Ричард Харрис Бархэм: Өмірбаяны мен «Ингголдсби аңыздары»
Richard Barham
Ричард Харрис Барам (1788-1845) – ағылшын дін қызметкері, романшы, ақын. «Ingoldsby Legends» авторы, Томас Ингголдсби псевдонімімен танымал. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық футболшы, ағылшын дін қызметкері, романист және ақын 1788–1845
the Australian footballer
English cleric, novelist and poet 1788–1845
Ричард Харрис Бархам (6 желтоқсан 1788 – 17 маусым 1845) – Англия шіркеуінің ағылшын дін қызметкері, романист және юмористик ақын. Ол көбінесе Томас Инголдсби псевдонимімен және "Инголдсби аңыздары" атты туындысының авторы ретінде танымал болды.
Richard Harris Barham (6 December 1788 – 17 June 1845) was an English cleric of the Church of England, a novelist and a humorous poet. He was known generally by his pseudonym Thomas Ingoldsby and as the author of The Ingoldsby Legends.
Өмір
Ричард Харрис Бархам Кентербериде дүниеге келген. Жеті жасында әкесі қайтыс болып, оған шағын мүлік қалды, оның бір бөлігі – Кенттегі Дентон қаласындағы Тэппингтон есімімен аталатын поместье, ол кейінгі еңбегі «Инголдсби аңыздары»нда жиі еске алынады. Тоғыз жасында ол Сент-Полс мектебіне жіберілді, бірақ бір жазада болған оқиға салдарынан қолы өмір бойына жартылай қызметтен тыс қалды. Белсенді дене қызметінен айырылып, ол көп оқитын және жақсы оқып үйренетін адамға айналды. 1807 жылы ол Оксфордтағы Брассеноз колледжіне түсті, бастапқыда заңгер болуды ниеттенді, бірақ кейін діни қызметкер болуды жөн көрді. 1813 жылы ол дін қызметкеріне бекітіліп, ауылдық пасторлық қызметке орналасты. Келесі жылы ол үйленді, ал 1821 жылы Лондонның Сент-Полс соборында кіші каноник қызметін алды, онда ол кардинал ретінде қызмет етті. Үш жылдан кейін ол Корольдік капелласының штаттық дін қызметкерлерінің бірі болды. 1826 жылы Бархам алғаш рет «Blackwood's Magazine» журналына материалдарымен үлес қосты. 1837 жылы ол жақында құрылған «Bentley's Miscellany» журналына «Инголдсби аңыздары» деп аталатын әңгімелер жинағын (көбінесе өлең түрінде, кейбіреулері прозада) жариялай бастады. Бұл әңгімелер танымал болды және 1840-1847 жылдар аралығында үш томдық жинақ түрінде жарық көрді, содан бері көптеген басылымдарда қайта басылды. Оларды «Hudibras» поэмасымен салыстыруға болады. Әңгімелер көбінесе ойшау, бірақ ежелгі тарихқа негізделген. Бархамның әртүрлі өлеңдерінің жинағы да бар, оны оның ұлы оның өлімінен кейін редакциялап, «The Ingoldsby Lyrics» деп атады. Бархам саяси тори болғанмен, либералды Сидней Смит пен Теодор Хукпен өмір бойы дос болды. Бархам «Edinburgh Review», «Literary Gazette» және Джон Гортонның «Биографиялық сөздігіне» материалдар жазған. Ол сонымен қатар «Мой кузен Николас» (1834) атты роман жазды. Ол 1845 жылдың 17 маусымында Лондонда ұзақ және ауыр аурудан кейін қайтыс болды.
Richard Harris Barham was born in Canterbury. When he was seven years old his father died, leaving him a small estate, part of which was the manor of Tappington, in Denton, Kent, mentioned frequently in his later work The Ingoldsby Legends. At nine he was sent to St Paul's School, but his studies were interrupted by an accident that partly crippled his arm for life. Deprived of vigorous bodily activity, he became a great reader and diligent student. During 1807 he entered Brasenose College, Oxford, intending at first to study for the law, but deciding on a clerical career instead. In 1813 he was ordained and found a country curacy. He married the next year and in 1821 he gained a minor canonry at London's St. Paul's Cathedral, where he served as a cardinal. Three years later he became one of the priests in ordinary of the King's Chapel Royal. In 1826 Barham first contributed to Blackwood's Magazine. In 1837 he began to contribute to the recently founded Bentley's Miscellany a series of tales (mostly metrical, some in prose) known as The Ingoldsby Legends. These became popular and were published in collected form in three volumes between 1840 and 1847, and have since appeared in numerous editions. They may perhaps be compared to Hudibras. The stories are generally whimsical, but based on antiquarian learning. There is also a collection of Barham's miscellaneous poems, edited posthumously by his son, called The Ingoldsby Lyrics. Barham was a political Tory, yet a lifelong friend of the liberal Sydney Smith and of Theodore Hook. Barham, a contributor to the Edinburgh Review, the Literary Gazette and John Gorton's Biographical Dictionary, also wrote a novel, My Cousin Nicholas (1834). He died in London on 17 June 1845, after a long and painful illness.
Мұра
Бархам – Джордж Макдональд Фрейзердің «Flashman’s Lady» тарихи романының кейіпкері. Ол басты кейіпкер Гарри Флэшменмен қоғамдық атылуды тамашалап отырғанда танысады. Оның соңғы өлеңі «As I laye a thynkynge» 1888 жылы ағылшын композиторы Эдвард Элгардың музыкасына салып, ән ретінде жарияланды. 1918 жылы композитор Сирил Рутэм осы өлеңді дауыс пен фортепианоға арнап жазды. Кентербери қаласының Бургейт ауданында, собордың жанында «Томас Ингольдсби» деп аталатын «Wetherspoons» пабы бар. Оның құрметіне Санкт-Пол соборында ескерткіш орнатылған.
Barham is a character in George MacDonald Fraser's historical novel Flashman's Lady, he meets the main character, Harry Flashman, while watching a public execution. His last poem As I laye a thynkynge, was set to music by the English composer Edward Elgar, the song published in 1888. And in 1918 the composer Cyril Rootham set the same poem, for voice and piano. There is a Wetherspoons pub in Burgate, Canterbury, near the cathedral, named The Thomas Ingoldsby. There is a memorial to him at St Paul's Cathedral.