Кіріспе

Бұрынғы қабір Софияда, Болгария Георгий Димитров кесенесі - Софиядағы Баттенберг князі Александр алаңында орналасқан рәсімдік қабір. Ол 1949 жылы коммунистік Болгарияның алғашқы басшысы Георгий Димитровтің бальзамдалған денесін орналастыру үшін салынған. 1950 жылы қайтыс болғаннан кейін Болгарияның екінші коммунистік көшбасшысы Васил Коларов кесененің шығыс қабырғасының екінші нишасына жерленді. 1999 жылы қызу қоғамдық пікірталастан кейін оны Иван Костовтың УДФ үкіметі жойды.

Құрылыс

Ақ мәрмәр кесене 1949 жылы коммунистік Болгарияның алғашқы көшбасшысы Георгий Димитровтің (1882-1949) бальзамдалған денесін сақтау үшін салынған; Димитровтің өлімі туралы хабардан кейін құрылыс дереу басталды. Ол алты күн ішінде, яғни Димитровтің денесі КСРО-дан Софияға қайтарылған уақыт ішінде, аяқталды. Димитровтің денесі 1990 жылдың тамызына дейін мавзолейде қалды, содан кейін оның сүйегі кремацияланып, күлі Орталық София зиратына жерленді.

Мавзолейді жарылтуға тырысу

1956 жылы 14 антикоммунист 1 мамыр күні өткен демонстрация кезінде кесенеге бомба лақтыруға дайындалды. Болгарияның Коммунистік партиясы мен ел басшылығы сахнаға шыққаннан кейін бомбалар жарылды. Бұл актті Стоян Зарев жоспарлаған болатын, оның мақсаты әлемдік БАҚ-тың назарын Болгарияға аудару еді. Мавзолейден басқа, Зарев бес маңызды министрлікті жарылтуды жоспарлаған. Топ жоспарды жүзеге асыруда қиындықтарға тап болды және 1960 жылдың ақпан айында KDS-тің анықтап, тұтқындауына дейін ұзақ кешіктірілді.

Жөндеу және қызмет

Мавзолей полицияның аса маңызды қорғауындағы нысан болды. Мавзолей Болгария Халық Республикасындағы мемлекеттік рәсімдердің орталығы болды, шетелдік делегациялар елге келгенде гүл шоқтарын қоятын және мемлекеттік басшылығы ресми мерекелерде демонстрациялар мен шерулерді қабылдап алатын орын. Бұрын Болгарияның Құрлық күштері Ұлттық гвардиясы бірлігі қазіргі уақытта жойылған кесенеде қоғамдық міндеттерді атқаратын, бұл рәсім бүгін Президенттікте күзет алмасуына ұқсас. Мавзолейдегі күзетшілер жексенбі, сәрсенбі және салтанатты күндерінде No 1 күзет бекетіне кірді. Сол кездегі әскерилер Болгария халық армиясынан және Ішкі істер министрлігінің ішкі әскерлерінен таңдалды. Полиция қызметкерлері әрқашан сол жерде болғандықтан, мылтықтарда патрондар болған жоқ. 1974-1975 жылдары кесенеде күрделі қайта құру жұмыстары жүргізілді. Арықтау залындағы үй-жай кеңейтіліп, ауа-райымен жабдықтау жүйесі ауыстырылды, пластикалық дизайндағы монументалды есіктер, кристалл камералы саркофаг және Дехко Узуновтың мозаикасы орнатылды.

Жою

Мавзолейдің өзін 1999 жылы премьер-министр Иван Костовтың UDF үкіметі қызу ұлттық пікірталастан кейін жойды. Премьер-министр мен оның партиясы 1989 жылы коммунизм құлағаннан кейін кесенеді сақтау орынсыз деп мәлімдеді, өйткені ол Болгарияның репрессивті өткенін білдіреді. Тіпті үкіметте ғимаратты бұзуға қарсылық болды, ал пікір сауықтырған кезде халықтың үштен екісі бұзуға қарсылық білдірді. Бұл кесене елорданың ерекше атмосферасына ықпал еткендіктен, оны музей немесе көркемсурет галереясына айналдыру ұсынысы жасалды. 1999 жылдың тамызында үкімет ғимаратты төрт рет бұзуға тырысты. Алғашқы үш сынақ бір ғана жарылыс болғандықтан сәтсіз аяқталды. Ғимарат алғашқы екі рет қозғалмай, үшінші рет салыстырмалы түрде еңкейіп тұрды. Төртінші (және сәтті) әрекетте бірінен соң бірі жарылатын, күштілігі төмен жарылыстар сериясы қолданылды.