Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лоренс Симмонс Бейкер (15 мамыр 1830 - 10 сәуір 1907) - АҚШ армиясының офицері, кейіннен Америка Азамат соғысы кезінде Конфедеративтік Штаттар армиясының бригадир-генералы. Оның аты Конфедерация Соғыс Департаментінің жазбаларында Лоуренс деп жазылады және қате жазу сақталған.
Laurence Simmons Baker (May 15, 1830 – April 10, 1907) was an officer in the United States Army on the frontier, then later a brigadier general in the Confederate States Army during the American Civil War. His first name was spelled Lawrence in the records of the Confederate War Department and the mistaken spelling has persisted.
Ерте өмір және мансап
Бейкер Солтүстік Каролина штатының Гейтс округіне қарасты Коулс Хилл плантациясында, доктор Джон Берджес пен Мэри Уиннс (Грегори) Бейкердің бес баланың соңғысы болып дүниеге келді. Оның арғы атасы және есімін алған Лоуренс Бейкер Америка революциясы кезінде генерал болған. Ол Норфолк академиясында алғашқы білімін алғаннан кейін, 1851 жылы Вест-Пойнттегі АҚШ әскери академиясын бітірді, 42-ші орынды (сыныбының соңғысы) алды. Мектепті бітіргеннен кейін ол екінші лейтенант болып, Мартта толық атағын алды. 31 желтоқсан, 1853 жыл. Ол 9 жыл бойы АҚШ атқыштар құрамында қызмет етті, батыс шекарада қызмет атқарды және бірінші лейтенант дәрежесіне дейін көтерілді. 1855 жылы 13 наурызда Лоуренс Бейкер Элизабет Э. Хендерсонға (18361918) үйленді.
Baker was born on the Cole's Hill Plantation in Gates County, North Carolina, the last of five children of Dr. John Burges and Mary Wynns (Gregory) Baker. His great grandfather and namesake Lawrence Baker had been a general during the American Revolution. After receiving his initial schooling at the Norfolk Academy, he graduated from the United States Military Academy at West Point in 1851, placing 42nd (last in his class). After graduation, he was breveted a second lieutenant earning his full rank on Mar. 31, 1853. He served for nine years in the U. S. Mounted Rifles, assigned to duty on the western frontier and rising to the rank of first lieutenant. On 13 Mar 1855, Laurence Baker married Elizabeth E. Henderson (1836–1918).
Азаматтық соғыс
1861 жылы мамыр айында Солтүстік Каролина Одақтан бөлініп шыққан кезде ол өз міндетін тастады. Бейкер жеке өзі бөліну идеясына қарсы болса да, өз мемлекетінің адал адамы болды. Ол 1-ші Солтүстік Каролина кавалерия полкінің подполковнигі болды, содан кейін 1862 жылдың 1 наурызында полк басшылығымен полкқа көтерілді. Ол Жеті күндік шайқаста, Буль-Ранның екінші шайқасында (Екінші Манассас) және Антиэтам шайқасында (Шарпсбург) 1862 жылы әрекет етті. Геттисбург кампаниясы кезінде Бэйкер Брэнди станциясының шайқасында жараланды. Алайда, ол өз адамдарын бірнеше шағын ат әскері іс-әрекеттерінде қабілетті түрде басқарды, бұл Геттисбург шайқасындағы Шығыс ат әскері алаңында болған шайқаста аяқталды. Бейкер бригаданың командалығын өз мойнына алды. Генерал Вейд Хэмптонның бригадасында офицер семсерден ауыр жарақат алған. Ол 1863 жылы 23 шілдеде Солтүстік Вирджиния армиясының шегінуін қамтыған ерлік қызметі үшін бригадир генерал дәрежесіне көтерілді. Сегіз күннен кейін ол оң қолына қатты жарақат алып, Раппаханок өзенінің Федералды өткеліне қарсылық көрсетті және бір жылға жуық әрекетке қабілетсіз болды.
In May 1861, he resigned his commission when North Carolina seceded from the Union. Although personally opposed to the concept of secession, Baker was loyal to his state. He became the lieutenant colonel of the 1st North Carolina Cavalry Regiment, and was then promoted to colonel on March 1, 1862, leading the regiment in the 1862 Peninsula Campaign. He saw action at the Seven Days Battle, Second Battle of Bull Run (Second Manassas), and Battle of Antietam (Sharpsburg) later in 1862. During the Gettysburg Campaign, Baker was wounded at the Battle of Brandy Station. However, he capably led his men in a number of small cavalry actions, culminated in the fighting at East Cavalry Field at the Battle of Gettysburg. Baker assumed command of Brig. Gen. Wade Hampton's brigade when that officer was severely wounded by a saber slash. He was promoted to brigadier general on July 23, 1863, in recognition for his valiant service covering the retreat of the Army of Northern Virginia. Eight days later, he was severely wounded in the right arm while resisting a Federal crossing of the Rappahannock River, and was incapacitated for nearly a year.