Кіріспе
Ортағасырлық логиканың музыкалық теориядағы саласы Аристотельдік тұрғыда ортағасырлық логиканың бір саласы болды, ол, бәлкім, қазіргі заманғы анықтамалық, көпшілік, уақыт және модальдық есептерге ұқсас мәселелерді есепке алуды мақсат еткен. Оның негізгі негізін қалаушылар Джон Бурдан, Уильям Окхэм, Уильям Шервуд, Уолтер Берли, Альберт Саксония және Пётр Испан сияқты философтар болды. 14 ғасырға қарай ол кем дегенде екі айрықша теорияға айналды, "есептің өзі" теориясы, оған "көбейту" кіреді және ол анықтама теориясына ұқсас және "есептің тәсілдері" теориясы, оның мақсаты анық емес.
supposition in music
Supposition theory was a branch of medieval logic that was probably aimed at giving accounts of issues similar to modern accounts of reference, plurality, tense, and modality, within an Aristotelian context. Philosophers such as John Buridan, William of Ockham, William of Sherwood, Walter Burley, Albert of Saxony, and Peter of Spain were its principal developers. By the 14th century it seems to have drifted into at least two fairly distinct theories, the theory of "supposition proper", which included an "ampliation" and is much like a theory of reference, and the theory of "modes of supposition" whose intended function is not clear.
Өзіндік болжам
Көздеген - термин мен оның қандай мағынада қолданылғаны арасындағы семантикалық қатынас. Мысалы, "Енді бір тостаған ішуге" деген ұсыныста тостаған деген сөз тостағандағы шарапты білдіреді. Терминнің логикалық suppositum-ы терминге қатысты объект болды. (Грамматикада suppositum басқаша қолданылған). Алайда, болжамның мағыналық қатынасы мәннен өзгеше болды. Мағына - тілдің ерекшеліктері арқылы айтылған сөздер мен заттар арасындағы дәстүрлі қатынас. Покулум латын тілінде ағылшын тілінде тостаған дегенді білдіреді. Мағына беру - бұл сөздің мағынасын сөзге салу, ал болжам - мағыналы терминді бір нәрсені білдіретін ретінде қабылдау. Испаниялық Петрдің айтуынша, "Осыдан мәнділік болжамнан бұрын. Олар бір нәрсеге де жатпайды. Себебі, білдіру - сөз сөйлеуге, ал болжау - сөз сөйлеу мен мағынадан құралған терминге жатады". Айырманы көрудің оңай жолы - біздің ішімдікте, мысалы, тағы бір тостаған. Бұл жерде "cup" сөзінің мәні "cup" дегенді білдіреді, ал "cup" сөзі ағылшын тілінде "cup" дегенді білдіреді, бұл сөз "cup" сөзінде "cup" деген сөзді білдіреді. Орта ғасыр логиктері болжамдарды әртүрлі түрлерге бөліп отырды; әртүрлі түрлер үшін жаргондар, олардың қатынастары және олардың бәрі күрделі болады және логик-логикке қатты өзгереді. Пауль Спейдтің веб-сайтында пайдалы диаграммалар бар. Ең маңызды бөлініс материалды, қарапайым, жеке және дұрыс емес болжамдар арасында. Термин оның мағынасына қарағанда, сөйлем немесе жазу орнына қолданылғанда, материалдық түрде болжанады. Мен "кубок" дегенді бір сөздік сөз деп айтсам, мен "кубок" сөзін қыш құмыраның бір бөлігіне емес, сөздік құмыраға материалды түрде қолдану үшін қолданамын. Материалдық болжам - ортағасырлық әдіс, ол бүгінгі күні біз цитата белгілерін қолданамыз. Окхамның (Summa of Logic I64, 8) айтуынша, "Жай болжам - бұл терминнің жанның ниеті туралы болжам жасауы, бірақ оны мәнді түрде қабылдамауы". Бұл идеяның мәнісі, қарапайым болжам терминнің өзі емес, адамдық ұғымды білдіретін жағдайда пайда болады. Егер мен "Кешім - қыш құмыраның маңызды түрі" десем, онда "кешім" деген термин белгілі бір кешімді білдірмейді, бірақ адам санасындағы кешім идеясын білдіреді (Окхэмнің және көптеген ортағасырлық логиктердің пікірінше, бірақ Джон Бурриданның пікірінше емес). Жеке болжам, керісінше, терминнің мәніне байланысты болжам жасағанда. Егер мен "Кешір мені" десем, "кешір" деген сөз ағылшын тілінде "кешір" деп аталатын заттың орнын алады, сондықтан бұл жеке болжам. Егер термин бір нәрсені білдірсе, бірақ ол білдіретіннен басқа нәрсені білдірсе, ол дұрыс емес болжамға жатады, мысалы, менің мысалымда басқа бір тостаған ішіңіз.
Санаудың түрлері
Жеке болжам дискретті, нақты, жай ғана шатастырған және шатастырған және үлестіретін түрлерге бөлінді. 1966 жылы Т. К. Скотт жеке болжамның субварианттарының ортағасырлық талқылауларына жеке атау беруді ұсынды, өйткені ол оны болжамның басқа түрлерімен салыстырғанда мүлдем ерекше мәселе деп ойлады. Ол жеке болжамның кіші түрлерін "ұйғарымның тәсілдері" теориясы деп атауды ұсынды. Ортағасырлық логикашылар терминнің дискретті, нақты, шатастырып немесе шатастырып және үлестіріп болжауын анықтау үшін синтаксистік ережелердің күрделі жиынтығын береді. Мысалы, теріс немесе белгісіз талаптың субъектісі анық түрде болжайды, бірақ жеке талаптың субъектісі дискретті түрде болжайды, ал оң талаптың субъектісі шатастырып және анық түрде болжайды. Саксониялық Альберт терминнің қандай жеке болжамды қолданатынын анықтау үшін 15 ереже береді. Бұдан басқа, ортағасырлық логиктер жеке болжамның түрін анықтау үшін синтаксистік ережелердің егжей-тегжейлері туралы дауласқан жоқ. Бұл ережелер маңызды болып көрінеді, өйткені олар нақтыларға түсу және нақтылардан көтерілу теорияларымен байланысты. Мен "кубок сатып алғым келеді" деп айтсам, бұл - нақты емес, нақты емес, тек қана кубок деген сөз. Қосымша тостаған - бұл жалпы термин, оның ішінде көптеген белгілі тостағандар бар. Егер мен "ерекшеліктерге түсемін" десем, өз талаптарымды мына тостағанды сатып алғым келеді, немесе мына тостағанды, немесе мына тостағанды сатып алғым келеді, және т.б. Егерде менде барлық бөтелкелердің шексіз дисжункциясы болса, онда бұл "бұлақ" терминіне орнын толтырады, оның қарапайым нұсқасы бойынша "Мен бір бөтелке сатып алғым келеді". Бұл анықтамалы болжам деп аталады. Мен "аппақ сатып алғым келеді" деп айтсам, нақты бір "аппақ" дегенді білдіремін, бірақ қайсы екенін әлі білмеймін. Сол сияқты, егер мен "Бір тостаған - үстел емес" десем, мен "Бұл тостаған - үстел емес" немесе "Ол тостаған - үстел емес" деп орната аламын. Бұл шатастырып таратушы болжау деп аталады. Егер мен "Бұл тостаған алтыннан жасалған" десем, мен нақтылардың ажырауына немесе нақтылардың бірігуіне түсе алмаймын, бірақ тек осы тостағанның өзі жеке болып табылатындықтан. Мұндай жеке болжам дискретті болжам деп аталады. Алайда, жалпыға бірдей оңтайлы мәлімдеменің предикаты осы модельдердің ешқайсысына сәйкес келмейді. Барлық кофе тостағандары - тостағандар дегеніміз барлық кофе тостағандары - мына тостаған, немесе барлық кофе тостағандары - мына тостаған, немесе , бірақ одан да аз болса, бұл барлық кофе тостағандары - мына тостаған, және барлық кофе тостағандары - мына тостаған дегенді білдірмейді, және екінші жағынан, егер әлемде бір ғана кофе тостаған қалса, бұл шындық болар еді, сондықтан мен барлық кофе тостағандары - мына тостаған, сондықтан мен барлық кофе тостағандары - тостаған деп дұрыс тұжырымдай аламын. Мұнда дизъюнкцияға түсу сәтсіз, ал конъюнкцияға түсу сәтсіз, бірақ "ерекшеліктерден көтерілу" жарамды. Бұл "сапасыз болжам" деп аталады. Теорияның жұмыс істеуі осылай, бірақ теорияның мақсаты әлдеқайда күрделі. Майкл Лукс сияқты кейбір түсіндірмешілер, нақтыларға көтерілу мен түсу теориясы сандық белгілер үшін шындық жағдайларын қамтамасыз етуді көздейді деп болжайды. Т. К. Скотт теорияның өзі қандай нәрсе туралы айтып отырсыз деген сұраққа жауап беру үшін жасалған деп болжады. Бірақ жеке болжам теориясы сұраққа жауап беруге бағытталған. Пол Спейд 14-ші ғасырда жеке болжамдардың теориясы ешқандай мақсатқа жетуді көздемегенін айтады.
On the other hand, if I say No cup is a table, I don't mean This cup isn't a table or that one isn't a table or I mean This cup isn't a table, AND that cup isn't a table, AND that other cup isn't a table, AND Here I am referring not to a determinate particular cup, but to all cups "fused" together, that is all cups "confusedly." This is called confused and distributive supposition. If I say This cup is made of gold I cannot descend to a disjunction of particulars, or to a conjunction of particulars, but only because this cup is already a particular. This kind of personal supposition is called discrete supposition. However, the predicate of a universal affirmative claim won't really fit any of these models. All coffee cups are cups does not imply All coffee cups are this cup, or all coffee cups are that cup, or , but still less does it imply All coffee cups are this cup, and all coffee cups are that cup, and On the other hand, if it happened to be the case that there was only one coffee cup left in the world, it would be true that All coffee cups are that cup, so I can validly infer from All coffee cups are that cup, to All coffee cups are cups. Here descent to disjunction fails, and descent to conjunction fails, but "ascent from particulars" is valid. This is called "merely confused supposition." That is basically how the theory works, a much thornier problem is exactly what the theory is for. Some commentators, like Michael Loux, have suggested that the theory of ascent and descent to particulars is intended to provide truth conditions for the quantifiers. T. K. Scott has suggested that the theory of supposition proper was designed to answer the question What kind of thing are you talking about? but the theory of personal supposition was aimed at answering the question How many of them are you talking about? Paul Spade has suggested that by the 14th century the theory of modes of personal supposition wasn't aimed at anything at all anymore.
Кеңейту
Мен "Бірде-бір тостаған қорғасыннан жасалмайды" десем, онда тостаған бар тостағанның барлығын білдіреді. Ал егер мен Рим дәуірінде кейбір тостаған қорғасыннан жасалғанын айтсам, тостаған қазіргі бар тостағандардың ғана емес, өткендегі тостағандардың да нұсқасы бола алады. Бұл жерде мен қолданатын терминдердің қалыпты болжамын кеңейтемін. Испаниялық Пётр былай дейді: "Амплитация - бұл жалпы терминнің кішірек болжамнан үлкенге дейін кеңейтілуі". Іс жүзінде, егер мен өткен немесе болашақ туралы айтсам немесе модальді талап жасасам, мен қолданатын терминдер бұрынғы нәрселер, болашақ нәрселер немесе мүмкін нәрселер үшін, олардың қазіргі нақты нәрселер үшін әдеттегі болжамдарына қарағанда, күшейтіледі. Осылайша, күшейту болжау теориясы ішіндегі модальдық және кернеу логиканы түсіндіру үшін ортағасырлық теорияға айналады.