Кіріспе

Әке, Ұл және Киелі Рух қарым-қатынастары Перихорезис ( περιχώρησις perikhōrēsis, "айналма") - бұл үштік Құдайдың үш тұлғасының (Әке, Ұл және Киелі Рух) бір-бірімен қарым-қатынасын білдіретін термин. Оны алғаш рет христиан теологиясында, шіркеу аталары қолданған. Бұл есім алғаш рет Максим Исповедниковтың (ж. 662) жазбаларында кездеседі, бірақ осыған байланысты перихорео етістігі Григорий Нацианскийдің (ж. 389/90 ж.) жазбаларында кездеседі. Григорий оны Мәсіхтің құдайлық және адам табиғаты арасындағы қарым-қатынасты сипаттау үшін қолданды, сондай-ақ оны Дамаскілік Иоанн (ж. 749), ол оны Үштіктің үш тұлғасының "араласқандығына" да қолданды, және бұл соңғысына арналған техникалық термин болды. Бұл терминді қазіргі заманғы жазушылар Юрген Мольтман, Мирослав Вольф, Джон Зизиулас, Ричард Рор және басқалар кеңінен қолданады. Қазіргі заманғы авторлар бастапқы қолданысты басқа да тұлғааралық қатынастарды қамтитын аналогия ретінде кеңейтеді. "Сыбайлас" термині кейде синоним ретінде қолданылады. "Циркуминцессия" - бұл сол ұғымның латын тілінен алынған термині.

Этимология

"Перихорез" грекше peri, "айналасында" және chōreō, "кету немесе келу" деген сөздерден алынған. Бұл сөздің құрамында "айнала жүру" немесе "айнала алу" деген ой бар. Билеу үшін грек сөздерімен ұсынылатын байланыстар ("хорея", қысқа әріппен жазылады омикрон емес, ұзақ омега) грек этимологиясына немесе ерте христиандық қолданысына негізделмеген, бірақ қазіргі заманғы. Латын тіліндегі циркуминцессия латын circum, "айналасында" және incedere "кету, қадам басу, жүріп өту" деген мағынаны білдіреді және оны алғаш рет Пизандық Бургундий (ж. 1194) қолданды. Егер Әке - бұл сүйетін, ал Ұл - сүйілетін болса, онда Киелі Рухты сүйіспеншілікпен сүйген дұрыс, өйткені ол - Әке мен Ұлының тыныштығы, олардың бірлігі, бірлігі. Клерволық Бернард, 8-насихатта, "Песня на песню" туралы уағыздар Әке мен Ұлдың бір-біріне Киелі Рухпен берілгендігі мазмұнды. Киелі Рухтың Әкеден Ұлға, Ұлдан Әкеге көшуі олардың өзара сүйіспеншілігін білдіреді, өйткені олар бір-бірінен кейін дем алады, сонымен қатар ол бір-біріне береді. Рухани Әкеден шыққан кезде, Әке Өзін Ұлына береді; Рухани Ұлдан Әкеге келген кезде, және осы сөздің қолданылуында "процессия" Ұлдан Киелі Рухты жіберуді білдіреді, өйткені Ұлы Киелі Рухтың Әкеден шыққандығын үйретеді, Ұлы өзін Әкеге дұғада береді, өйткені Рухтың процесі, Ұлының тууы сияқты, Әке болмысының Ұлға және Ұлдың болмысының Әкеге Киелі Рух ретінде шығуы. Троицалық миссиядағы Құдайдың рақымының қасиеттері әр адам үшін немесе Киелі Троицаның гипостаздары үшін ерекше, бірақ Троицалық сүйіспеншілікпен біріктірілген, араласатын, өмір сүретін. Құдайдың рухани Ұлы Мәсіхтің тәніне еніп, Киелі Рух арқылы бізге сыйлайтын сый-тартулары - Оның бүкіл рухани дарындары. Бұл қатынастық өзара байланысты көбінесе Боромея сақиналары немесе Scutum Fidei түрінде көрсетеді.

Чиркінің әулеттері

Әке, Ұл және Киелі Рух арасындағы қарым-қатынас Анте-Никейлік Әкелердің жазбаларында кейіннен Никейдің бірінші кеңесі (325) және Константинополдің бірінші кеңесі (381) кезінде айқындалғандай, атап айтқанда бір зат (ousia) және үш тұлға (hypostaseis) ретінде нақты айтылмаған. Үшінші принциптің герменевтикасы біртіндеп қазіргі кезде перихорез деп аталатын синтезге жақындады.

Әке болудың сәулесі

Кармелдің мистикасы Кресттің қасиетті Иоанны осы перспективаның көрінісін (көшедегі кресттің басынан төмен қарай қарайтын) құрбандық үстелінде ғибадат ететін діни қызметкер мен қауымға Әкенің сүйіспеншілігін сәулелендіруге сәйкес келді. Салвадор Дали өзінің монументалды шығармасын, Кресттің қасиетті Иоаннның Мәсіхін, суретке салуға рухландырылды. Ол Иоаннның классикалық "Жүректің қараңғы түні" атты шығармасын оқығаннан кейін рухани дағдарыс кезінде балалық шағындағы сенімін қайтадан қабылдады.

Діндік айырмашылықтар

Протестанттар мен католиктер communio-ды Мәсіхтің Мистикалық денесінің мүшелеріне байланысты шіркеулік бірліктің үлгісі ретінде түсіндіруде әртүрлі. Бартиандық ойлау мектебінің негізі - екілікпен қысқартылған үшеулік. "Әке - жалғыз принцип, өйткені Ұлдың осы қайнар көзінен алмаған ештеңесі жоқ. Бірақ Үштік - бұл симметриялы иерархия емес, асимметриялы өзара қарым-қатынас. Оның асимметриясы - оның мәңгілік акт, мәңгілік "перихорез" ретінде динамизмінің негізі. Осы логика бойынша Барттың пневматологиялық минимализмі филиокеде қалыптасқан емес. Менің жеке сезімім бойынша, Барттың бинитаризмін Дженсон анықтаған басқа кінәліге көбірек терең сіңген: "адамдық қоғамдастықтың және де тарихи шындықтың екі жақты түсінігі, 19-ғасырдағы неміс философиялық антропологиясының "Мен Сен" дәстүрінен мұра етілген" ― Аарон Ричс, "Барт пен де Любактағы шіркеу, Евхаристия және тағдыр: қауымдастық пен айырмашылық" Communio 35 (Қыс 2008).