің қабір ретінде салынғандығын және олардың патша қазыналары ретінде салынған деген кең тараған сенімнің жалған екендігін дәлелдеді. Цунтас Лакониядағы жорығына 1890 жылы Амыклайон деп аталатын микендік ғибадатхананы қазуды да қамтыды. Онда ол "Амыклай бастары" деп аталатын екі мүсінді бас тапты, олар Микен және Геометриялық кезеңдерге қатысты, олардың бірі Аполлон құдайының бейнесі болуы мүмкін. 1884 жылдан бастап Афины Акрополісінде жұмыс істеді. 1884 жылы ол б.з.б. 480 жылы болған Саламис шайқасының орнын зерттеу үшін су асты зерттеу жұмыстарын жүргізді. Сондай-ақ, ол 1890-1891 жылдар аралығында Арголидтегі Микен қалашығында қазба жұмыстарын жүргізді. 1887 жылы Цунтас Беотиядағы Танаграның талан-таражға ұшыраған зираттарын қазып тапты. Ол 1890-1891 жылдары Тиринтте жұмыс істеді және 1891 жылы Мессениядағы Авия маңындағы Камбоста толос қабірін қазып, минойлық типтегі мүсіндерді тапты. 1890-1892 жылдары ол Каввадиасқа, кейін Ефур генералға, Ұлттық археологиялық мұражайдағы тарихқа дейінгі материалдарды каталогтауға көмектесті. Цунтас 1896 жылы музейдің микендік және египеттік коллекцияларының кураторы болды, сол кезде ол микендік материалдардың каталогын да жазды.

Микен

1876-1877 жылдары неміс кәсіпкерлері Генрих Шлиман мен Стаматакис Микендегі А қабірінің қазбасын жүргізгеннен кейін, Цунтас 1886 жылдың мамыр айынан 1910 жылға дейін бұл жерді иеленді. Ол Микена қонысының айналасындағы Тарихқа дейінгі зиратта алғашқы қазба жұмыстарын жүргізді және оның акрополының алғашқы ірі қазбаларын жүргізді, онда Ұлы пандусты ашып, цитадельдің беткейлерін тазартып, оның көптеген ғимараттарын ашып көрсетті. Цунтастың ежелгі Мысыр материалдарын, оның ішінде перғауын Аменхотеп III атын бейнелейтін жеті фаянс тақташасын акрополисте табуы бұл жердің ерте қола дәуіріндегі (шамамен б.з.д. 1886 жылы Цунтастың алғашқы қазба жұмыстарының басты мақсаты Микеньдің сарайлық орталығын ашу болды. Сол жылы ол цитадельдің көп бөлігін тазартып, сарай мен мегаронды тауып, акрополистің басына салынған эллиндік ғибадатхананы қазып шығарды; кейіннен ол ғибадатхананың қалдықтарын, сондай-ақ микендік кезеңнен кейінгі кезеңдердің көпшілігін алып тастап, қола дәуірі сарайының көрінісін көрсетті. Сол жылы ол цитадельдің батыс беткейінде, эллиндік мұнараның аумағында қазба жұмыстарын жүргізді және кейіннен бұл жердің "Құдайға табыну орталығының" бөлігі ретінде анықталған ғимарат кешенін ашып берді. 1887 жылы Цунтас Микен цитаделі сыртындағы зираттарды қазба жұмыстарын бастады, ол А шеңберінде қазылған қабірлерді "патшалық" деп санады және осылайша ол осы жердің қалған тұрғындарының жерлеу орындарын іздестірді. 1887 және 1898 жылдар аралығында Цундас 103 камералы қабірлерді және бұрын белгісіз болған үш толос қабірлерін (Эгист қабірі, Панагия толосы және Гени қабірі деп аталады) қазып, сонымен қатар бұрыннан ашылған төрт толойды тазартты. 2006 жылы Цунтастың қазба жұмыстары Микенде қазбаланған камералы қабірлердің жартысынан азын құрады, бірақ Цунтастың жасаған аз құжаттамасы олардың археологиялық зерттеулер үшін қолданылуын шектеді. 1888 жылы Цунтас сарайдың, сондай-ақ цитадельдің шығыс бөлігіндегі, әсіресе Солтүстік-шығыс кеңеюі мен Микененің жер асты цистернасын қазба жұмыстарын жүргізді. Мұнда қазба жұмыстары 1889 жылы жалғасты, сол кезде Цунтас цитадельдің оңтүстік-батыс бөлігін зерттеу жұмыстарын жалғастырды, бірнеше маусым бойы бірнеше ғимараттарды ашып, бірақ оларды аз жазды. 1890 жылы ол қаланың солтүстік және солтүстік-батыс беткейлерін тазартты; 1893 жылы ол Солтүстік қақпаға дейін жетті. 1895 және 1896 жылдары ол акрополистің шығыс және батыс беткейлерін тазартты, ал 1896 жылы оңтүстік-батыс беткейіне оралды. Бұл қамалдың батыс беткейіндегі шағын аумақты ғана қазып тастады, қазір ол "Цитадель үйі" деп аталады. Цунтастың осы жердің камералы қабірлерін қазу туралы жазбалары сәйкес келмейтін және көбінесе қай қабірге қатысты айтылғаны туралы аз дәлел қалдырған; 1990 жылдары археолог Ким Шелтон Цунтас қазып алған және нөмірлеген көптеген қабірлер мен осы жерде әлі де көрінетін археологиялық қалдықтар арасындағы сәйкестікті анықтады. Оның цитадель ішіндегі мысырлық материалдарды табуы оның соңғы қола дәуіріне жататындығын анықтады. 1880-ші жылдардың аяғында ол бұрын қақпалар деп саналған Като Фурнос және Эпано Фурнос деп аталатын екі толос қабірін қазып тапты. 1891 жылы ол Клитемнестраның қабірін қазып тапты. Сол кездегі кең тараған ортодоксияға қайшы, Цунтас камералы қабірлер мен толоиларды А шеңберіндегі шахталы қабірлерден кейін деп санады. Ол сондай-ақ Шлиманның Микендегі жерлеулер мен Гомер эпостарының кейіпкерлері арасындағы байланысты жоққа шығарды. 1899-1903 жылдары Микендегі ескерткіштерді нығайту мен қалпына келтіру үшін жауапты болды.

Тесалия

Грекияның солтүстігіндегі Тесалия аймағы 1881 жылға дейінгі Осман империясының соңғы онжылдықтарында қысқа және бейресми антиквариаттық зерттеулердің тақырыбы болды. Бұл шетелдік антиквариаттардың сапарларын, сондай-ақ 1880 жылы аймақтың тарихи, географиялық және топографиялық зерттеуін жариялаған дәрігер Николаос Георгиадестің зерттеуін қамтиды. 1881 жылы аймақ Грекия мемлекетіне қосылды, сондықтан Грекияның археологиялық қызметінің қарамағына түсті; бұл даму белгілі көне заттарды жинау мен сақтау жөніндегі күш-жігерді күшейтті, әлі де негізінен бейресми негізде. Жергілікті гимназиялардың директорлары көбінесе археологиялық қызмет "Ежелгі заттарды жинақтаушылар" деп аталады және портативті табылғандардың шағын коллекцияларын ұйымдастырады, кейде шетелдік ғалымдармен бірге жұмыс істейді. Археологиялық қызмет кейде құтқару қазбаларын жүргізу үшін өкілдерін жіберіп отырды, сондай-ақ Афинаның археологиялық қоғамы бірнеше жергілікті артефактілер жинағын құрды, оның ішінде Ларисадағы бастауыш мектепте 166 нысан бар. 1889 жылы Археологиялық қоғамның Ежелгі заттар бөлімінің басшысы болған Цунтас бұл аймақты алғаш рет жүйелі түрде археологиялық зерттеу жүргізді. Оның алғашқы қазба жұмыстары Мармарианидегі микендік қабірлердегі күмбезді қазба болды. Бұл жердегі бес микендік қабірлерді қазу барысында ол неолит дәуіріне жататын қоныстану шөгінділерінің деңгейлерін анықтады, бұл Грекиядағы неолит материалының алғашқы дәлелін берді және магуль деп аталатын осы түрдегі үйінділердің бірі болуы мүмкін екенін көрсетті. Сонан кейін Цунтас Микен қабірлерін 1900 жылы Волос маңындағы Кастрон (Ежелгі Иолкос) деп аталатын үйіндіде, 1901-1903 жылы Волос қаласында және 1901-1902 жылдары Сесклода қазып шығарды. Оның әріптесі Стайс 1901-1902 жылдары Диминиде қазба жұмыстарын жүргізді; Стайс кейіннен Тесалиядан Атикадағы жұмысына назар аудару үшін кетіп қалды, ал Цунтас одан және Археологиялық қоғамнан Димини қазбаларын жүргізуге рұқсат алды. 1903 жылы ол осы жерде үш қорғаныс қабырғасын ашты. Волос, Сескло және Димини кейіннен Грекиядағы неолит дәуірінің типтік орындары болып саналды. Цунтас 1906 жылға дейін Тесалияға әр жазда барып, зерттеу жұмыстарын жүргізді.

Цикладтар және басқа да аралдар

Цунтас Киклад аралдарында қазба жұмыстарын жүргізген алғашқы археологтардың бірі болды. 1894 жылдың қыркүйегінде ол Аморгос қорымын қазып тапты, бұл арал өзінің көптеген тарихи-қазақтық қалдықтарымен танымал, оның ішінде ерте және орта қола дәуіріне жататын қабірлер бар. Оған жергілікті діни қызметкер Димитриос Прасинос басшылық етті. Бұған дейін ол аралға келген басқа археологиялық зерттеушілерді де алып келіп, шетелдік археологтарға, соның ішінде Дункан Маккензиге арзан құндылықтарды сатқан болатын. Аралға қысқа сапар кезінде Цунтас аралдың екі ірі зираты Капрос пен Докатизматада заңсыз қазбашылармен тоналғандығын анықтады, олардың арасында ол Прасинос пен Иоанн Палайлогосты атады. 1894 жылы қыркүйекте Палайлогос Афинаға Аморгостан талан-таражға түскен антиквариаттарды контрабандалық жолмен әкеткені үшін тұтқындалды, ал Цунтасты контрабандалық тауарлар туралы есеп беруге шақырды. 1897 жылы Цунтас Антипаростағы Красадес зиратын қазып тапты. Цуантас 1898-1899 жылдардағы зерттеулерінен кейін Циклад мәдениеті терминін қолданды. Осы екі жылда ол Сирос аралында Халландриани қорымын және Кастри қаласындағы бекіністі қонысты қазып тапты. Ол сондай-ақ Сифнос, Парос және Деспотико аралдарындағы зираттарда бірнеше жүздеген басқа Циклад қабірлерін қазып тапты. Сифноста ол Агиос Андреас жерін қазып, мұнаралары бар қос шеңбер қабырғаларын ашып көрсетті. Цунтас Циклададан алған зерттеулерін Афинаның археологиялық қоғамының ғылыми басылымы "Археологиялық журналға" жариялады: оның 1898 жылғы мақаласы археологиялық сайттың экономикалық өмірін алғашқы жүйелі зерттеу болуы мүмкін, бірақ оның балық Цикладалық диетада аз ғана рөл атқарды деген тұжырымдары кейіннен жоққа шығарылды. Цунтас Евбея аралында жиі қазба жұмыстарын жүргізді, ол оны Циклад Сиросы мәдениетінің маңызды ықпалы деп санайды. 1885 жылы ол ежелгі Эретрия қаласының батысындағы некрополды қазып тапты. 1886, 1891 және 1892 жылдары Цунтас ескіліктер саудагерлері тонаған қала маңындағы зираттарды қазба жұмыстарын жүргізді; 1886 жылдан бастап ол жеке жер иелері өздерінің жерлерінде Эретрия маңындағы қазба жұмыстарын бақылады. Ол 1903 жылы Евбеяда тағы да жұмыс істеді, Халкис маңындағы Маника зиратында алты қабір қазған. 1905 жылдың наурыз-мамыр айларында Цунтас Археологиялық қоғамның кеңесі сұрауы бойынша, сол кезде Осман империясының автономиялы провинциясы болған Критке 46 күндік сапармен барып, оның археологиялық қалдықтарын зерттеді. Оған Криттегі Ефор Ежелгіліктер, Ираклион археологиялық мұражайының негізін қалаушы, Минояның Кноссос сарайының археологы Артур Эванс және Гурния жерін тауып, қазба жұмыстарын жүргізген Харриет Бойд көмектесті. Келесі жылы Крит үкіметі Археологиялық қоғамның Малия жерінде қазба жұмыстарын жүргізу туралы өтінішін қабылдады: жоба сол жылы Цунтас кезінде басталуы керек еді.

Кейінгі мансап

1904 жылы 24 ақпанда Цунтас Афина университетінің ежелгі өнер тарихы профессоры болып сайланды; Каввадиас да сол кезде профессорлық қызметке сайланды. Археолог Кристос Карузос, Цунтаспен бірге оқыған, ол бұл лауазымға қабылдауға қарсы болды, бірақ оны университет бұған көндірді. Оның тағайындалуы негізінен оның карьерасының аяқталуына әкелді: 1904 жылдан бастап ол өзінің академиялық жұмысын оқыту мен жазуға бағыттады. 1909 - 1911 жылдары Афина археологиялық қоғамының хатшысы болды. 1919 жылдың ақпан айында Цунтас Грекия үкіметі атынан Археологиялық қоғам басқаратын археологиялық оқу орталығы "Өнер тарихының практикалық мектебінің" негізін қалаушы профессоры болып тағайындалды. Мектептің алғашқы жылында оқыған отыз алты студенттің ішінде Карузос, Семни Папаспириди және Спиридон Маринат бар еді, олардың барлығы жиырмасыншы ғасырдағы грек археологиясының жетекші тұлғалары болды. Цунтастың Папаспиридиге ерекше әсер еткені айтылады. Ол 1921 жылы Археологиялық қызметке кіру үшін қажетті емтихандардың біріне ие болды. Артур Эванстың жігерленуімен Тсунтас британдық археолог Алан Уэйске 1920 жылдардың басында Микенде қазба жұмыстарын жүргізуге рұқсат берді. Уэс кейіннен Цунтастың 1892 жылы ашқан Агист қабірінде және Микенаның бүкіл аумағында қазба жұмыстарын жүргізді: оның зерттеулері Цунтастың сайттың хронологиясы мен Микена өркениетінің сипаты туралы бірнеше теориясын растады. Цуантас студенттерінің тағы бірі Джордж Милонас болды, ол кейіннен 1957 және 1985 жылдар аралығында Микенаның қазба жұмыстарын жүргізді. Цунтас 1925 жылы Афина университетінен зейнеткерлікке шықты, бірақ 1925-1926 оқу жылында Салоники университетінде сабақ берді. 1926 жылы Грекияның ұлттық академиясы - Афины академиясының мүшесі болды. Ол 1934 жылы қайтыс болды. Оның жерленген жері белгісіз: тарихшы Элени Мантели грек мемлекеті оны жерлеу немесе еске алу рәсімін ұйымдастыруды ұмытқан болуы мүмкін деп болжады.

Грек мәдениеті туралы нанымдар

Цунтас грек мәдениеті тарихқа дейінгі кезеңнен бері үздіксіз түрде өмір сүріп келген деп сенді, ол XIX ғасырдың ортасында классикалық кезеңнен қазіргі Грекия халқының биологиялық немесе мәдени тегі жоқ деген кең тараған көзқарасқа қарсы шығуға тырысқан Константин Папарригопулос сияқты тарихшылардың идеяларын дамытты. Микен халқының географиялық шығу тегі туралы қазіргі заманғы пікірталасқа қатыспағанымен, ол Микен мен Троя арасындағы бәсекелестікті қайта құруды "мәңгілік шығыс мәселесінің" бөлігі ретінде сипаттады, мифтік Троя соғысын классикалық кезеңдегі грек-парсы соғыстарымен және грек Тәуелсіздік соғысымен байланыстырды. Цунтас, атап айтқанда, микендік өркениет негізінен грек болғанын және өзінің доисторияны қайта құруын қазіргі грек ұлттық сәйкестігін құруға бағыттады деп дәлелдеді. XIX ғасырдағы грек археологтары арасында мұндай әрекеттер жиі болғанмен, ғасырдың аяғында Цунтас романтикалық ұлтшылдықты қолдап, өзінің археологиялық жұмысына оның парадигмасы арқылы қараған өте аздардың бірі болды. Цунтас микендіктер бастапқыда солтүстік Еуропадан көшіп келгендер, олармен генетикалық ортақлығы бар деп дәлелдеді. Өз заманындағы басқа археологтар мен фольклоршылар сияқты, неміс Артур Милххофер және француз Жорж Перро сияқты, Цунтас Грекияның мәдени сабақтастығын жергілікті әдет-ғұрыптар мен сәулет өнеріндегі ұқсастықтар арқылы бағалады; ол мысалы, Микен үйлерінде және қазіргі грек шаруаларының үйлерінде кездесетін ошақтардың ұқсас пішініне назар аударды. Цунтас Византия кезеңін - ол кезде жалпы алғанда шетелдік үстемдік кезеңін - грек ұлттық повесінің маңызды бөлігі ретінде қарастырған кезде грек зиялылары арасында ерекше болды. Византияның грек тарихындағы рөлі туралы тарихи-тарихтық пікірталас ішінара грек тілі мәселесі арқылы ойналды: грек тілінде престиж диалектісінде сөйлеу керек пе, ежелгі грек тілінде кездесетін ерекшеліктерді пайдаланып постклассикалық ерекшеліктерді азайтуға тырысқан немесе демотикалық диалектте, бұл көптеген гректердің табиғи тілін білдірді және тілдің өзгерістерін қабылдауды білдірді, оның ішінде Византия дәуірінде. 1914 жылы Цунтас Нафплиодағы сот процесінде куәгер ретінде көрінді. Бұл соттың қарауында қыздар мектебін жабу туралы сот ісі қаралды. Византиялық кезең туралы оның оң көзқарастары Афинаның археологиялық қоғамында танымал емес еді, тарихшы Фани Малушу Туфано оны "таза классицизмнің берік идеологиялық өкілі" деп сипаттады, ол жалпы алғанда Византия археологиясын классикалық кезеңнің пайдасына зерттеуді елемеді.

Бағалау және мұра

Неа Эстия газетінде жарияланған Цунтастың некрологында оның бұрынғы оқушысы Карузос оны "сократтық" көрінісі бар "үздік мұғалім [және] қарапайым адам" деп сипаттады. Афинадағы Француз мектебінің бұрынғы директоры француз археологы Шарль Пикард оны "археологиялық мектептердің шетелдік оқу орындарына деген өте жомарт көзқарасын көрсеткен, құлшынысты ғалым, кішіпейіл және сыпайы адам" деп сипаттаған.

Құрмет көрсетулер мен марапаттар

1892 жылы 24 қарашада Цунтас Археология саласындағы еңбегі үшін Грекияның ұлттық ордені - Құтқарушы орденінің күміс крестімен марапатталды. Ол 1900 жылы 20 ақпанда Пруссияның Қызыл бүркіт орденін (төртінші сынып) және 1914 жылы 3 қыркүйекте Құтқарушы орденінің алтын айқышқа ие болды. Ол Британдық эллиндік зерттеулерді ілгерілету қоғамының құрметті мүшесі болды. 1886 жылы қазба жұмыстары жүргізілген ғибадат орталығының бөлігі оның есімімен "Тсунтас үйі" деп аталады.

Цуантас археологиялық жұмысының қабылдануы

Цунтас Эгей археологиясында бағаланбаған тұлға болып саналады, әсіресе Шлиман, Уэйс және Эванс сияқты грек емес археологтармен салыстырғанда. Археолог София Вуцаки Цунтасты грек археологиясының ізашары деп атап, оны "алғашқы және ең көрнекті грек доисторигі" деп атады. Археолог Джек Дэвис Цунтастың гректің тарихқа дейінгі кезеңінде басқа археологтарға қарағанда үлкен ықпал жасағанын айтты. Тарихшы Кэти Гирдің айтуынша, Цунтас "грек қола дәуірінің атасы" деген атаққа лайық. Шелтон әсіресе Цуантас Микен және Микен өркениетінің жерін "Шлиманның назарынан тыс қалдыру" деп есептейді. Оның Фессалиядағы қазба жұмыстарын археолог Кертис Раннелс грек тас дәуірін жүйелі түрде зерттеудің бастауы деп есептейді. Цунтас Микен терминін грек материгінің соңғы қола дәуіріндегі өркениетін атау үшін танымал етті. Оның 1893 жылы алғаш рет жарық көрген "Микен және микен дәуірі" атты кітабы гректің тарихқа дейінгі дәстүрі туралы әдемі оқулық болып табылады. Ол Фессалияны неолит Грекиясын зерттеудің негізгі орны ретінде құрды, ал Цикладтардағы жұмысы осы аралдардағы тарихқа дейінгі кезеңді зерттеуді бастады. Сонымен қатар, ол Ұлттық археологиялық мұражайдың тарихқа дейінгі жәдігерлер жинағын қалыптастыруда үлкен рөл атқарды. Цуантас Микен өркениетінің негізінен гректік екендігі туралы пікірлері бастапқыда Грекиядан тыс стипендияда басым пікірмен келіспейді, олар Цуантас жұмысына дейін А қабырға шеңберіндегі жерлеулерді әртүрлі түрде көрді, Микен өркениетінің дәлелдерінің жиынтығын жақын шығыс, мысыр, славян немесе солтүстік Еуропа мәдениеттеріне тиесілі деп қарады. Афинадағы неміс археологиялық институтының директоры, неміс филологы Ульрих Кёлер оларды "грек рухының, грек әдет-ғұрыптары мен нанымдарының бірде-бір ізін қалдырмаған" және "тек шығыс сипаты" деп сипаттады. Цунтас керамиканың археологиялық дәлел ретінде құндылығын бағаламағаны және қазба кезінде керамикалық материалдарды лақтырып тастағаны үшін сынға ұшырады. Көп жағдайда ол металл және тас табылған бұйымдарды, сондай-ақ өте сирек кездесетін бүтін вазаларды сақтап қалды, ал қалғандарын тастап кетті. Микеньді қазу кезінде ол жазбалар сақтағанмен, әр ай сайын он беттен тұратын жазбалар жасады, ол көбінесе күнделікті жазбаларсыз және фотосуретсіз қазыды. Археологиялық тарихшы Василик Плиацика қазіргі археологиялық стандарттар, мысалы, табылған заттар мен олардың мән-жайы туралы жүйелі жазу, Цунтастың есептерінде "құлаққа толы түрде жоқ" деп жазды. Цунтастың қазба жұмыстарынан бастап, олармен жасалған олжаны зерттеулер маңызды қыш құмыраларды анықтады, олар ыдыстардың едәуір бөлшектерін, сондай-ақ Микенаның қола дәуірі аяқталғаннан кейінгі баспанасының дәлелін көрсетеді. Цунтас Микенің бірнеше зираты әртүрлі ауылдарда қоныстанудың түпнұсқа үлгісін көрсетеді деген гипотезасын алғаш рет 1888 жылы Микен қабірлерін қазу туралы мақаласында ұсынған, Микен үшін және жалпы Микен өркениетінің қабылданған моделіне айналды, бірақ 1990 жылдардың басында одан әрі зерттеулер нәтижесінде бұл дәлелденді. Микен қоғамының сауатсыз екендігі туралы оның мәлімдемесінің 1939 жылы Пилоста, ал кейіннен Алан Уэйс басшылығымен 1952 жылы Микенде Linear B тақташаларының ашылуымен жоққа шығарылды. Цунтас сонымен қатар микендік қоғамның аналық болғанын және микендік діннің "өмір сүру құдайы" айналасында болғанын дәлелдеді. XIX ғасырдың аяғында бұл көзқарас кеңінен қабылданды, бірақ кейіннен ол жоққа шығарылды.