Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Украина православие шіркеуінің иерархы (1927-1994) Митрополит Иоанн (митрополит Иоанн немесе Іоанн, зайырлы аты Василь Миколайович Боднарчук, Василий Николаевич Боднарчук; 12 сәуір 1927 9 қараша 1994) - Батыс Украинаның Тернополь аймағында туған православие шіркеуінің иерархы, ол сол кезде Польшаның аумағы болды. Ресей Православие шіркеуінен шығарылған митрополит Иоанн Украина Автокефальдық Православие шіркеуінің қайта жаңғыруында елеулі рөл атқарды. Өмірінде ол ресейлік православие шіркеуінде (1977-1989), украиналық автокефальді православие шіркеуінде (1989-1992) және Киев патриархатының украиналық православие шіркеуінде (1992-1994) бірауыздан епископ болып қызмет етті.
Ukrainian Orthodox hierarch (1927–1994)
Metropolitan John (Митрополит Іоан or Іоанн, secular name Vasyl Mykolayovych Bodnarchuk, Василь Миколайович Боднарчук, Василий Николаевич Боднарчук; 12 April 1927 – 9 November 1994) was an Orthodox hierarch born in the Ternopil area of Western Ukraine, which at that time was a territory of Poland. Defrocked from the Russian Orthodox Church, metropolitan Ioann played a notable role in revival of the Ukrainian Autocephalous Orthodox Church. During his life he served as a bishop successively in the Russian Orthodox Church (1977–1989), in the Ukrainian Autocephalous Orthodox Church (1989–1992) and in the Ukrainian Orthodox Church of the Kyivan Patriarchate (1992–1994).
Өмірбаян
Украинадағы католик отбасында туылғанына қарамастан, ол бала кезінен православие дінін қабылдады. Туған кездегі аты Василь Боднарчук (Василь Боднарчук).
Though he was born into a family of Ukrainian Catholics, he converted to Orthodoxy early in his childhood. His name at birth was Vasyl Bodnarchuk (Wasyl Bodnarczuk).
Тұтқындау
1945 жылдан бастап Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Василь Боднарчук Иване Пусте ауылындағы шіркеу хорын басқаратын кантор (диак) болып қызмет етті. Оның отбасы да Қазақстанға жер аударылды, олар 1954 жылға дейін сонда тұрды. 1953 жылы комитет Кеңес Одағы мен Украина КСР-інің Жоғарғы кеңестерінің президиумдарына Украина автокефальдық православие шіркеуін заңдастыру және тіркеу туралы өтініш жасады. Одан босатылғаннан кейін бес күн өткен соң, епископ Иоанн Киелі Синодтан өзін шіркеуде қалпына келтіруді өтінді. 1989 жылы 2 қазанда Львовте Украина автокефальдық православие шіркеуінің епархиялық жиналысы өтті, онда Иоанн (Боднарчук) Украина автокефальдық православие шіркеуін басқаруға жүгінді. 1989 жылы 22 қазанда Иоанн (Боднарчук) Украина автокефальдық православие шіркеуінің діяконын тағайындады. Иоанн (Боднарчук) Грузия Православ шіркеуінің Патриархы, Переяслав епискобы Иоанн (Елецких), Кишинев және бүкіл Молдова митрополиті Владимир (Кантар) және басқаларға өтініш жасады. 1991 жылдың мамыр айында Иоанн Боднарчук медициналық көмек алу үшін АҚШ-қа барды. Ол күнәсін мойындап, Мәскеу патриархатына қайта оралу туралы өтініш берді. Оның өтініші 1992 жылы 11 маусымда Филарет Денисенконың жағдайын қарастыратын епископтар кеңесінде қаралды. Иоанн Боднарчук былай деп жазды: "Мен бейтаныс адамдардан да, өз отбасымнан да көп азап шектім. Бүгін мен сіздердің алдыңызда, құдайға бағышталған пасторлар мен аталар, бас иіп, менің рұқсатсыз қауымнан шығарылғанымды кешірулеріңізді және мені киелі Православие шіркеуінің қолына қабылдауларыңызды сұраймын. Оның орнына ол Украина православие шіркеуіне Киев патриархатына қосылды және Дрохобыч және Самбир митрополиті болып тағайындалды. Кейіннен ол Луцкий мен Волынский митрополиті болып тағайындалды.
Following World War II since 1945, Vasyl Bodnarchuk served as a cantor (dyak) leading a church choir in home village Ivane Puste. His family also was deported to Kazakhstan, where they lived until 1954 and in 1953 The committee petitioned to presidiums of supreme councils of the Soviet Union and the Ukrainian SSR to legalise and register Ukrainian Autocephalous Orthodox Church. Five days after his dismissal, bishop Ioan asked the Holy Synod to reinstate him in the Church as he recovered. On 2 October 1989 in Lviv took place the Ukrainian Autocephalous Orthodox Church eparchial assembly that appealed to Ioan (Bodnarchuk) to take charge in leading the Ukrainian Autocephalous Orthodox Church. On 22 October 1989 Ioan (Bodnarchuk) consecrated a deacon of Ukrainian Autocephalous Orthodox Church. Ioan (Bodnarchuk) petition to Patriarch of Georgian Orthodox Church, vicar bishop Jonathan (Yeletskikh) of Pereyaslav, metropolitan Vladimir (Cantarean) of Chișinău and all Moldova, and others. In May of 1991 Ioann Bodnarchuk traveled to the United States to seek medical help. where he repented and submitted an application on returning to the Moscow Patriarchate. His application was reviewed on 11 June 1992 at the same Bishop Council which was reviewing situation with Filaret Denysenko. Ioann Bodnarchuk wrote the following: "I suffered a lot from both strangers and my own. And today I bow my head low before you, Your Holiness, and you, God wise arch pastors and fathers, and I ask you to forgive me my unauthorized excommunication and accept me into the bosom of our holy Orthodox Church of Christ.” But, before the decision was made on his behalf, Metropolitan Ioann changed his mind and recalled his petition. Instead, he joined the Ukrainian Orthodox Church – Kyiv Patriarchate and was appointed as Metropolitan of Drohobych and Sambir. Later he would be appointed Metropolitan of Lutsk and Volyn.