Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Андроник, Проб және Тарахус (грекше: Άνδρόνικος, Πρόβος καί Ταράχος) Диоклетианның қуғын-сүргін кезінде (шамамен б.з.б. Дәстүрге сәйкес, Тарахты таспен ұрып өлтірді. Проб биіктермен соққыға жығылды, оның арқасы мен бүйірлері қыздырылған түкіріп терілді, ақырында ол пышақпен кесілді. Андроникті де пышақпен кескен.
Andronicus, Probus and Tarachus (Greek: Άνδρόνικος, Πρόβος καί Ταράχος) were martyrs of the Diocletian persecution (about 304 AD). According to tradition, Tarachus was beaten with stones. Probus was thrashed with whips, his back and sides were pierced with heated spits; finally he also was cut up with knives. Andronicus was also cut to pieces with knives.
Жазба
Елшілердің істері кітабында Исауриядағы Клавдиоплис қаласының тумасы және бұрынғы сарбаз, Римдік Тарак (239-304 жж.) және Памфилиядағы Сиде плебейлік Проб, Ефестің көрнекті отбасына жататын патриций Андроник, губернатор Нумериан Максимус тарапынан сотталып, Тарс, Мопсуэстия және Киликияның Аназарбус сияқты әртүрлі қалаларда үш рет қорқынышты азап шекті. Дәстүрге сәйкес, Тарахты таспен ұрып өлтірді. Проб биіктермен соққыға жығылды, аяқтары қызыл қызыл темірмен күйді, арқасы мен бүйірлері қызған түкіріп теріске түсті, ақырында ол пышақпен кесілді. Андроникті де пышақпен кескен. Олар жабайы аңдарға шауып өлтірілді. Ал егер олар амфитеатрда оларға тиіспесе, семсермен өлтірілді. Маркиан, Феликс және Верус деген үш адам олардың шейіт болғандығын өз көздерімен көріп, қасиеттілердің істері кітабына бір сөз қосты. Олар үш киелілердің денелерін алып, жерлеп, өмір бойы олардың үстінен қарап, олардың шейіт болған жерлерімен бірге жерленуін сұрады. Олардың шейіт болуына қатысты екі дерек бар, біріншісі Тьерри Руинарт тұтастай шынайы деп санайды. Алайда Харнак бұл оқиғаның шынайылығына күмәнданады. Олардың мерекесі Рим-католик шіркеуінде 11 қазанда, ал Грекия православие шіркеуінде 12 қазанда атап өтіледі.
According to the Acts, Tarachus (c. 239 304), a Roman who was a native of Claudiopolis in Isauria and a former soldier, the plebeian Probus of Side in Pamphylia, and the patrician Andronicus, who belonged to a prominent family of Ephesus, were tried by the governor Numerian Maximus and horribly tortured three times in various cities, including Tarsus, Mopsuestia, and Anazarbus of Cilicia. According to tradition, Tarachus was beaten with stones. Probus was thrashed with whips, his feet were burned with red hot irons, his back and sides were pierced with heated spits; finally he also was cut up with knives. Andronicus was also cut to pieces with knives. They were then condemned to death by wild beasts, and when the animals would not touch them in the amphitheatre they were put to death with the sword. Three men, named Marcian, Felix, and Verus, witnessed their martyrdom and added an epilogue to the saints' Acts. They retrieved the bodies of the three saints, buried them, and watched over them the rest of their lives, requesting that they be buried in the same vault as the martyrs at the end of theirs. There are two accounts of their martyrdom, the first account being held by Thierry Ruinart to be entirely authentic. Harnack, however, expressed doubts as to the genuineness of the account, and Hippolyte Delehaye puts the martyrdom in the class of legends of martyrs that he calls "historical romances". Their feast is celebrated in the Roman Catholic Church on October 11, and in the Greek Orthodox Church on October 12.