Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Анджей Крыжицкий (Крыжицко Мале, 7 шілде 1482 жыл - Скиерниевице, 10 мамыр 1537 жыл) - Польшаның қайта өрлеу дәуіріндегі жазушы және архиепископ. Крыжицкий латын тілінде жазса да, поэзиясын поляк тілінде жазды. Ол Польшаның ең ірі гуманистік жазушыларының бірі болып саналады. Ол Болонья университетінде білім алып, көрнекті гуманистердің сабағын оқыды және 1501 жылы шіркеу иерархиясында мансапқа кірісті. 1512 жылы Барбара Заполя король I Жығызмундқа үйленді. Крыжицкий осы некеге арналған өлең жазды және сол жылы Заполяның хатшысы болды. Патша Орсаны жеңген кезде, ол қайтадан өлең жазды және Овидийдің Epistolae Heroidum үлгісі бойынша патшайымнан оның жоқтағы күйеуіне жолданған өлеңдер жіберді; Эразм оларды Крыжицкиге жазған хатында құлшыныспен мақтады. Барбара қайтыс болғаннан кейін ол Сигизмундтің екінші әйелі Бона Сфорцаның үйінде канцлер қызметін жалғастырды. Ол әмірлерді қабылдап, бай табыстарға қол жеткізді, тіпті епископтық орынға ие болды. Реформация, содан кейін тез таралып, оны қорқынышқа бөледі және ол ең маңызды шығармасының, Religionis et Reipublicae quaerimonia (1522) пайда болды. Бранденбургтің Альберт, Тевтондық рыцарьлардың бас шебері лютеран болып, Сигизмунд І оны өзінің вассалы және Шығыс Пруссияның герцогы деп таныған кезде, Крыжицкий барон Пулеонға жазған хатында өзінің билеушісінің бұл әрекетін түсіндіруге және ақтауға тырысты. Ақырында ол өз еліндегі ең жоғары діни лауазымға - Гнезненің архиепискобына - көтерілді. Ол жас таланттардың қамқоршысы болды, мысалы, Клеменс Яницкий. Оның соңғы еңбегі "De Asiana Dieta" - сол кезде кең тараған поляк диеталары мен жиналыстарын сынға алған.
Andrzej Krzycki of the Kotwicz heraldic clan (also Andreas Cricius) (Krzycko Małe, 7 July 1482 – † Skierniewice, 10 May, 1537) was a Renaissance Polish writer and archbishop. Krzycki wrote in Latin prose, but wrote poetry in Polish. He is often considered one of Poland's greatest humanist writers. He earned an education at the University of Bologna studying under prominent humanists, and started a career in church hierarchy in 1501. In 1512, Barbara Zapolya married King Sigismund I the Old. Krzycki wrote a verse to commemorate this marriage, and became Zapolya's secretary the same year. When the king won the victory of Orsza, he again wrote a poem, and sent verses purporting to be from the queen to her absent husband after the model of Ovid's Epistolae Heroidum; these, in a letter to Krzycki, Erasmus praised enthusiastically. After Barbara's death he continued to be chancellor in the household of Bona Sforza, Sigismund's second wife. He took orders and managed to obtain rich benefits, and even a bishopric. The Reformation, then rapidly spreading, filled him with dismay, and was the occasion of the most serious work that he produced, Religionis et Reipublicae quaerimonia (1522). When Albert of Brandenburg, Grand Master of the Teutonic Knights, became a Lutheran, and Sigismund I recognized him as his vassal and Duke of East Prussia, Krzycki in a letter written to Baron Pulleon, tried to explain and justify this action of his sovereign. He finally rose to the highest clerical office in his country, that of Primate Archbishop of Gniezno. He was a patron of youthful talent, as in the case of Klemens Janicki. His last work, De Asiana Dieta, was a criticism of the Polish diets or assemblies common in his time.