Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Паппи сарайы - Италияның Солтүстік Лациумдағы Витербо қаласындағы сарай. Бұл Дуомо ди Витербо (Витербо соборы) қасындағы қаланың ең маңызды ескерткіштерінің бірі. Римдік коммунаның жаушылығы мен тұрақты қалалық зорлық-зомбылық салдарынан 1257 жылы Александр IV Рим папасы Куриясын Витербоға көшірді: бұрынғы епископ сарайы Папаларға лайықты тұрғын үй беру үшін кеңейтілді. Капитано дель наропо ("Халық капитаны") Раниеро Гатти тапсырған құрылыс үлкен аудитория залын қала көшесінен жоғары тұрған баррельді күмбезде көтерілген лоджиямен байланыстырды. Ол 1266 жылы аяқталған. Сан-Лоренцо орталық алаңына қараған, Дуомоның басымдық жасайтын үлкен қасбетіне 1267 жылы аяқталған кең баспалдақ арқылы кіруге болады. Сарай қабырғаларының жоғарғы жағы шаршы мерлондармен безендірілген. Оң жақта - жеті қабатты аркадасы бар, екі еселенген жұқа бағаналармен бекітіліп, қыртыстармен және рельефтермен безендірілген кең шатырсыз лоджия. Лоджияның ішінде Гатти отбасының гербі бар, әртүрлі дәуірдегі материалдардан жасалған 15-ғасырлық фонтан орналасқан. Витербо 1257 жылдан 1281 жылға дейін жиырма төрт жыл бойы папалық резиденция болып қала берді. Александр IV-тен кейін сарай Урбан IV-тің резиденциясы болды, содан кейін 1268 1271 жылы папалық сайлау болды, онда Григорий X сайланды ( шіркеу тарихындағы ең ұзақ папалық сайлау), Иоан XXI-нің резиденциясы (оның кеңсесі құлаған кезде 1277 жылы ғимаратта қайтыс болды) және 1281 жылы Орвиетоға бірден көшіп барған Николай III мен Мартин IV-тің тағы да резиденциясы. Олардың барлығы сарайдың ең әйгілі залында, Sala del Conclave деп аталады, өйткені ол тарихтағы ең алғашқы және ең ұзақ конклавтың үйі болды. Ватиканның есептерінде Калист III, Павел II және Сикст IV билік құрған кезде "Витербоның моншақ сарайына салынған" төлем туралы айтылған. Сонымен қатар, Папа Пий II ғимараттың батыс қанатын қосқанға жауапты екендігі туралы дәлелдер бар.
Palazzo dei Papi is a palace in Viterbo, northern Latium, Italy. It is one of the most important monuments in the city, situated alongside the Duomo di Viterbo (Viterbo Cathedral). The Papal Curia was moved to Viterbo in 1257 by Alexander IV, due to the hostility of the Roman commune and constant urban violence: the former bishop's palace of Viterbo was enlarged to provide the Popes with an adequate residence. The construction, commissioned by the Capitano del popolo ("Captain of the People") Raniero Gatti, provided a great audience hall communicating with a loggia raised on a barrel vault above the city street. It was completed probably around 1266. The massive façade, facing the central piazza San Lorenzo which is dominated by the Duomo, is approached by a wide staircase completed in 1267. The top of the palace walls is decorated with square merlons. On the right is a wide roofless loggia with a seven bay arcade, supported by slender doubled columns and decorated with crests and reliefs. Within the loggia is a 15th century fountain, made with material of various ages, sporting the coat of arms of the Gatti family. Viterbo remained the residence of the papacy for twenty four years, from 1257 to 1281. After Alexander IV, the palace was the residence of Urban IV, then housed the papal election of 1268 1271 which elected Gregory X (the longest papal election in Church history), the residence of John XXI (who died in the building in 1277 when his study collapsed), and the residence again of Nicholas III and Martin IV, who moved almost immediately to Orvieto in 1281. They were all elected in the most famous hall of the palace, the Sala del Conclave so called because it was home to the first and longest conclave in history. In Pope Nicholas V commissioned building a bath palace in Viterbo, and the construction at the Bagno del Papa was continued on through the reigns of several popes after Nicholas V. The Vatican accounts mention payments "for building done at the bath palace of Viterbo" during the reigns of Calixtus III, Paul II, and Sixtus IV. There also is evidence Pope Pius II was responsible for the addition of a western wing to the building.