Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эдмунд Генри Баркер (1788 - 21 наурыз 1839) – ағылшын классикалық ғалымы.
English classical scholar
Edmund Henry Barker (1788 – 21 March 1839) was an English classical scholar.
Өмір
Ол Йоркширдегі Холлимде дүниеге келген. 1807 жылы Кембридждегі Тринити колледжіне стипендиямен қабылданды, ал 1809 жылы грек және латын эпиграммалары үшін Браун медалін жеңіп алды. Дегенмен, ол университетті дипломсыз тастап кетті, себебі діни ұстанымдары сол кезде қажетті Жоғарғылық серт қабылдауына кедергі келтірді. Уорикширдегі Хэттон шлютері Сэмюэл Паррдың хатшысы болып жұмыс істегеннен кейін, ол үйленді және Норфолк графтығындағы Тетфордта қоныстанды, онда шамамен жиырма бес жыл өмір сүрді. Ол жарияланған еңбектерінің титулдық парағына O. T. N. (Тетфорд, Норфолк) әріптерін қосуды қалыптастырған. Өмірінің соңында ол өсиетке қатысты сот ісіне тартылып, барлық қаржысын жұмсады. 1837–1838 жылдары патша соттарында және Флит түрмесінде қарыздық тұтқын болды. 1839 жылдың 21 наурызында Лондонда қайтыс болды. Баркердің кітапханасы 1836 жылдың 23 ақпанында (және одан кейінгі жеті күн), 1 маусымында (және одан кейінгі бес күн) және 29 қарашасында (және одан кейінгі үш күн) Лондондағы аукционда үш бөлімге бөлініп сатылды, барлығы 5182 лоттан тұрды. Осы үш каталогтың көшірмелері Кембридж университеті кітапханасында сақталады (сөре белгілері Munby. c.153(8), Munby. c.153(10) және Munby. c.154(4) тиісінше).
He was born at Hollym in Yorkshire. He entered Trinity College, Cambridge, as a scholar in 1807, and in 1809 won the Browne medal for Greek and Latin epigrams. However, he left the university without a degree, being prevented by religious scruples from taking the Oath of Supremacy then required. After acting as amanuensis to Samuel Parr, vicar of Hatton, Warwickshire, he married and settled down at Thetford in Norfolk, where he lived for about twenty five years. He was in the habit of adding the initials O. T. N. (of Thetford, Norfolk) to the title page of his published works. In later life he became involved in a lawsuit in connection with a will, and thus exhausted his means. In 1837–1838 he was a prisoner for debt in the king's bench and in the Fleet. He died in London on 21 March 1839. Barker's library was sold at auction in London in three parts, by Wheatley, on 23 February (and seven following days), 1 June (and five following days) and 29 November (and three following days) 1836, totalling 5182 lots; copies of all three catalogues are held at Cambridge University Library (shelfmarks Munby. c.153(8), Munby. c.153(10) and Munby. c.154(4) respectively).
Шығармалары
Баркер классикалық және басқа да тақырыптар бойынша көптеген еңбектер жазған, бірақ қазір ол негізінен сөздік құрастырушы ретінде танымал. Хаттон қаласында жұмыс істегенде ол Стефанның "Thesaurus Graecae Linguae" атты жаңа басылымын жоспарлады. Бұл жұмысты Абрахам Джон Валпи жүзеге асырды, және бұл жарияланбағанмен, Баркер жауапты редактор екені түсінілді. Бірнеше бөлімі жарық көргеннен кейін, Эдвард Валентин Бломфилд оны "Quarterly Review" (xxii, 1820) журналында сынап жазды; жұмыстың бастапқы жоспары содан кейін қысқартылып, Баркердің есімі қолданылмады. Ол он екі томдық (1816–1828) болып шықты. Баркер "Quarterly Review"-дың сындық ескертулеріне өзінің "Аристарх Анти Бломфильдиан" еңбегімен жауап берді, ал оған Джеймс Генри Монк жауап қайырды. Баркер Элиас Палереттің "Thesaurus Ellipsium Latinarum" атты сөздігінің жаңа басылымын (1829) шығарды. Джордж Данбармен бірлесіп грек-ағылшын сөздігін жазды. Ол сондай-ақ Джон Лемприердің "Классикалық сөздігінің" (Чарльз Антон редакциялаған) және "Вебстердің ағылшын сөздігінің" ағылшын тіліндегі басылымын баспадан өткізді. Баркер Париж қолжазбасынан Антиохиялық Аркадийге жатқызылатын "Пερὶ τόνων" трактатының тұңғыш басылымын (editio princeps, 1820) жариялады. Ол сондай-ақ "Etymologicum Gudianum" туралы жазбаларын жариялады. "Классикалық журналға" үлес қосумен қатар, ол мектептерде пайдалану үшін классикалық авторлардың бөліктерін редакциялады және латын тілінде емес, ағылшын тілінде түсіндірмелер жазған алғашқы ғалымдардың бірі болды. Еуропалық ғалымдар Баркерді британдықтарға қарағанда жоғары бағалады. Ол Ричард Порсон стиліндегі мұқият сөздік талдауға қарсы пікір білдірді. Бір томдық хаттарында Баркер сэр Филип Фрэнсис Юниус хаттарының авторы деген талаптарды жоққа шығарды (Юниус кім екеніне қараңыз). Оның "Parriana" (1828) атты еңбегі Самуэль Паррға арналған, әдеби анекдоттар мен сын-пікірлердің кең жинағы болды.
Barker was a prolific writer on classical and other subjects, but it is as a lexicographer that he is now mainly known. While at Hatton, he planned a new edition of Stephanus's Thesaurus Graecae Linguae. The work was undertaken by Abraham John Valpy, and, although not publicly stated, it was understood that Barker was the responsible editor. When a few parts had appeared, it was criticized in the Quarterly Review (xxii., 1820) by Edward Valentine Blomfield; the original plan of the work was then curtailed, and Barker's name was not used. It was completed in twelve volumes (1816–1828). The strictures of the Quarterly were answered by Barker in his Aristarchus Anti Blomfieldianus, answered by James Henry Monk. Barker produced a new edition (1829) of the Thesaurus Ellipsium Latinarum of Elias Palairet. With George Dunbar he wrote a Greek and English Lexicon. He also saw through the press the English edition of John Lemprière's Classical Dictionary (revised by Charles Anthon) and of Webster's English Dictionary. The editio princeps (1820) of Περὶ τόνων, the treatise on prosody sometimes attributed to Arcadius of Antioch, was published by Barker from a Paris manuscript. He also published notes on the Etymologicum Gudianum. In addition to contributing to the Classical Journal, he edited portions of classical authors for the use of schools, and was one of the first commentators to write notes in English instead of Latin. Continental scholars had a more favourable opinion of Barker than the British did. He expressed contempt for the close reading verbal criticism in Richard Porson's style. In a volume of letters Barker disputed the claims made that Sir Philip Francis was the author of the Letters of Junius (see identity of Junius). His Parriana (1828), based around Samuel Parr, was a vast compilation of literary anecdotes and criticisms.