Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мигель де ла Груа Таламанка де Карини и Брансифорте, Брансифорте 1-ші маркизі (Palermo, Сицилия, 1755 жылы Марсель, 1 маусым 1812 жылы) - испан империясының итальяндық әскери офицері, ол 1794 жылдың 12 шілдесінен 1798 жылдың 31 мамырына дейін Жаңа Испанияның 53-ші вице-королі болды. Брансифорте Жаңа Испанияның ең жемқор вице-королі ретінде еске алынады және оның тағайындалуы Жаңа Испанияның вице-корольдігінің құлдырауының басталуы деп саналады. Ол испан тегіне жатпайтын жалғыз вице-король болды.
Miguel de la Grúa Talamanca de Carini y Branciforte, 1st Marquess of Branciforte, (Italian: Michele La Grua Talamanca e Branciforte), (Palermo, Sicily, ca 1755 – Marseille, June 1, 1812) was an Italian military officer of the Spanish Empire, who served as 53rd Viceroy of New Spain from July 12, 1794, to May 31, 1798. Branciforte is remembered as the most corrupt viceroy of New Spain, and his designation is considered the beginning of the decadence of the viceroyalty of New Spain. He was the only viceroy of non Spanish origin.
Отбасылық тарихы
Винченцо Мария Ла Груа Таламанканың (1718-1787) ұлы, Каринидің 5-ші ханзадасы, Вилланова герцогы, Гротте герцогы, Рагальмичи маркизі және Террасини лорды, 1771, 1772 және 1773 жылдары Палермо преторы, 1765, 1766 және 1767 жылдары Палермоның Монте-ди-Пиета губернаторы. Оның анасы Лукреция Брансифорте болды. Екінші ұлы болғандықтан, Мигель де ла Груа Таламанка испан сотында әскери мансапқа кіріседі, ол Сицилия королі және Испания королі болып табылады. Ол испан армиясының генерал-капитаны болды. Ол испан премьер-министрі Мануэль де Годойдың қорғауында болды және 1790 жылы 15 тамызда Мадридте Годойдың қарындасы Мария Антония де Годой и Альварес де Фария, де лос Риос и Санчес Зарзосаға (Бадахоз Генуя, 1836 жылы 25 шілде) үйленді. Олардың қызы Карлота де ла Груа Таламанка и Годой королева Мария Луизаның Корольдік орденінің 268-ші асыл дамы болды. Вице-король болып тағайындалғанға дейін Мигель де ла Груа Таламанканы король сол сызықтың 1-ші Маркиз де Брансифорте титулымен марапаттады. 1787 жылдың маусым айында Груа Канар аралдарының губернаторы болды, ол Тенерифедегі Санта-Круста тұратын. Palazzo Branciforte 1500-жылдардың аяғында Сицилиядағы Палермодағы отбасының басты "қалалық үйі" болды. Құрылымы сақталды, қалпына келтірілді және қайтадан пайдалануға берілді, және бүгінде мұражай, кітапхана және басқа жалға алушылар орналасқан қоғамдық орын болып табылады.
Son of Vincenzo Maria La Grua Talamanca (1718 1787), 5th Prince of Carini, Duke of Villanova, Duke of Grotte, Marquess of Ragalmici and Lord of Terrasini, Praetor of Palermo in 1771, 1772 and 1773, Governor of Monte di Pietà of Palermo in 1765, 1766 and 1767. His mother was Lucrezia Branciforte. Because he was the second son, Miguel de la Grúa Talamanca undertakes a military career at the Spanish court, being the King of Sicily also King of Spain. He rose to become captain general of the Spanish army. He was a protégé of Spanish Prime Minister Manuel de Godoy, and married in Madrid, August 15, 1790 to Godoy's sister, María Antonia de Godoy y Álvarez de Faria, de los Ríos y Sánchez Zarzosa (Badajoz – Genoa, July 25, 1836), 21st Noble Dame of the Royal Order of Queen María Luisa. Their daughter Carlota de la Grúa Talamanca y Godoy, was made the 268th Noble Dame of the Royal Order of Queen María Luisa. At some point prior to his appointment as Viceroy, the crown rewarded Miguel de la Grúa Talamanca with the title Marqués de Branciforte, 1st of that line. By June 1787, Grúa was Governor of the Canary Islands, residing in Santa Cruz, Tenerife. The Palazzo Branciforte was the family's principal "town house" in Palermo, Sicily, and dates from the late 1500s. The structure has been preserved, restored and repurposed, and is today a public space housing a museum, library and other tenants.
Колониалды Мексикадағы мансап
Маркиз де Брансифорте Годойдан Жаңа Испанияның вице-корольдігінің үкіметін басқаруға жіберілді, ол 1794 жылы 26 наурызда билікке келді. Ол 1794 жылы 15 маусымда Веракруске келіп, 1794 жылы 12 шілдеде Мехикодағы үкіметке ие болды. Жаңа Испанияға келгеннен кейін ол Алтын Жүн орденінің мүшесі болды. Сонымен қатар, ол Сантьяго орденінің және Карл III орденінің кавалері болды. Сыбайлас жемқор премьер-министрдің өкілі ретінде Груа ең алдымен оның және өзінің ақшасын алумен айналысты. Испания мен Революциялық Франция арасындағы соғысты сылтау ретінде пайдаланып, ол Жаңа Испания мен Луизиананың француз тұрғындарының барлық мүлкін тәркіледі - аз мөлшерде емес. Ол жерді сатып, бір бөлігін өзі үшін қалдырды. Ол өз қолынан шыққанның бәрін өзіне қалдырып, бір бөлігін өзіне қалдырып кететін. Ол лауазымдар мен әскери дәрежелерді сатып жіберді. Мексикада ол жемқор және қабілетсіз ретінде танымал, сондай-ақ Жаңа Испания тарихындағы ең нашар губернаторлардың бірі. Бұл оның алдыңғы адамы Хуан Висенте де Гуэмеске, Ревильягигедоның 2-контына, ең жақсылардың бірі деп саналған. Груа Гумес Падильяға басқа да жолдармен қарсы болды - ол өзінің үкіметін бұрынғы үкімет жауларына қолдау көрсету арқылы бастады. 1794 жылдың 12 желтоқсанында Фрай Сервандо Тереза де Миер Гуадалупа шіркеуінде атақты, құрметсіз уағыз айтты. Ол Испанияға жер аударылып, онда бірнеше таңғажайып оқиғалар басталды. 1795 жылы 27 сәуірде Жаңа Испанияда Андрес Мануэль дель Рионың басшылығымен минералогия бойынша алғашқы курс басталды. 1795 жылдың шілдесінде Годой Франциямен келісім жасады, бірақ Жаңа Испаниядағы француз тұрғындары үкімет тарапынан күдікті болып қалды. Король сондай-ақ АҚШ азаматтарына қатысты қырағылықты күшейтуді бұйырды, бірақ белгілі экспансиялық жоспарлар болғандықтан емес, француздармен бірге олар революционерлер ретінде қаралғандықтан. Осы уақыт ішінде Инквизиция еретиктер мен протестанттар туралы алаңдаушылықты азайтып, француз революционерлерінің революциялық саяси және басқа да идеяларын басуды көбірек ойлады. 1795 жылдың 9 тамызында авто-де-фе өтті. Сотталғандардың бірі - француз ғалымы, медицина профессоры және Гацета де Мексиканың қызметкері Эстебан Морель. Ол ереске, деизм мен материализмге кінәлі деп танылды. Инквизицияның сол трибуналы Хуан Лаузетке және басқа француздарға қарсы іс қозғап, оларды испандарға қарсы пікір білдірді деп айыптап отырды. Груа үкіметі АҚШ-тағы жас республикамен екі ел арасындағы шекараны белгілеу үшін келіссөздерге кірісті. Мексикада тұратын перуандық діни қызметкер Мелхор де Таламантес (1765 - 1809) Жаңа Испания тарапынан комиссияны басқаруға тағайындалды.
The Marqués de Branciforte was sent by Godoy to head the government of the Viceroyalty of New Spain, taking office on March 26, 1794. He arrived in Veracruz on June 15, 1794, and took possession of the government in Mexico City on July 12, 1794. After his arrival in New Spain he was made a member of the Order of the Golden Fleece. He also became Knight of the Order of Santiago and the Order of Charles III. As the agent of a corrupt prime minister, Grúa was chiefly concerned with obtaining money for him, and for himself. Using the war between Spain and Revolutionary France as a pretext, he confiscated all of the property of the French residents of New Spain and Louisiana—not a small amount. He sold the property, keeping a portion for himself. In fact, he kept a portion for himself of all that passed through his hands. He sold offices and military ranks. He is known in Mexico as corrupt and inept, and one of the worst governors in the history of New Spain. This was in high contrast to his predecessor, Juan Vicente de Güemes, 2nd Count of Revillagigedo, considered one of the best. Grúa was opposed to Güemes Padilla in other ways as well—he began his government by favoring the enemies of the previous government. On December 12, 1794, Fray Servando Teresa de Mier gave a famous, disrespectful sermon at the church of Guadalupe. He was deported to Spain, where he began a series of remarkable adventures. On April 27, 1795, the first course in mineralogy in New Spain began, under Andrés Manuel del Río. In July 1795 Godoy made peace with France, but the French residents in New Spain remained under suspicion by the government. The Crown also ordered increased vigilance in regard to United States citizens, not because of any known expansionist plots, but because they were viewed as revolutionaries, along with the French. During this time the Inquisition became less concerned about heretics and Protestants, and more concerned to suppress the revolutionary political and other ideas of the French revolutionaries. On August 9, 1795, an auto de fe was held. One of the condemned was Esteban Morel, a French man of science, professor of medicine and collaborator in the Gaceta de México. He was formally accused of heresy, deism and materialism. The same tribunal of the Inquisition brought proceedings against Juan Lauset and other Frenchmen, accusing them of having expressed feelings against the Spanish. The government of Grúa entered into negotiations with the young republic in the United States to establish the boundaries between the two countries. A Peruvian priest living in Mexico, Melchor de Talamantes (1765 1809) was named to head the commission on the New Spain side.
Сыбайлас жемқорлық
1797 жылы 5 қазанда Испания мен Франция өзара татуласып, Ұлыбританияға қарсы соғыс жариялағаннан кейін, Груа колонияда тұратын британдықтардың меншігін өз пайдасына тартып алды. Патша Карл IV мен Годойға жағымды сөз айту үшін вице-король испан сәулетшісі мен мүсіншісі Мануэль Толсаға (1757-1816) патшаның ат үстінде тұрған үлкен мүсінін салуды тапсырды. Пьедесталға алғашқы тас 1796 жылы 18 шілдеде салынды, ал мүсін 1803 жылы аяқталды. Қазір бұл мүсін Эль-Кабаллито деп аталады. Мехико қаласының Аюнтиментесі (қалалық үкімет) биліктің орынбасарларын жемқорлық үшін, атап айтқанда, аз мәнге ие жобаларға көп көлемде мемлекеттік ақшаны ысырап еткені үшін сотқа берді. Вице-король үкімді қабылдады, ал Аюнтаментоға сот шығындарын төлеуге бұйырылды. Францияға қарсы соғысқа шыққан Вице-король Груа провинциялардан жаңа полктарды жинап, позициялар сату арқылы байлық жинауға ниетті болды. Алайда оның құзырсыздығы мен адалсыздығы туралы сотқа сенімді түрде хабарланған. 1798 жылы вице-король лауазымынан алынып тасталды, оның орнына Мигель Хосе де Азанза тағайындалды.
When Spain, now at peace with France, declared war on Britain on October 5, 1797, Grúa confiscated the property of Britons living in the colony, for his own benefit. To flatter King Charles IV and Godoy, the viceroy commissioned the Spanish architect and sculptor Manuel Tolsá (1757 1816) to construct a grand equestrian statue of the king. The first stone in the pedestal was laid July 18, 1796, and the statue was completed in 1803. This statue, now known as El Caballito, is still a landmark in Mexico City. The Ayuntamiento of Mexico City (the city government), brought suit against the viceroy for corruption, specifically for wasting vast sums of public money on projects of little consequence. The viceroy prevailed, and the Ayuntamiento was ordered to pay costs. War again being declared with France, Viceroy Grúa intended to raise new regiments from the provinces, expecting to make a fortune through the sale of positions. However his incompetence and dishonesty by now had been credibly reported to the Court. He was removed as viceroy in 1798, and Miguel José de Azanza was named in his place.
Мұра
Вилла де Брансифорте, қазіргі Калифорния штатындағы үш испандық азаматтық қоныстың бірі (басқалары қазір Лос-Анджелес және Сан-Хосе қалалары) 1797 жылы оның есімімен аталды. 1905 жылы Брансифорте ауданы Калифорния штатының Санта-Крус қаласына қосылды. Брансифорт округі (келесі кезде Санта-Крус округі деп аталды) 1850 жылы штаттық болып құрылған кезде штаттың алғашқы округтерінің бірі болды.
The Villa de Branciforte, one of only three Spanish civil settlements in what is now the U. S. state of California (the others are now the cities of Los Angeles and San Jose), was named for him in 1797. In 1905, the Branciforte area was annexed into the city of Santa Cruz, California. Branciforte County, (soon renamed Santa Cruz County), was one of the state's original counties at the time of its 1850 statehood.