Кіріспе
Итальяндық автомобиль дизайнері Данте Джакоза (3 қаңтар 1905 жыл - 31 наурыз 1996 жыл) - итальяндық автомобиль дизайнері және инженері. Ол итальяндық автомобиль дизайндарынан және алдыңғы дөңгелекті қозғалтқыштың орналасуын өнеркәсіптік стандартты конфигурацияға дейін жетілдіру үшін жауапты.
Dante Giacosa (3 January 1905 31 March 1996) was an Italian automobile designer and engineer responsible for a range of Italian automobile designs — and for refining the front wheel drive layout to an industry standard configuration.
Алдыңғы дөңгелекті қозғалтқыштың бұзылуы
Fiat 1969 жылы Fiat 128 -ді желідегі, көлденең алдыңғы қозғалтқыш орналасуы, біріктірілген тең емес қозғалтқыш біліктері, MacPherson тіректі аспасы және электрлік басқарудағы радиаторлы желдеткішпен сатуға бастағанда, ол алдыңғы дөңгелекті қозғалтқыш үшін әлемдегі барлық басқа өндірушілер қабылдаған орналасуға айналды. Джанте Джакоза тең емес қозғалтқыш біліктердің тәсілдерін жасаған. Трансверстік қозғалтқыш және беріліс қорының алдыңғы дөңгелектерінің қозғалтқышы 1931 жылы неміс DKW F1 кішкентай арзан автомобильдеріне енгізілген және британдық Mini-мен кеңінен танымал болды. Mini машиналарында Алек Иссигонис жобалағандай, компактты құрылымда беріліс пен қозғалтқыш бір май сорғысын бөлісті майлаудың әртүрлі талаптарына қарамастан және қозғалтқыштың радиаторы қозғалтқыштың жағына орнатылған, бірақ желдеткіш қанаттары қыздырылған ауаны сол жақ дөңгелек дулысына шығарып, сол жақ дөңгелек дулысына салқын ауа емес, қозғалтқышқа салқын ауа тарту үшін. Алдыңғы қозғалтқыш конфигурациясы бар әртүрлі автомобильдерде көптеген жөндеулер үшін, әсіресе, тұтқа үшін бүкіл қуат блогын алып тастау қажет болды, бірақ бұл Mini-ге қатысты емес, онда тұтқаны қуат блогымен бірге алып тастауға болады. Данте Джакоса жобалаған 128 машинасы көлденең орнатылған қозғалтқышпен және инновациялық тұтқаның босату механизмімен жабдықталған. Бұл Fiat компаниясы өзінің нарыққа аз мән беретін Autobianchi компаниясының алдыңғы өндіріс моделі - Primula-да стратегиялық сынақтан өткізген. 1964 жылы өндіріске дайын болған Примулада Fiat 1100D-ден сумен суытылған төрт цилиндрлі төрт жылдамдықты беріліс коробкасымен көлденең орнатылған. Дифференциалды және соңғы қозғалтқышты ауыстыратын беріліс жүйесі және ұзындығы тең емес қозғалтқыш біліктері бар. Бұл құрылғы қозғалтқыш пен беріліс қорабын майлау сұйықтығын бөліспей, бір-біріне жақын орналастырды, ал салқындатқыш желдеткіш таза ауа ағынына бағытталды. Primula-ды сынақ беті ретінде пайдалану арқылы Fiat дизайнының кемшіліктерін жеткілікті түрде шеше алды, оның ішінде бүйірден-бүйірге күш берудің тепе-теңсіздігі, дөңгелектердің тепе-теңсіз тозуы және потенциалдық айналым күші, қозғалтқыштың күші ғана машинаны қатты жылдамдықпен басқаруға бейім. Fiat тез арада 128 қозғалтқышын Fiat X1 / 9 үшін орта қозғалтқыш ретінде қайта конфигурациялап, дизайнның икемділігін көрсетті, ал компактты, тиімді дизайн - алдыңғы доңғалақты офсеттік соңғы қозғалтқышпен және тең емес ұзындықтағы қозғалтқыш біліктері арқылы қозғалтқыштың жанында орнатылған беріліспен көлденең орнатылған қозғалтқыш - кейіннен бәсекелестерде кең таралған және сөзсіз өнеркәсіптік стандартқа айналды.
Өмірбаян
Римде туған, оның әкесі әскери қызмет атқарған, Giacosa отбасылық тамырлары Пьемонттың оңтүстік шетіндегі Нейведе болды. Ол 1927 жылға дейін Турин политехникалық университетінде инженерлік мамандықты оқыды. Әскери міндетті қызметтен кейін 1928 жылы Fiat компаниясына қосылды, алдымен әскери көліктерде, содан кейін авиациялық қозғалтқыштар бөлімінде жұмыс істеді. Аэромобильдер бөлімшесінің директоры - Транкильо Зерби, Fiat компаниясының Гран-при машиналарын жобалаушы. 1933 жылы Fiat 500-ге жұмыс басталғанда, авиациялық қозғалтқыштар бөлімшесінің директоры Антонио Фессия болды. Ол машинаның барлық механикалық бөлшектерін, соның ішінде шассиді Жакосаға сендіруге жеткілікті сенімді болды. 1937 жылы Джакоза Fiat-тың инженерлік менеджері болды, ал 1950 жылы Fiat-тың инженерлік бөлімшесінің директоры болды. Ол 1970 жылы Fiat-тағы толық уақытты қызметінен зейнеткерлікке шықты, бірақ компаниямен тығыз байланыста болды. Бұл "Fiat президенті мен бас менеджментінің кеңесші инженері және ұлттық және халықаралық ұйымдармен компанияның елшісі" деп аударылған. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол өзінің кәсіби өміріне қатысты бірнеше томдық естеліктерін жазды. Дьякоса 1967-1969 жылдары FISITA, Халықаралық автомобиль инженерлік қоғамдар федерациясының президенті болды және "Motori Endotermici" (Италиядан аударған: Эндотермикалық қозғалтқыштар) атты кітаптың авторы болды. Онда ішкі жану машиналарына қатысты әртүрлі ерекшеліктер, олардың дизайны, құрылысы мен қызметі туралы түсініктемелер қарастырылған. Бұл еңбек көптеген университеттердегі машина жасау курстарына анықтамалық болып, көптеген тілдерге аударылды. Жакоза 1996 жылы Туринда қайтыс болды.
Мансап
Fiat Topolino - 1936 жылы өндіріс басталғанда көп ұзамай танымал болған екі орындық шағын машина. Ол екі орындық және 569 см3 жақтық клапанды қозғалтқышпен жабдықталған, бірақ көлденең жапырақты көктемді және тілек сүйектерін және таза таңбалануды пайдаланатын тәуелсіз алдыңғы аспалы шасси үлкен жетістік болды, қозғалтқыш алдыңғы доңғалақтар мен радиатордың артында төрт жылдамдықты синхроматтық беріліс қорабының үстінде орналасқан, сонымен қатар керемет гидравликалық тежегіштер. Отынның тұтынуы 18 км/л шамасында және ең жоғары жылдамдығы 90 км/сағ, бірақ орташа жылдамдығы 60 км/сағ болатын жақсы басқарумен. 1936 жылы алғаш шығарылғаннан бастап 1948 жылы өндіріс аяқталғанға дейін осы түпнұсқа нұсқаның 122 000 данасы жасалды. Giacosa кейіннен Fiat 508C-ді жобалады, 508 Balilla-ның орнына 508C немесе "Millecento" ретінде танымал болды, қысқа соққылы қозғалтқышы болды, үстіңгі клапандары бар (500 қозғалтқышы жақтық клапандары бар), керемет шасси дизайны жақсы басқару және сапалы жүріп алу үшін беделге ие болды. 508C шассиімен инженерлік менеджер ретінде Джакоза Fiat 508CMM-ді ағымды купе ретінде жасаған команданы басқарды. Fiat 1938 жылы Mille Miglia жарысында 1100 куб.см. класты жеңу үшін осы көлікті пайдаланды. Бұл модель 1940 жылға дейін аз мөлшерде шығарылды. 508C 1937 жылдан 1948 жылға дейін шығарылды, содан кейін ол 1953 жылға дейін шығарылған 1100B және 1100E жаңартылған нұсқаларымен алмастырылды. 1944 жылы Италияның бай өнеркәсібі Пьеро Дюсио Жакозаға бір орындық жарыс машинасын салыстырмалы түрде арзан бағаға сатып алуға болатын дизайнды ұсынуды өтінді. Бұл жұмысты ол Fiat зауытында бос уақытында атқарған. Дизайн Fiat 500 және 508C компоненттерін пайдаланды. Нәтижесінде шыққан Cisitalia D46 машинасы 1946 жылы сатылымға шығарылды. Ғарыш фреймінің шассиі болат құбырларды пайдалана отырып, корпус жеңіл қорытпа панельдерден тұрады. Бұл атақты суперлеггера ("супер жеңіл") құрылыс техникасы болды. Fiat 1100 cc машинасы 60 ат күшімен жабдықталған. Ең жоғары жылдамдығы 175 км/сағ. 1946 жылы жиырма машинаның партиясы салынды және 1940 жылдар бойы машиналар сәтті жарысты. Джакоса келесі Cisitalia моделіне, екі орындық спорттық көлікке, Жоба 202 жобасына алғашқы жобалау жұмыстарын жүргізді. Ол қайтадан көп түтікшелі кеңістіктік рама шассиін қолданды. Бұл модель бір орындықты модельдің көшірмесі. Прототип Fiat 508CMM-ге ұқсас купе корпусымен жабдықталған. Сериялы өндіріс басталғанға дейін ол дизайнды Джованни Савонуцциге тапсырды. Жакоза Fiat компаниясының инженерлік бөлімшесінің директоры болып тағайындалса да, бұл оның жаңа машиналарды жобалауда өз бейімділіктерін орындай алатынын білдірмеді. Fiat сату бөлімі жаңа модельге басым әсер етті, сондықтан 1950 жылғы Fiat 1400 тек қана сәтті болды. Фиат американдық өндірушілер көліктері көбеймегенге дейін жеткізген жол жүйесі нашар елдердің қажеттіліктерін қанағаттандыратын автомобиль шығаруды қалаған. Олар жақсы тұрақтылығы, жақсы көріну мүмкіндігі, алты адам мен олардың багажына арналған орын, сағатына 120 км жылдамдық пен 10 км / л отын тұтынуы бар автомобильді қалаған. Өкінішке қарай, олар сондай-ақ Италияда өте қымбат емес қарапайым қозғалтқышпен машинаны қалаған. Жакозаның бар күш-жігерін салып, олар бір де, екінші де емес машинаны алды. Сегіз жылда тек жүз жиырма мың дана шығарылды. Оның келесі жеңіл автомобиль дизайны 1100 103 болды; бұл модель бұрын 508C-ге берілген Millecento атауын сақтады. Millecento - бұл алдыңғы жағында тірек сүйектері мен орамды пружиналары бар, ал артқы жағында тірі ось пен жартылай эллипстік пружиналары бар компактты бірлік конструкциялы седан. Оның керемет басқаруы мен жақсы жұмыс істеуі алдыңғысының дәстүріне сай болды. Өз кезеңіне арналған әдеттегі дизайн, сумен суытылған OHV төрт цилиндрлі тізбекті қозғалтқышымен, бастапқыда жоғарылатылған, бірақ күйделгенде әлдеқайда көп. Төрт жылдамдықты беріліс қорабының беріліс алмастырғышы руль бағанасында, ал қол тежегіш беріліспен жұмыс істеді. 1100R-мен аяқталатын модельдер сериясы арқылы (1100D-де қозғалтқыш бар) Millecento 1970 жылға дейін өндірісте болды және бір және үш ширек миллион дана шығарылды. Келесі уақытта Джакоса мен оның командасы Fiat Topolino-ның орнын алмастыратын машинаны жасады. 500С-дің соңғы нұсқасы 1954 жылы тоқтатылды. 600-ші модель мүлдем жаңа машина болды, Fiat үшін жаңа дизайн, қозғалтқышы артқы жағында және бірлік конструкциясы. 1955 жылы 600-ші модель шығарылған кезде, арткы қозғалтқышты автомобильдер он жылдан астам уақыт бойы шығарылып, олардың артықшылықтары мен кемшіліктері сол кезде жақсы бе...