Кіріспе
Неміс фольклорында зұлым түнгі рух Неміс фольклорында друда (Drude, pl. Druden) - әсіресе Оңтүстік Германияда таралған, қасіретке ұшыраған, түнгі зұлым рух (алп, кобольд немесе бүлік). Друдендер Жабайы аң аулауға қатысады және Альфонсо де Спинаның иерархиясында ерекше жын-шайтан саналады. Бұл сөз 16 ғасырда "шаһаршы" деген жалпы термин ретінде де қолданыла бастады (Ханс Сакс). Сөз орта және жоғарғы неміс тілінде trute деп куәландырылған, ал ерте заманғы лексикографияда және 19 ғасырға дейін ол druid сөзбен танымал болды, оның нақты шығу тегі белгісіз. Якоб Гримм эвфемистикалық trût (қазіргі заманғы траут, яғни "құрметті, сүйікті; жақын") сөзінен шыққан деп болжайды, бірақ баламалы ұсыныс ретінде валькирияның аты Þrúðr-мен байланысты. Егер солай болса, онда друденді скандинавтық діннің құдайларының басшысы Тордың қызымен және оның әйелі Сифпен байланыстыруға болады.
In German folklore, a drude (Drude, pl. Druden) is a kind of malevolent nocturnal spirit (an alp, kobold or hag) associated with nightmares, prevalent especially in Southern Germany. Druden were said to participate in the Wild Hunt and were considered a particular class of demon in Alfonso de Spina's hierarchy. The word also came to be used as a generic term for "witch" in the 16th century (Hans Sachs). The word is attested as the Middle High German trute, and in early modern lexicography and down to the 19th century, it was popularly associated with the word druid, without any etymological justification its actual origin is unknown. Jacob Grimm suggests derivation from a euphemistic trût (modern traut, meaning "dear, beloved; intimate"), but cites as an alternative suggestion a relation to the valkyrie's name Þrúðr. If so it is natural to connect the druden with the daughter of the chieftain of the gods in the Norse religion, Thor, and his wife Sif.
Друденфус
Друденфусс (немесе Друденфусс), сөзбе-сөз "друданың аяғы" (сонымен қатар Альпфусс), - бұл пентаграмма символы (алғашқы қолданыста пентаграмма немесе гексаграмма), жын-перілерді қорғайды деп саналады, Гётедің "Фауст" (1808) романында нақты аталған. Бұл сөзді 17 ғасырдан бері пайдаланып келеді, оны Юст Георг Шоттелиус жазған (drutenfusz, glossed omnis incolumitatis signum). Оның апотропалық қолданылуы Бавария мен Тирольдегі 18-19 ғасырлардағы халықтық сенімде жақсы жазылған. Друденфусс - бұл герметикалық құрылғы ретінде қолданылатын пентаграмманың неміс атауы (басқаша Drudenkreuz "друданың айқасы" және Alpfuß, Alfenfuß "эльф аяғы" немесе Alpkreuz "эльф айқасы") сонымен қатар, көбірек сипаттамалық Pentalpha немесе Fünfstern . Друденфус - бұл омыртқаның басқа атауы.
Друденштейн
Друдштейн - ортасында табиғи жолмен жасалған тесігі бар тас. Баварияда мұндай тас тастарды үйдің бөлмелеріне, үйдің төсектеріне немесе қораларға төсек түсіне жол бермеу үшін, немесе жылқыларды құйрықтарынан қорғау үшін іліп қоятын.