Кіріспе

Дипольд (қайтыс болғаннан кейін 1221), неміс тілінде Diepold (немесе Dietpold) von Schweinspünt деп аталады, 1209 жылы Сполето герцогтігіне көтерілген неміс ministerialis болды. Бавариядан шыққан ол Вохбургтің Бертольд II мен Балленштедт Аделаиданың кіші ұлы деп саналады. Ол бастапқыда Лехсгемюнд графының вассалы болған. Оның Меццоджиорнодағы мансабы үздіксіз шабуылдар мен қоршаулар, шайқастар мен қаптармен ерекшеленді, бұл туралы әббидің монахы Ричард Сан-Жермано толықтай баяндады.

Ерте мансап

1191 жылы ол Рим мен Сицилияға Киелі Рим императоры Генрих VI-ге еріп барған. Ол ең алдымен Рокка-д'Арсе кастеланы болды. Ол Монте-Кассиноның деканы Атенулфпен келісім жасап, үлкен әскер жинады. Олар Сан-Жермано монастырының жерлерін басып алды, қазір Кассино деп аталады, Пиумарола мен Пигнетаро қамалдарын алды. Дипольд Аквинодағы шайқаста патшалық әскерін жеңіп, "оның күші арта түсті". 1191 жылы ол Андрия Рожедің бұрынғы одақтасы Каринола графы Ричардты тұтқынға алды. Генрихтің шегінуі кезінде Дипольд Terra di Lavoro-дағы көпір басына қарсы артын сәтті қорғады. Осы аралықта Дипольд Кампанияда билік орнатқан. Ол негізінен құрлықта қалып, Генридің губернаторы ретінде қызмет етті. Ол регент Маркуард фон Аннуайлерді қатты қолдады, бірақ Казерта графына тұтқынға түсті. 1195 жылы Terra di Lavoro-ның justiciar қызметіне тағайындалды. 1197 жылы ол Ацералық Ричардты тұтқынға алып, түрмеге қамап қойды. Ол патшаға тапсырылған соң, оған Асера графлығы берілді. Дипольд некелік одақтар арқылы ықпалын арттыра бастады. Ол 1199 жылы өзінің ағасы Зигфридті Фонди графының қызымен үйленді. Ол өз қызын Казерта графына, ал ұлын Селано графы Пётрдің қызына үйлендірді.

Фредерик билігі

Дипольд Генрихтің ұлы мен мұрагері, Сицилияның Фридрих І-іне қарсы шыққан Валтер III Бриенненің қарсыласына қарсы соғысты. 1201 жылы 10 маусымда Капуада Вальтер Дипольдты жеңіп, қашып кетті. 1204 жылы ол Террацина бекінісінде Уолтерді қоршауға алды, бірақ Уолтер қоршауды бұзып, Дипольдты қашып жіберді. 1205 жылы 11 маусымда ол Валтерді Сарнода қоршап тұрған кезде тұтқынға алып, өлтірді. 1206 жылы Дипольд ақыры жас Фредериктің қамқоршысы Вильгельм Каппаронды баласын немецтер мен генуэздердің одақтасы, канцлері Вальтер Палеарскийдің қолына беруге көндірді. Осы уақыт аралығында Каппарон Дипольд аралға келіп, оны қуып шыққанға дейін патша сарайында тұрды. 1207 жылы Вальтер Дипольдқа сенім артпай бастады, өйткені ол Римге Папа Иннокентий III-нің құлшылықтан босату үшін келген болатын. Канцлер оны тұтқындады, бірақ Дипольд құтылып, Салерноға қашты, онда ол Уолтермен және канцлердің қайын інісі Пётр Целаномен ашық соғысқа түсті. Ол мамыр айында Палерияның одақтастары - Неапольдің адамдарын қатты жеңді.

Төмендеу

Оның қолдауы үшін император Отто IV Дипольдты magister capitaneus totius Apuliae et Terre Laboris атағына көтерді және оны 6 немесе 10 ақпан 1209 жылдары Сполето герцогы етіп тағайындады. Алайда ол өзінің кең аумағын билеп-төстеуді жалғастыра алмады. Қараша айында Пизада Отоны Сицилияға шабуыл жасауға көндірген ол болса керек. Дипольд Фредерик пен генуэздіктермен айтысып кетті. 1218 жылы Фридрих Яковты тұтқындауға жіберді, ол Германияға қайтарылды. Алберник Труа-Фонтеннің айтуынша, ол 1221 жылы босатылып, Тевтондық сарайларға қосылды, ол тағы да көп жыл өмір сүрді. Ол Италияға қайтып бармады және хроникаларда қайтадан пайда болмады, мүмкін, көп ұзамай қайтыс болды.