Кіріспе

Бірма павильоны - діни іс-шараларды өткізу үшін жиналатын орын және саяхатшыларға баспана ретінде қызмет ететін ғимарат. Бұл негізінен саяхатшыларға баспана ретінде қызмет етеді, сонымен қатар діни оқиғалар үшін жиналыс орны, сондай-ақ ауыл тұрғындарының ауылдың қажеттіліктері мен жоспарларын талқылау үшін кездесуі болып табылады. Тхеравада буддистік монахтар Uposatha күндері ережелерді орындаған кезде zayats-ті өздерінің тұрағы ретінде қолданады. Буддистік монастырларда жақын маңда бір немесе бірнеше зяят болуы мүмкін. Жәрдегерлер көбінесе негізгі жолдардың бойында заяттар салып, шаршап қалған жолаушыларға су және баспана беруді мақсат етеді. 1818 жылы Адонирам Джадсонның бірін салуынан бастап, христиан миссионерлері де оларды қолданады. Зайатты салуға, басқаруға немесе әзірлеуге ақшалай немесе еңбек түріндегі жарналар дана (қайырымдылық) ретінде қарастырылады. Сондықтан зияттар әдетте жеке үйлерге қарағанда ұзаққа созылатын және қымбатқа түседі. Жұмыс күшін әдетте жергілікті тұрғындар береді, ал қаржыландыру жергілікті немесе алыс болуы мүмкін. Кейбір зәйеттер уақыт өте келе басқа да функцияларды дамытты. Мысалы, буддалық монахтар мен монахтар үшін Jivitadana Sangha ауруханасы zayat-те емхана ретінде басталды.

Ағылшын тіліндегі әдебиеттер

Адонирам Джадсонның миссиясына зиятқа негізделген евангелизмнің маңыздылығы және оның бірінші әйелі Энн Хасселтиннің хаттары оның жұмысына берген маңыздылығы үшін Бирмадағы көптеген христиан миссионерлері бір немесе бірнеше зиатты құрып, пайдаланды, ал олардың хаттары мен журналдары Америка Құрама Штаттарының миссионерлік кеңестері мен қоғамдары кеңінен жарияланды. "Зайяттың өбіні" атты алғашқы Фу Манчу әңгімесінің өзі 1912 жылы журналдың жеке мақаласы ретінде жарық көрді. Бұл және келесі тоғыз әңгіме 1913 жылы Доктор Фу Манчудың құпиясы романына біріктірілді, ол төрт айдан кейін АҚШ-та жарық көрген кезде "Қырық Доктор Фу Манчу" деп аталды.