Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Доротея Монтаулық (6 ақпан 1347 25 маусым 1394) - XIV ғасырдағы Пруссияның асқазан және көреген әйел. Орталық Еуропада ғасырлар бойы қастерленгеннен кейін, ол 1976 жылы қасиетті деп жарияланды.
Dorothea of Montau (6 February 1347 – 25 June 1394) was an anchoress and visionary of 14th century Prussia. After centuries of veneration in Central Europe, she was canonized in 1976.
Өмір
Доротея Маринбургтің батысында (қазіргі Мальборк, Польша) Грос-Монтау, Пруссияда (қазіргі Матуви-Вельки, Польша) Голландиядан келген бай фермер Уиллем Швартеде дүниеге келді. Ол 16-17 жасында Данцигтің (қазіргі Гданьск, Польша) семсерші Адалбрехтке тұрмысқа шықты. Үйленгеннен кейін бірден-ақ ол көріністерге ұшырай бастады. Күйеуі оның рухани тәжірибелеріне шыдамдылық танытпады, оны қорлады. Кейіннен ол оны дінге айналдырды, екеуі де қазіргі Швейцариядағы Кельн, Ахен және Эйнсиделн аббатханаларына паломниттік сапарға шықты. Доротея күйеуінің рұқсатымен Римге зыяратқа барған кезде, ол 1389 немесе 1390 жылы қайтыс болды. Олардың тоғыз баласының сегізінен төртеуі нәресте кезінде, ал төртеуі 1383 жылы індет кезінде қайтыс болды. Тірі қалған қызы Гертруд бенедиктиндіктерге қосылды. 1391 жылдың жазында Доротея Мариенвердерге (қазіргі Квидзин, Польша) көшіп барды және 1393 жылдың 2 мамырында кафедра мен Тевтон орденінің рұқсатымен собор қабырғасына қарсы зәкір камерасын құрды. Ол өмір бойы сол камерадан шықпады. Доротея өте қарапайым өмір сүрді. Көптеген адамдар оған кеңес пен жұбаныш іздеп баратын, сондай-ақ ол аян алып, аян алатын. Оның діни қызметкері, Мариенвердерлік диякон Иоганн, білімді теолог, оның хаттарын жазып, жеті кітаптан тұратын латын өмірбаянын, Септилилий, төрт кітаптан тұратын неміс өмірін жазды. Доротея 1394 жылы Мариенвердерде қайтыс болды. Исаның азап шегуі мен Евхаристияға құлшылық етуші, ол стигмаларға ие болған. Ғалым Мишель Сауэрдің айтуынша, Доротеяның өмірі ХІІІ ғасырдың аяғында өмір сүрген Пруссияның тағы бір кеме жүргізушісі - Кульмзеелік қасиетті Юттаның өміріне "көп ұқсастығы бар".
Dorothea was born at Groß Montau, Prussia (now Mątowy Wielkie, Poland) west of Marienburg (now Malbork, Poland) to a wealthy farmer from Holland, Willem Swarte. She was married at the age of 16 or 17 to the swordsmith Adalbrecht of Danzig (now Gdańsk, Poland), an ill tempered man in his 40s. Almost immediately after marrying she began to experience visions. Her husband had little patience with her spiritual experiences and abused her. Later, she converted him and both made pilgrimages to Cologne, Aachen, and Einsiedeln Abbey in present day Switzerland. While Dorothea, with her husband's permission, was on pilgrimage to Rome, he died in 1389 or 1390. Of their nine children eight died, four in infancy, and four during the plague of 1383. The surviving daughter, Gertrud, joined the Benedictines. In the summer of 1391 Dorothea moved to Marienwerder (now Kwidzyn, Poland), and on 2 May 1393, with the permission of the chapter and of the Teutonic Order, established an anchoress's cell against the wall of the cathedral. She never left that cell for the rest of her life. Dorothea led a very austere life. Numerous visitors sought her advice and consolation, and she had visions and revelations. Her confessor, the deacon Johannes of Marienwerder, a learned theologian, wrote down her communications and composed a Latin biography in seven books, Septililium, besides a German life in four books. Dorothea died in Marienwerder in 1394. A devotee of the Passion of Jesus and the Eucharist, she is said to have had stigmata. According to scholar Michelle Sauer, Dorothea's life "bore surprising resemblance" to Saint Jutta of Kulmsee, another Prussian anchoress who lived during the late 13th century.
Құрмет
Доротея өлген сәтінен бастап Тевтон рыцарларының (Шығыс Пруссия) елінің қамқоршысы және Пруссия / Померанияның қамқоршысы ретінде танымал болды. 1405 жылы 257 куәгер оның қасиеттері мен кереметтері туралы айтты. Алайда, канонизацияның ресми процесі үзіліп, 1955 жылға дейін қайталанбады; оны ақыры Папа Пауль VI 1976 жылы канонизациялады. Доротеяның мерекесі 25 маусымда аталып өтеді. Оның ескерткіштері жоғалып кеткен, мүмкін протестанттық реформация кезінде.
Dorothea was venerated popularly from the moment of her death as the guardian of the country of the Teutonic Knights (East Prussia) and patron saint of Prussia/Pomerania. In 1405, 257 witnesses spoke of her virtues and miracles. The formal process of canonization, however, was broken off, and not resumed until 1955; she was finally canonized by Pope Paul VI in 1976. Dorothea's feast day is celebrated on 25 June. Her relics were lost, probably during the Protestant Reformation.