Кіріспе

1939 жылы түсірілген Уильям А. Уэллманның "Боу Гесте" фильмі - Гари Купер, Рэй Милланд, Роберт Престон, Брайан Донлеви және Сьюзан Хейвардтың қатысуымен түсірілген 1939 жылы шыққан американдық оқиғалы фильм. Уильям А. Уэллмен режиссерлік және продюсерлік еткен, сценарийді Роберт Карсон П. С. Реннің 1924 жылы шыққан сол атты романының негізінде жазған. Музыка Альфред Ньюменнің, ал кинематография Теодор Спаркуль мен Арчи Стоуттың еңбегімен жазылған.

Сюжет

Француз шетелдік легионерлері шөл даладағы оқшау фортқа жақындап келеді. Француздық ту желбіретіп тұр, бірақ мұқият қарап қарағанда, қабырғаның ар жағында өлі адамдар ғана тұр. Алайда, екі рет ішкі жағынан оқ атылады, сондықтан кернейші өз еркімен қабырғаға көтеріліп, тергеу жүргізеді. Біршама күткен соң, командир ілесіп келеді. Құрбырашы жоғалып кетеді, ал командир басқалар сияқты қойылмаған екі денені және "Көк су" деп аталатын құнды сапфирді ұрлағанын мойындаған жазбаны табады. Офицерлер өз адамдарына сыртта қосылғаннан кейін, форт жанып кетеді. Он бес жыл бұрын, Леди Брэндон, сарқынды сэр Гектор Брэндонның әйелі, үш асырап алынған Гесте бауырлары "Бэу", Дигби және Джон; оның қамқоршысы Изобель Риверс; және мұрагер Август Брэндон. Жылдар өте келе, балалар да жас адамдар болып өседі. Олар сэр Гектордың "Көк суды" сатуға ниетті екенін біледі, леди Брэндонға құнды ештеңе қалдырмайды. Боның өтініші бойынша, асыл тасты соңғы рет көруге әкеледі, кенеттен жарық сөндіріліп, ол ұрланады. Барлығы өздерінің кінәсіздігін жариялайды, бірақ алдымен Бо, содан кейін Дигби ескертусіз кетеді, әрқайсысы тонауды өзі жасағанын мойындады. Джон сүйікті Изабелді еріксіз тастап, ағаларының соңынан жүреді. Джон олардың Француз шетел легионына қосылғанын біледі, сондықтан ол да қызметке түседі. Оларды садистік сержант Марков оқытады. Легионер Расинов Гест ағайындыларының әзіл-сықақ сөздерін естіп, оны және Маркоффты Бода асыл тастың бар екеніне сендіреді. Марков ағайындыларды бөліп алады. Бо мен Джонды оқшауланған Зиндернеуф фортына жіберген жасақпен бірге жібереді. Лейтенант Мартин қызбадан қайтыс болғаннан кейін, команданы Маркофф алады. Сержанттың қаталдыққа деген қорқынышынан қорқып, Шварц ертеңгісін басқа ер адамдарды бүлік шығаруға итермелейді; тек Бо, Джон және Марис қатысудан бас тартады. Алайда, Маркоффты Войзин ескертеді және олар ұйықтап жатқанда көтерілісшілерді қарусыздастырады. Келесі күні таңертең Маркофф Бо мен Джонға бүлікшілерді өлтіруді бұйырады, бірақ олар бас тартады. Маркофф әрекет ете алмай тұрып, фортқа туарегтер шабуыл жасайды, ол өз адамдарын қайта қарулануға мәжбүр етеді. Алғашқы шабуыл жеңіліске ұшырайды, бірақ әр жаңа шабуыл өз зардабын көтереді. Маркофф өлекселерді өз орындарына қойып, жауды алдау үшін қолданады. Соңғы шабуыл кері қайтарылады, бірақ Бо атылады, Маркофф пен Джон жалғыз адам болып қалды. Марков Жүністі нан мен шарап алуға жібереді. Ол Боны іздеп, кішкентай қалта мен екі хатты табады. Джон Маркоффтың не істегенін көргенде, ол штык тартып, Маркоффқа ұрлық жасағанына куә болған жалғыз адамды өлтіруге сылтау жасайды. Алайда, Бо әлі өлмеген және Маркоффтың нысанасын бұзады, бұл Джонға оны пышақпен соғып алуға мүмкіндік береді. Джон мен Бо қоңырау шалып, Дигбимен бірге күштердің келетінін хабарлаған. Бо ағасына хаттардың бірін леди Брэндонға алып барып, екіншісін, ұрлық туралы мойындауды, Маркоффтың қолына қалдыруды айтқаннан кейін ағасының қолында қайтыс болады. Джон көрінбей қашып кетеді. Дигби форттан жауап келмеу себебін білу үшін ерікті түрде келеді. Ол Боның денесін тауып алады және балалық қалауын еске алып, оған викингтік жерлеу рәсімі жасайды. Ол Боны аяқ жағында "ит" (Маркофф) бар төсекке отырғызады және казармаға от қояды. Сонда ол да қашып кетеді. Ол Джонды форт сыртында табады. Кейін олар екі американдық легионер досына кездесіп, ұзақ сапарға шығады. Олар су іздеп, оазисті табады, бірақ оны арабтар басып алған. Дигби оларды қашып кету үшін, жоқ легионерлердің шабуылға түсуін хабарлау үшін кернейді соғу арқылы алдап жібереді, бірақ оны қоштасу оғы өлтіреді. Джон үйге оралып, Изабелмен қайта қосылады. Леди Брэндон Боның хаттарын дауыстап оқиды, онда бала кезінде ол қару-жарақ костюміне жасырынғанын және оның "Көк суды" сатуына куә болғанын айтады. Бірнеше жылдан кейін ол оны жалғанмен ауыстырғанын түсінгенде, ол жалған асыл тасты ұрлап, оны өзінің "жақсылық әрекетінен" қорғады.

Өндіріс

Фильм - Рональд Колманның рөлін сомдаған 1926 жылғы сол тақырыптағы үнсіз нұсқаның көрініс ремейкі үшін виртуалды көрініс. Бұл фильм Юма, Аризона қаласына жақын жерде, оның алдыңғысының дәл сол жерінде немесе Калифорнияның Имперлік аңғарындағы мемлекеттік меншіктегі жерлерінде түсірілген.

Шығару

Фильмге Канаданың кейбір жерлерінде француз үкіметін құрметтеу үшін тыйым салынды. Фильмді Муссолинидің Италиядағы фашистік билік өкілдері тыйым салды, өйткені ол ағылшындықтарды тым оң сипаттады, ал Британия демократиялық болғандықтан, фильм фашистік идеологияны әлсіретуге қызмет етеді деп қорқынышты. 1935 жылы Гарри Купер де басты рөлді сомдаған "Бенгалдық лансердің өмірі" фильмі Муссолинидің Италиясында дәл осы себеппен тыйым салынған болатын. Фильмнің авторлық құқығы 1966 жылы жаңартылды.

Қабылдау

New York Times-тың бір сыншысы бұл фильмнің Рональд Колманның 1926 жылғы бейімделуінің стандарттарына сай келмегенін сезінді. Ол былай деп жазды: "Барлығы, Бью Гесте біріншісі соншалықты ерекшеленгені Бью Гесте екіншісі үшін өкінішті, өйткені Веллман мырзаның фильмінде оның алдыңғысының үлкен көлеңкесі басым болып көрінеді". Олардың бірі - үш британдық Гест ағайындысының ролін американдықтар ойнады. Алайда сыншы фильмді "күлкілі кино" деп атады.

Сыйлықтарға ұсынылу

Брайан Донлеви фильмдегі рөлі үшін "Оскар" сыйлығына үздік қосалқы актер номинациясына ұсынылды.