Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бельгияның Звиндрехт қауымы – Бельгиядағы Антверпен провинциясының Фламанд аймағында орналасқан қала және қауымдық бірлестік. Звиндрехт қаласымен қатар, қауымдық бірлестікке Бурхт ауылы да кіреді. 2021 жылы Звиндрехттің жалпы халқы 19 263 адамды құрады.
the Belgian municipality
Zwijndrecht is both a village and a municipality located in the Flemish province of Antwerp, in Belgium. As well as Zwijndrecht proper, the municipality includes the village of Burcht. In 2021, Zwijndrecht had a total population of 19,263.
Атаудың шығу тегі
Звиндрехт атауы көне герман тіліндегі "swina drifti" сөздерінен шыққан. "Swina" және "drifti" сөздерінің мағынасы бірдей, екеуі де шағын өзенді немесе арнаны білдіреді. "Drifti" сөзі dhreghi>drigti>dricht арқылы drecht түріне өсті; –drecht жұрнағы Шелда өзенінің солтүстігінде, өзендер мен арналар көп болатын жерлерде жиі кездеседі.
The name Zwijndrecht is derived from the old Germanic words "swina drifti." The words "swina" and "drifti" are synonyms and both mean creek. "Drifti" evolved from dhreghi>drigti>dricht to drecht; the suffix –drecht appears frequently in place names north of the river Scheldt, where streams and creeks are abundant.
Ерте тарих
Звиндрехт муниципалитеті аумағында археологиялық қазба жұмыстары өте аз болғанмен, Ваасланд деп аталатын айналасындағы аймақта көптеген археологиялық табыстар тіркелген. Бұл деректер аймақта неолит дәуірінің соңынан (шамамен 2200-1800 жылдар б.з.д.) бастап адамдар қоныстанғандығын көрсетеді. Ваасланд аймағынан римдіктердің болуына қатысты да көптеген мәліметтер табылды. Ерте орта ғасырларда Звиндрехт Бурхт сирек қоныстанған, ландшафты көбінесе ылғалды орманды және орман арасындағы шағын елді мекендерден тұрды. Бұл жағдай 11 ғасырдың екінші жартысына дейін сақталды, содан кейін халық санының артуы жерді пайдалануда өзгерістерге әкелді: елді мекендер арасындағы ормандар кесілді, ал егістік жерлер үш егістік кезендік айналым жүйесімен коммуналдық ауыл шаруашылығы жерлеріне айналдырылды. Бұлар "коутерлер" немесе "жыртылатын жерлер" деп аталды. Батпақты жерлер арқылы өтетін жолдар бөгеттерге айналды, ал 14 ғасырға қарай полидерлер пайдалануға берілді.
While very little archaeological excavation has been done in the municipality of Zwijndrecht itself, numerous findings have been documented in the surrounding region, which is referred to as the Waasland. These have indicated occupation in the area from as early as the end of the Neolithic Period (c. 2200 1800 B. C.). Numerous indications of Roman occupation have also been uncovered in the Waasland area. In the early Middle Ages, Zwijndrecht Burcht was sparsely populated, its landscape consisting mainly of wet woodland and small settlements separated by forests. This situation remained until the latter half of the 11th century, when an increase in population necessitated changes in land use: the forests between settlements were cleared and fields were formed into communal agricultural spaces, using a three course crop rotation system. These were referred to as "kouters" or ploughshares. Raised paths through the wetlands evolved into dikes, and by the 14th century, polders were in use.
Феодалдық кезең
1281 жылдың 15 сәуірінде Фландрия графы Гвидже ван Дампир Николаас ван Кетске иелік құқығын берді, осылайша оны Звиндрехт иесі етті. Звиндрехт иелерінің резиденциясы Краайенхоф деп аталатын (20-ғасырдың ортасында қиратылған) сарай болды, ол қазіргі Бурхт ауылында орналасқан. Ван Кеттер 1445 жылға дейін иелік құқығын сақтап келді, содан кейін Вуттер ван Кетс оны Ян Вилейнге сатты. Иелік Ван Монтморенси әулетіне мұрагерлік жолмен өтті. Қаржылық қиындықтарға байланысты, мұрагер Филлип II де Монтморенси, Хорн графы (1524-1568) титул, мүлік және құқықтарды «Vier Leden» (төрт мүше) деп белгілі төрт қаланың біріккен консорциумына – Брюгге, Гент, Ипер және Брюгге Вригеге сатуға мәжбүр болды. Сегіз жылдық соғыс кезінде испан билігіне қарсы көтерілгеннен кейін, Vier Leden 1585 жылы испан тәжіне мүлкін жоғалтты, бірақ кейіннен оларға қайтарылды. Сегіз жылдық соғыс кезінде бөгеттер мен инфрақұрылым қатты зақымдалып, күтімсіз қалды, сондықтан Vier Leden Ян ван Ховтен жөндеу және қалпына келтіру үшін ақша қарызға алуға мәжбүр болды. Vier Leden қарызды төлей алмағандықтан, мүлік, құқықтар мен титул Ян ван Ховке өтті, ол Звиндрехт Бурхтының жаңа иесі атанды. Ван Хов 1621 жылға дейін мүлікті иеленді, содан кейін Штатен ван Флаандерен (бұрынғы Vier Leden) қарызын төлеп, оны қайта сатып алды. Мүлікті қайта алғаннан кейін, Штатен ван Флаандерен оны ең жоғары баға ұсынған итальяндық кәсіпкер Жакомо Антонио Кареннаға аукционға сатты, ол Звиндрехт пен Бурхттың иесі болды. 1666 жылы ол мүлкін екі ұлы арасында бөлді: Ян Франциско Каренна (Звиндрехт) және Игнаций Каренна (Бурхт). Бурхт пен Звиндрехт жеке ауылдар болып қалды және 1977 жылы Звиндрехт муниципалитеті құрылғанға дейін солай болды. Бурхт тарихы туралы толық ақпарат алу үшін, тиісті мақаланы қараңыз. Пауло Каренна, Звиндрехт иесі және Жакомо Кареннаның немересі, 1699 жылы Антверпеннің тарихи Vrijdagmarkt-інде мүлікті және титулды аукционға сатты. Оны Жак де Ланной сатып алды. 1732 жылы ол мұрагерлік жолмен оның қызы Анна Мари де Ланной арқылы күйеу баласы Даниэль Герардо Мелиенге өтті. Даниэль Мелиеннің мұрагері де қызы, Анна Мари Изабелла Мелиен болды, сондықтан оның күйеуі Луи Балтазар де Хеувель Звиндрехт иесі атанды. Луи Балтазар де Хеувельдің ұлы Луи Чарльз Жозеф де Хеувель анасының мұрасын алу үшін соттасты, өйткені әкесі оны оған беруге ниет білдірмеді. Алайда, сот ісі шешілмес бұрын, Франция революциясы және феодалдық құқықтар мен титулдардың жойылуы олардың құқықтық дауына нүкте қойды. Осы кезде Луи Чарльз Жозеф, әкесінің қаһарынан қорқып, күйзеліске түсіп, қаңғыбасқа айналды. Ол 1800 жылы француз түрмесінде қайтыс болды.
On 15 April 1281 the Count of Flanders, Gwijde van Dampierre, granted manorial rights to Nikolaas van Kets, making him Lord of Zwijndrecht. The seat of the Lords of Zwijndrecht was a manor house called the Kraaienhof (the ruins of which were demolished in the mid 20th century), which was located in what is now the village of Burcht. The van Kets held the manorial rights until 1445, when Wouter van Kets sold them to Jan Vilain. They passed by inheritance to the van Montmorency family. Due to financial pressures, the heir Filips II de Montmorency, Count of Horne (1524 1568) was forced to sell the title, property and rights to a conglomeration of four cities, Brugge, Gent, Ieper and the Brugse Vrije, known as the "Vier Leden" (four members). After rebelling against Spanish rule during the Eighty Years War, the Vier Leden were forced to forfeit the property to the Spanish crown in 1585, but it was later returned to them. The dikes and infrastructure were so badly damaged and neglected during the Eighty Years War, that the Vier Leden were forced to loan money for repairs and restoration from Jan van Hove. When the Vier Leden defaulted on the loan, the property, rights and title defaulted to Jan van Hove, making him the new Lord of Zwijndrecht Burcht. Van Hove held the property until 1621, when the Staten van Vlaanderen (formerly the Vier Leden) was able to pay its debts and reacquire it. After regaining the property, the Staten van Vlaanderen promptly auctioned it off to the highest bidder, an Italian businessman named Jacomo Antonio Carenna, who then became Lord of Zwijndrecht and Burcht. In 1666, he divided the property between his two sons, Jan Francisco Carenna (Zwijndrecht) and Ignacius Carenna (Burcht). Burcht and Zwijndrecht became separate villages and remained so until they were reunited as the municipality of Zwijndrecht in 1977. For the further history specifically of Burcht, see the article on Burcht. Paulo Carenna, Lord of Zwijndrecht and grandson of Jacomo Carenna, auctioned off the property and title on Antwerp's historical Vrijdagmarkt in 1699. It was purchased by Jacques de Lannoy. It passed by inheritance through his daughter Anne Marie de Lannoy to his son in law, Daniel Gerardo Melijn in 1732. Daniel Malijn's heir was also a daughter, Anna Marie Isabella Melijn, and therefore her husband Louis Balthasar de Heuvel became Lord of Zwijndrecht. Louis Balthasar de Heuvel's son, Louis Charles Joseph de Heuvel, fought for his mother's inheritance in court as his father did not want to give it up to him. However, before the case could be resolved, the French Revolution and the resultant dissolution of feudal rights and titles made their legal conflict moot. At this point Louis Charles Joseph, who had become broken and paranoid of his father's wrath, became a vagabond. He died in a French prison in 1800.
Индустрияландыру: XIX және XX ғасырлар
Географиялық және тарихи тұрғыдан алғанда, Звиндрехт пен Бурхт бастапқыда Шығыс Фландрия провинциясының бір бөлігі болды және Фландрия графының билігінде болды. Алайда, 1923 жылы екі ауыл Антверпен провинциясына қосылды. Ауылдар негізінен егіншілікпен айналысты, бірақ 19 ғасырдың ортасына қарай Бурхт ауыр өнеркәсіп орталығына айналды. Боргерверттегі (Бурхттың бір бөлігі) құнарлы жерлер Шелда өзенінен сорылған лаймен толтырылды, бұл зауыттар салуға мүмкіндік берді. Сол кезде құрылған өнеркәсіп орындарының ішінде гуано зауыты, линолеум зауыты, цемент зауыты, ыдыс-аяқ зауыты және май өңдеу орны болды. Қазіргі уақытта бұл Ytong зауытының орны, ол құрылыс блоктарын шығарады. Бельгия армиясының 11-ші инженерлік батальоны орналасқан лейтенант Тумсин әскери базасы да Бурхтта орналасқан. 19 ғасырда Звиндрехт Антверпен үшін жатақ ауданына айналды, бірақ көбінесе егіншілік сипатын сақтап келді. 20 ғасырда ол қарқынды индустрияланды, көптеген өнеркәсіп орындарының орны болды, олардың көпшілігі Шелдадағы портерлер маңында шоғырланған.
Geographically and historically, Zwijndrecht and Burcht were originally part of the province of East Flanders, which fell under the jurisdiction of the Count of Flanders. However, in 1923, the two villages were transferred to the Province of Antwerp. The villages were primarily agrarian, but by the middle of the nineteenth century, Burcht had become the site of heavy industry. The fertile land in Borgerweert (part of Burcht) was filled in with dredged slurry from the river Scheldt to accommodate the building of factories. Among the industries established there at the time were a guano factory, a linoleum factory, a cement factory, a pots and pans factory, and a lard processing plant. It is currently the seat of the Ytong plant, which manufactures building blocks. The Lt. Thoumsin military base, which houses the 11th Battalion of Engineers of the Belgian army, is also located in Burcht. In the nineteenth century, Zwijndrecht became a bedroom community for Antwerp, while mostly maintaining its agrarian character. It became heavily industrialized in the twentieth century, becoming the location for numerous industries, most of which are clustered around harbors on the Scheldt.
Дүниежүзілік соғыстар
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Звиндрехт пен Бурхт және оның екі бекінісі Бельгияның қорғаныс желісінің бөлігі болды. 1914 жылға қарай екі ауыл бельгиялық сарбаздарға толы болды, және Звиндрехт және Крюбеке бекіністерін нығайту туралы бұйрық берілді. Жергілікті тұрғындар нығайту жұмыстарына жұмылдырылды, сарбаздар жеке үйлер мен фабрикаларда орналастырылды, фермерлерден әскери мақсаттарға аттары мен арбаларын беру талап етілді, ал азық-түлік пен тауарлар әскери қажеттер үшін тәркіленді. Барлық күш-жігерге қарамастан, Бельгия 1914 жылдың қазан айында немістердің басып алуына түсті, және Бурхт пен Звиндрехт, Бельгиядағы неміс басқыншылығы астындағы барлық қауымдастықтар сияқты, келесі төрт жыл бойы азық-түлік тапшылығынан ауыр зардап шекті. Соғыс аяқталғанда, Звиндрехт пен Бурхттан 80 жас адам майданда қаза тапты. Бурхттан 82 жұмыссыз азамат, сондай-ақ 99 жұмыспен қамтылған азамат Германияға мәжбүрлі еңбекке депортацияланды. Бұған қоса, 5 азамат саяси себептермен Германияға депортацияланды. Барлығы 8 азамат Бурхттан осы депортациялардың салдарынан қайтыс болды. Звиндрехт Германияға депортацияланған 155 мәжбүрлі жұмысшы мен азаматтық тұтқынды санады, олардың 5-і қайтыс болды. Олардың үшеуі, Ян Баптист Вати, Жозеф және Франс Ван Гавер, оларды тасымалдайтын кеме торпедаға түскен кезде қаза тапты. 1939 жылға қарай Звиндрехт пен Бурхт Германиямен жаңадан соғысқа дайындалып жатты. 1940 жылдың 18 мамырында Антверпен соборында свастика туы көтерілді. Бельгия әскерлері Германияның Шельданың сол жағалауына апаратын екі туннельді жарылтуға тырысқанмен, жаяу жүргіншілер туннеліндегі жарылғыш заттар толығымен жарылмады, бұл неміс әскерлеріне өзеннен өтуге мүмкіндік берді. Звиндрехт көшелеріндегі шайқаста 16 неміс және 29 бельгиялық сарбаз, сондай-ақ 32 бейбіт тұрғын қаза тапты. Нацистік басқыншылықтың жылдарынан кейін, 1944 жылдың қыркүйегінде британ әскері Антверпенді азат етті. Одақтастардың Антверпен портын пайдалануына кедергі келтіру үшін, немістер портты V1 және V2 ракеталарымен бомбалады. Алайда, ракеталардың көпшілігі өз мақсатына (портқа) жетпеді, және оның орнына Бурхт пен Звиндрехтті қоса алғанда, айналасындағы аудандарға құлады. 1944 жылдың 25 қазаны мен 1945 жылдың 28 наурызы аралығында Звиндрехт пен Бурхта 76 V бомбасы түсті. Звиндрехте V ракеталарынан 19 азамат қаза тауып, 48-і жарақат алды, ал 85 үй тұруға жарамсыз болды. Бурхта 14 азамат қаза тапты. 50 үй толығымен қирады, ал 250-ден астам үй ауыр зақымдалды.
During World War I, Zwijndrecht and Burcht and its two forts were part of the Belgian defensive line. By 1914, the two villages were full of Belgian soldiers, and orders were issued to reinforce the Fort of Zwijndrecht and the Fort of Kruibeke. Local civilian residents were recruited for the reinforcement work, soldiers were quartered in private homes and factories, farmers were required to loan their horses and carts for military use, and food and goods were confiscated for the military. In spite of all efforts, Belgium fell to the Germans in October 1914 and Burcht and Zwijndrecht, like all the German occupied communities in Belgium, suffered greatly for the next four years from food shortages. By the end of the war, 80 young people from Zwijndrecht and Burcht had perished on the front. 82 civilian unemployed civilians from Burcht as well as 99 non unemployed citizens had been deported to Germany as forced labor. In addition, 5 civilians were deported to Germany for political reasons. A total of 8 citizens from Burcht died as a result of these deportations. Zwijndrecht counted 155 forced laborers and civilian prisoners deported to Germany, of which 5 did not survive. Three of these, Jan Baptist Wathy and Jozef and Frans Van Gaever died when the ship transporting them was torpedoed. By 1939, Zwindrecht and Burcht were once again preparing for war with Germany. On 18 May 1940 the Swastika flag had already been raised on the Antwerp Cathedral. Although retreating Belgian troops attempted to blow up the two tunnels leading to the left bank of the Scheldt to prevent the Germans from crossing easily, the explosives in the pedestrian tunnel failed to detonate completely, allowing the German troops to cross the river. During the resulting battle on the streets of Zwijndrecht, 16 German and 29 Belgian soldiers died, in addition to 32 civilians. After years of Nazi occupation, the British army liberated Antwerp in September 1944. In an attempt to prevent the Allies from being able to use the Port of Antwerp, the Germans bombarded the harbor with V 1 and V 2 rockets. However, most of the rockets missed their intended target (the port) and fell instead in the surrounding areas, including Burcht and Zwijndrecht. A total of 76 V bombs fell on Zwijndrecht Burcht between 25 October 1944 and 28 March 1945. In Zwindrecht, a total of 19 civilians were killed and 48 were wounded by the V rockets and 85 houses were rendered uninhabitable. In Burcht, 14 citizens were killed. 50 houses were destroyed completely, and more than 250 houses were badly damaged.
Қазіргі заманғы
3M компаниясының Звиндрехтте орналасқан зауыты 15 километрлік радиуста ауыл шаруашылығына әсер ететін PFOS ластануының қауіпті деңгейін тудырды. 2018 жылы 3M зауытының жанындағы топырақта PFOS-тың көп мөлшері табылды, бұл компания 2002 жылға дейін осы затты өндірген болатын. Сол жылы R1 Антверпен айналма жолын толықтыруға арналған ірі құрылыс жобасы – Остервель байланысының құрылысы басталды.
The 3M factory located in Zwijndrecht has caused toxic levels of PFOS pollution that is expected to impact agriculture in a 15 kilometers radius. Large amounts of PFOS were discovered in 2018 in the ground near the 3M site, where it had produced this substance until 2002, when the construction of Oosterweel Link, a massive construction project to complete the R1 Antwerp Ring Road, began.