Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Автпост" (полякша атауы: Placówka) - поляк жазушысы Болеслав Прустың төрт ірі романының біріншісі. Автор Польшада жазған, ол бір ғасыр бұрын Ресей, Пруссия және Австриямен бөлінген, ауыл Польшасының жағдайына назар аударуға тырысты, ол кедейлікпен, білімсіздікпен, елдің жоғарғы қабығымен қараусыз қалдырумен және Отто фон Бисмарктың неміс үкіметі қолдаған неміс отаршылдарының отарлауымен күресуге мәжбүр болды.
The Outpost (Polish title: Placówka) was the first of four major novels by the Polish writer Bolesław Prus. The author, writing in a Poland that had been partitioned a century earlier by Russia, Prussia and Austria, sought to bring attention to the plight of rural Poland, which had to contend with poverty, ignorance, neglect by the country's upper crust, and colonization by German settlers backed by Otto von Bismarck's German government.
Құрамы
Прус 1880 жылы "Автпост" атты роман жазуға кіріседі, бірақ көп ұзамай ол ауыл өмірін мұқият бақылауға, негізінен Наленцовтың айналасына, ол 1882 жылдан бастап өлімге дейін 30 жыл демалды. Ол романның жұмысын 1884 жылы қайтадан бастады. "Автпост" 1885 жылдың 19 наурызынан 1886 жылдың 20 мамырына дейін "Wędrowiec" (Жолшы) атты апталық журналға сериялы түрде басылып шықты. 1886 жылы алғашқы кітап басылымы жарық көрді.
Prus began writing The Outpost as early as 1880, initially titling it Nasza placówka (Our Outpost), but soon suspended work on it in favor of close observation of rural life, chiefly around Nałęczów, where he vacationed for 30 years from 1882 until his death. He resumed work on the novel in 1884. Written in installments, The Outpost was serialized in the illustrated weekly, lt=Wędrowiec (The Wanderer) between March 19, 1885, and May 20, 1886. The first book edition appeared in 1886.
Сюжет
"Автпост" - Польшаның шет елдерге бөлінген ауылдық жерлерін зерттеу. Оның басты кейіпкері, Шлимак ("Сыртқы" поляк тілінде) атты шаруа, оның ауыл тұрғындарын бейнелейді, олардың барлығы дерлік сауатсыз; Ресей империясының билігі кезінде мектеп жоқ. Дін - бұл өте бекершілік: ауыл тұрғыны Оржеховский жер иесінің көшпелі сатылымында Леда мен Лебедь кескінін үш рубльге сатып алғанда, ол отбасымен бірге оның алдында дұға етеді, басқа ауыл тұрғындары жергілікті шіркеудің игіліктері болған ақсүйектердің ескі портреттерін құрметтейді. Алайда, бұл аймақта өзгерістер болып жатыр. Жақын жерде темір жол желісі салынып жатыр. Жергілікті елорданың иелері өздерінің жерлерін неміс қоныстанушыларына сатады. Польшалық жер иелері поляк тілінен гөрі француз тілін көбірек біледі, олар ақшаны алып, қалаға немесе шетелге, қатал ауылдан алыстатуға қуанышты. Слимактың фермасы неғұрлым неміс қоныстанған ауданда оқшауланған поляк форпостына айналады. Шлимак жер телімін неміс қоныстанушыларына (олар жанашырлықпен сипатталған) сатудан бас тартқанда бірқатар қиындықтарға ұшырайды. Ерікті, консервативті шаруа өз мүддесін ойлап әрекет етпейді, өйткені ол алған ақшамен басқа жерден жақсы ферма сатып алуы мүмкін еді; ол керісінше, инерциядан және оған әкесі мен бабасы үйреткен принциптен әрекет етеді: егер шаруа мұрагерлік жер телімінен айырылса, ол ең үлкен бақытсыздыққа тап болады - жай ғана жалақыға жалақы алатын адам болады. Бірақ Шлимаққа әйелі сияқты ерік-жігер жетіспейді, ол екіталайлық танытады. Бірақ өлім аузында жатқанда ол оны ешқашан жерлерін сатпайтынына ант етуге мәжбүр етеді. Кітаптың қараңғы суреті автордың әзіл-сықағы мен жылылығымен жеңілдетіледі. Жергілікті католик діни қызметкері, жергілікті хан сарайларында кешкі ас пен аңшылыққа арналған партиялардың адамы, христиандық ізгі қасиеттерден мүлдем айырылмайды. Ауылдың екі кішіпейіл тұрғыны өз мүдделерін ойлайтын адамдардан емес. Шлимақтың жартылай ақылға қонымды шаруасы тастап кеткен сәбиді тауып, оны үйіне алып кетеді. Слимак әйелі қайтыс болғаннан кейін жесірдің фермасы өртеніп, ол кедей, жанашыр еврей саудагермен достық қарым-қатынас жасайды.
The Outpost is a study of rural Poland under the country's foreign partitions. Its principal character, a peasant surnamed Ślimak ("Snail", in Polish), typifies his village's inhabitants, nearly all illiterate; there is no school under Russian imperial rule. Religion is naively superficial: when a villager, Orzechowski, buys an engraving of Leda and the Swan for a mere three roubles at the landowner's moving out sale, he prays before it with his family, much as other villagers venerate old portraits of noblemen who had been benefactors of the local church. Changes are, however, coming to the area. A railway line is being built nearby. The owners of a local manor house sell their estate to German settlers Polish landowners, who speak more French than Polish, are happy to take the money and move to a city or abroad, away from the boring countryside. Ślimak's farm becomes an isolated Polish outpost in an increasingly German settled neighborhood. Ślimak suffers a series of adversities as he refuses to sell his plot of land to German settlers (who are described not unsympathetically). The stubborn, conservative peasant is not acting from self interest, since the money he would have gotten could have bought a better farm elsewhere; he is, rather, acting from inertia and from a principle inculcated in him by his father and grandfather: that when a peasant loses his hereditary plot, he faces the greatest of misfortunes—becoming a mere wage earner. Still, Ślimak lacks his wife's strength of will; he hesitates. But on her deathbed she makes him swear that he will never sell their land. The book's somber picture is relieved by the author's humour and warmth. The local Catholic priest, habitué of dinners and hunting parties at local manors, is not entirely devoid of Christian virtues. Two of the village's humbler denizens turn out to be exemplars of selflessness. Ślimak's half wit farm hand, on finding an abandoned baby, takes it home to care for it. After Mrs. Ślimak dies and the widower's farm burns down, he is befriended by a poor, empathetic Jewish peddler who comes to his aid and, in the manner of a deus ex machina, saves the day and the farm.
Әсерлер
Сыншылардың пікірінше, "Автопост" (1886) - Болеслав Прустың романдар жазушы ретінде ең жоғары жетістігі емес. Ол оның "Қуыршақ" (1889) немесе "Фараонның" (1895) тұжырымдамалық кеңістігі сияқты басқа романдарының толық психологиялық тереңдігін көрсетпейді. "Автпосттың" "бақсылық аяқталуы" біршама жасалма сапаға ие. Дегенмен, бұл кітап Еуропаның реалистік роман дәстүріндегі құрметке лайық жетістік. Прус Эмил Золаның натурализміне қатысты күмән білдіргеніне қарамастан, поляк жазушысы француз романынан кейбір шабыт алды. Прусский форпост (1885-86) өз кезегінде поляк Нобель сыйлығын алған романист Владыслав Реймонттың ауыл өмірін екі онжылдықтан кейін "Кейшілер" (1904-9 ж.) 1979 жылы "Автпост" Зыгмунт Скониецкий режиссерлік еткен польшалық көркем фильм (Плацовка) ретінде түсірілді.
The Outpost (1886), according to critics, is not Bolesław Prus' highest achievement as a novelist. It does not show the full psychological depth of his other novels such as The Doll (1889) or the conceptual sweep of Pharaoh (1895). The Outpost's "happy ending" has a somewhat contrived quality. Still, the book is a respectable achievement in the European tradition of the realistic novel. Despite Prus' reservations about Émile Zola's naturalism, the Polish writer took some inspirations from the French novelist. Prus' Outpost (1885–86) in turn influenced the Polish Nobel Prize winning novelist Władysław Reymont's treatment, two decades later, of rural life in The Peasants (1904–9). In 1979, The Outpost was produced as a Polish feature film (Placówka) directed by Zygmunt Skonieczny.