Кіріспе
Адлер Онтариоға қарсы, [1996] 3 S. C. R. 609 Канада Жоғарғы Сотының провинциялық білім беру билігінің сипаты туралы және жеке конфессиялық білім беруді қаржыландыруға конституциялық міндеттеме бар ма деген шешімінің басты бөлігі болып табылады. Сот Онтарионың білім беру туралы заңы Канаданың Құқықтар және бостандықтар туралы жарғысының 2 (а) немесе 15 (а) бөлімдерін немесе 1867 жылғы Конституция туралы заңның 93 бөлімін бұзбайды деп тапты.
Мәселелер
Хартияның 2 (а) бөлімі бойынша діни бостандыққа және 15 (а) бөлімі бойынша діни теңдікке берілген кепілдіктер, Онтариодағы еврей канадалық мектептері мен кейбір христиан мектептеріне мемлекеттік қаржыландырудың жоқтығы конституциялық емес деп дәлелдеу үшін пайдаланылды, өйткені, керісінше, католик мектептері 1867 жылғы Конституция Заңының 93 бөліміне сәйкес мемлекеттік қаржыландыруды алды. Соттан екі нақты конституциялық мәселені қарастыруды сұрады:
Жоғарғы соттың шешімі
Бірінші сұрақ бойынша 71, екінші сұрақ бойынша 62 деген шешімге келіп, аталған ережелер конституциялық екендігіне тоқталды. L'Heureux-Dubé судьясы екі сұраққа да қарсылық білдірді, ал McLachlin судьясы бірінші сұраққа ішінара қарсылық білдірді, ал екінші сұраққа толық қарсылық білдірді.
Қаржыландырылатын білім беру
Соттың көпшілігі 1867 жылғы Конституция Заңының 93-бабы бойынша провинциялық білім беру билігі толық болып табылады және Жарғыға қарсы шабуылға ұшырамайды деп тапты. Iacobucci судьяның атап өткеніндей, бұл Конфедерация үшін маңызды тарихи келісімнің нәтижесі және Жарғының 2 (а) бөлігінің қолданылуы арқылы кеңейте алмайтын конфессиялық мектеп құқықтарына қатысты жан-жақты кодекс құрайды. Ол негізгі бостандықтарға кепілдік бермейді. Апелляция арыздары, олар 93-баптың кепілдіктеріне сәйкес келмейтіндіктен, өз мектептері үшін мемлекеттік қаржыландыруға құқығы жоқ. Апелляция берушілердің 2-тармағы (а) бойынша олардың диссиденттік дінге негізделген мектептерін мемлекеттік қаржыландыруды талап ететінін мойындау арқылы өзгеше шешім қабылдау Конституцияның бір бөлімін екіншісін бұзуға жатқызып отыр. Рим-католик жеке мектептерін қаржыландыруды, бірақ басқа діни мектептерді емес, үкіметтің таңдауы Жарғының 15 (1) тармағындағы теңдік ережелерін бұзды деген талап екі себеппен қабылданбауы керек: Біріншіден, шешім Жарғының 29 тармағына сәйкес "әділ және тура" келеді, ол жарғыдан барлық құқықтарды және артықшылықтарды "кепілдендіреді" Конституция бойынша конфессиялық, жеке немесе қарсы мектептерге қатысты. Екінші, шешім Хартияны тексеруден "иммунитетті" алады, өйткені ол Конфедерация келісімі аясында провинциялық заң шығарушы органдарға берілген білім беру бойынша пленарлық өкілеттілікке сәйкес жасалды. Конституцияның бір бөлігін сол құжаттың басқа бір бөлігінде қорғалатын құқықтарға араласуға қолдануға болмайды. Білім беру билігінің басқа білім беру жүйелерін құруға қаншалықты жетуі мүмкін екендігі туралы түсініктемелер әртүрлі болды. Көпшілігі білім беру туралы заңнаманы, егер үкімет Рим католиктік жеке мектептер мен мемлекеттік мектептерді қаржыландыруға арналған осы арнайы мандаттан тыс жерге баруды шешсе, Жарғыға қарауға жатқызуға болады деп сенді. Sopinka J., басқа жағынан, 93 (3) тармақтағы ештеңе де басқаларға қаржыландыруды шектемейді. Алайда, провинция өзінің пленарлық өкілеттігін 93§ 1) және 3) тармақтарында көрсетілген аумақтардан тыс жерлерде жүзеге асырған кезде, жарғыға қайшы келетін кез келген айырмашылық "айқын түрде рұқсат етілмейді" немесе тіпті қарастырылмайды. Мұндай жағдайларда заңнама 92-баптың кез келген тармағына сәйкес заңнамадан өзгешеленбейді. Жарғыны іске асыру 93 бабында берілген кез келген өкілеттікті күшін жоймайды. Маклачлин судьясы 93 бап Хартияның жұмысын жоюға бағытталған кодекс емес екенін және оның мақсаты тек қана Онтарио мен Квебектегі Рим католиктері мен протестанттар азшылықтарына мектептерде қолдау көрсетуді қамтамасыз ету ғана екенін айтты. Білім беру қызметін ұсыну бойынша өздерінің жалпы өкілеттіктерін жүзеге асыратын провинциялар осы шектеуді ескере отырып, жарғыға сәйкес болуы тиіс. Әйтпесе, ол аталған ережелерді конституциялық деп санайды. L'Heureux-Dubé судьясы 93 баппен кепілдендірілген жалғыз мектеп көмегі - Онтарио мен Квебектің өздерінің рим-католик және протестанттық азшылықтарына талап етілген. Білім беруді қамтамасыз ету бойынша өздерінің пленарлық өкілеттіктерін жүзеге асыратын провинциялар осы талапқа сәйкес, Жарғыға сәйкес келуі тиіс. Бұл ережелер 2-бөлім бойынша даудан өтті, бірақ 15-бөлім бойынша сәтсіз аяқталуы тиіс.
First, the decision falls "fairly and squarely" within s. 29 of the Charter which explicitly exempts from Charter challenge all rights and privileges "guaranteed" under the Constitution in respect of denominational, separate or dissentient schools. Second, the decision is nonetheless "immune" from Charter review because it was made pursuant to the plenary power in relation to education granted to the provincial legislatures as part of the Confederation compromise. One part of the Constitution cannot be used to interfere with rights protected by a different part of that same document. There was a difference in interpretation as to how far the education power can extend towards the establishment of other education systems. The majority believed that legislation in respect of education could be subject to Charter scrutiny whenever the government decides to go beyond the confines of this special mandate to fund Roman Catholic separate schools and public schools. Sopinka J., on the other hand, observed that nothing in s. 93(3) restricts extending funding to others. However, when the province exercises its plenary power outside of the areas specified in s. 93(1) and (3), any distinctions violating the Charter are not "expressly permitted" or even contemplated. Legislation in such cases is no different from legislation under any of the heads of s. 92. Giving effect to the Charter will not invalidate any power conferred by s. 93. McLachlin J. stated that Section 93 is not a code ousting the operation of the Charter and was not intended to do more than guarantee school support for the Roman Catholic or Protestant minorities in Ontario and Quebec respectively. Provinces exercising their plenary powers to provide education services must, subject to this restriction, comply with the Charter. Otherwise, she considered the provisions in question to be constitutional. L'Heureux‑Dubé J. declared that the only school support guaranteed by s. 93 is that required of Ontario and Quebec to their respective Roman Catholic and Protestant minorities. Provinces exercising their plenary powers to provide education must, subject to this requirement, comply with the Charter. The provisions survived a challenge under Section 2, but ought to fail under Section 15.
Мектепте денсаулық сақтауды қолдау қызметі
Iacobucci J. және Sopinka J. екеуі де аталған Мектептегі денсаулық сақтауды қолдау қызметі бағдарламасы Жарғының бақылауынан қорғалған, өйткені ол "денсаулық сақтау қызметіне" қарағанда "білім беру қызметі" ретінде сипатталады, сондықтан ол жалпы білім беру өкілеттігіне кіреді. Бiрақ, McLachlin J. және L'Heureux-Dubé J. екеуi де бағдарлама 15-баптағы жарғыға қарсылық көрсетiлуiне қарсы болуы тиiс деп санады, өйткені тәуелсiз мектептерге денсаулықты қолдау бағдарламасын беруден бас тарту рационалды түрде жалпыға бірдей бiлiм беру мақсаттарына байланысты емес және 1-бап бойынша ақталмайды.