Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Афроамерикандық суретші Хейл Аспасио Вудрафф (26 тамыз 1900 - 6 қыркүйек 1980) - американдық суретші.
African American artist
Hale Aspacio Woodruff (August 26, 1900 – September 6, 1980) was an American artist known for his murals, paintings, and prints.
Ерте өмір, отбасы және білім
Вудрафф 1900 жылы 26 тамызда Каир қаласында дүниеге келген. Ол Теннесси штатының Нэшвилл қаласында қара нәсілді отбасында өскен. Ол Индианаполистегі Herron өнер және дизайн мектебінде, Чикаго өнер институтында және Гарвард Фог өнер мұражайында оқыды. Вудрафф 1926 жылы Хармон қорынан сыйлық алды, бұл оған 1927-1931 жылдар аралығында Парижде төрт "қатерлі жыл оқып шығуға" мүмкіндік берді. Ол Скандинавиялық Maison Watteau академиясында және Заманауи академияда оқыды. Ол басқа шетелдіктермен танысып, сонымен қатар қаланың музейлерінде оқыды, оның ішінде Генри Оссава Таннер, әйгілі африкалық-американдық суретші. Вудрафф француз авангардтың жетекші тұлғаларымен кездесіп, африкалық өнерді жинауды бастады, бұл көптеген басқа модернисттерге, соның ішінде Пабло Пикассоға да ilham көзі болды. Ол 1931 жылы АҚШ-қа оралып, сол жылы Тереза Ада Бейкерге үйленді. Олардың Рой есімді ұлы болды.
Woodruff was born in Cairo, Illinois, on August 26, 1900. He grew up in a black family in Nashville, Tennessee, where he attended the local segregated schools. He studied at the Herron School of Art and Design in Indianapolis, Art Institute of Chicago, and the Harvard Fogg Art Museum. Woodruff won an award from the Harmon Foundation in 1926, which enabled him to spend four "crucial years studying in Paris from 1927–31." He studied at the Académie Scandinave Maison Watteau and the Académie Moderne. He learned in the city's museums as well, while getting to know other expatriates, including Henry Ossawa Tanner, the leading African American artist. Woodruff met leading figures of the French avant garde and began collecting African art, which was a source of inspiration for many other modernists, including Pablo Picasso. He returned to the U. S. in 1931 and married Theresa Ada Baker that year. They had one son, Roy.
Өнер мансабы
Вудрафф Ұлы депрессиядан туындаған қаржылық қиындықтарға байланысты АҚШ-қа қайтты. Ол өзін қамтамасыз ету үшін сурет мұғалімі болып жұмыс істеді. 1931 жылы ол тарихи қара колледж Атланта университетінде өнер сабағын бастады, ақырында кафедраны дамытты, ол кафедраның төрағасы және университетінің өнер коллекциясының өзегі болды. Ол университеттің лабораториялық орта мектебінде, сондай-ақ қара нәсілді әйелдер колледжінің студенттері үшін Морхаус және Спельман колледжінде сабақ берді. Ол жыл сайынғы конкурсты, Атланта университетінің көптеген африкалық америкалық суретшілерді қамтыған суреттер, мүсіндер және негр суретшілерінің баспа суреттерінің жыл сайынғы көрмесін құрды. Бұл зерттеу 1942 жылдан 1970 жылға дейін жүргізілді. 1936 жылы Вудрафф Мексикаға барып, әйгілі фреска суретшісі Диего Ривераның шеберлігіне үйреніп, сурет салу техникасына қызығады. 1938 жылдың көктемінде Вудраффқа Алабама штатындағы Талледга колледжінің Савери кітапханасының вестибюліне бірнеше қабырғалық суреттер салу тапсырылды. Лоббидің батыс қабырғасындағы үш панельден тұратын бұл қабырғалық суреттердің біріншісі испандық "Амистад" құл кемесінде болған менде құлдарының көтерілісін еске алады. Бірінші панел "Амистадтағы көтеріліс" (1839 ж.) деп аталады, онда құлдар кемені басып алған кездегі жанжал суреттелген. Екінші панел, Нью-Хейвендегі сотқа түскен Амистад құлдары, Коннектикут, 1840 ж. Соңынан пайда болған АҚШ Жоғарғы Сотының ісі, АҚШ Амистадқа қарсы. Үшінші панелде, Африкаға оралу, 1842 жылы біз бұрынғы құлдардың кейіннен Мендиландқа оралуын көреміз. Қабырға кескіндемелері Вудраффтың композиция шеберлігінің үлгісі болып табылады. Мысалы, бірінші панелде: <blockquote>Терістегі күрес күшін композицияға тепе-теңдік пен визуалды тұрақтылықты беретін фигуралар топтары ерекшелендіреді. Денелердің дөңгелек қозғалысы күрестің драмалық сипатын арттырады. Фигуралар бір-біріне жабысып жасалған, сондықтан олар сол жақтан қозғалатын бір толық бірлік ретінде көрінеді, бұл көзді қашып бара жатқан теңізшіге айналдырады, ол екінші панелде айыптаушы ретінде қайта пайда болады. 1942 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Вудрафф Атланта университетінің өнер жыл сайынғы көрмесі мен байқауын 1970 жылға дейін өткізді. Бұл 29 ұлттық көркемөнер көрмесі қара нәсілді суретшілердің басты орындары болды. 1950 жылдары Вудрафф Берта Шефер галереясында үш жеке көрме өткізді. Вудрафф 1980 жылы 6 қыркүйекте Нью-Йоркте қайтыс болды. Вудраффтың суреті "расистік троптарға" қарсы шығып, қара музыканттың құзыреттілікпен және абыроймен ойнағанын көрсетеді. Парижде болған кезде Вудрафф "Банжо сабағы" картинасының суретшісі Генри Оссава Таннермен кездесті (африкалық американдықтардың банджоны абыроймен ойнайтынын көрсететін тағы бір жұмыс).
Woodruff reluctantly returned to the U. S. due to financial strains from the Great Depression. He worked as an art teacher to support himself. In 1931 he began teaching art at Atlanta University, a historically black college, eventually developing a department of which he was chair and the core of the University's art collection. He taught classes at the university's Laboratory High School, as well as for students at Morehouse and Spelman, a related college for black women. He founded the annual competition, Atlanta University Annual Exhibition of Paintings, Sculpture, and Prints by Negro Artists, which featured many African American artists. This was conducted from 1942 to 1970. In 1936 Woodruff went to Mexico to study as an apprentice under the famed muralist Diego Rivera, learning his fresco technique and becoming interested in portrayal of figures. In the spring of 1938, Woodruff was commissioned to work on a series of murals for the lobby of the Savery Library at Talledega College in Alabama. The first of these murals, which consisted of three panels on the west wall of the lobby, commemorates a revolt by Mende slaves which took place on the Spanish slave ship La Amistad. The first panel, entitled The Mutiny Aboard the Amistad, 1839, depicts the melee as the slaves seize control of the ship. The second panel, The Amistad Slaves on Trial at New Haven, Connecticut, 1840, shows the ensuing United Supreme Court Case, United States v. The Amistad. In the third panel, The Return to Africa, 1842, we see the former slaves' later repatriation to Mendiland. The murals are an example of Woodruff's mastery of composition. For example, in the first panel:<blockquote>The power of the combat is accentuated by the figure groups which give the composition its balance and visual stability. The circular motion of the bodies increases the drama of the struggle The figures are designed in an overlay fashion so that they are seen as one complete unit moving from the left bringing the eye around to the escaping sailor, who reappears in the second panel as the accuser. In 1942, even with World War II raging, Woodruff initiated the Atlanta University Art Annuals, an exhibit and competition that was conducted until 1970. These 29 national art exhibitions were a key venue for black artists. During the 1950s Woodruff had three solo exhibition at the Bertha Schaefer Gallery. Woodruff died in New York City on September 6, 1980. Woodruff's painting counters "racist tropes", showing a Black musician playing with competence and dignity. While in Paris, Woodruff met Henry Ossawa Tanner, painter of The Banjo Lesson (another work which showed African Americans playing the banjo with dignity).