Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Матай 7:29 - Жаңа Келісімдегі Матай Ізгі хабарының жетінші тарауындағы жиырма тоғызыншы (және соңғы) тармақ. Бұл - Таудағы уағыздан кейінгі екі тармақтың қорытындысы.
Matthew 7:29 is the twenty ninth (and the last) verse in the seventh chapter of the Gospel of Matthew in the New Testament. It ends a two verse conclusion following the Sermon on the Mount.
Талдау
Алдыңғы тармақта, көрермендер тобы Исаның сөздеріне таңғалған деп сипатталған (tous logous toutous) Матайдың "Таудағы уағыз" деп аталатын баяндамасын аяқтады, және бұл тармақ неге екенін түсіндіреді. Соңғы сөз Марқа 1:22 (ЖД) -дің сөзбе-сөз көшірмесі, ал контекст мүлдем басқаша. Марқаның Ізгі хабары Исаның билігін растайды, ал Матай Таудағы уағызынан кейін бұл сөздерді қорытынды дәлел ретінде қолданады. Кейбір аудармаларда бұл тармақ олардың жазушыларына қатысты айтылған. Ульрих Луз бұл ізгі хабардың жазылған уақытында Исаның ізбасарлары өздерін негізгі яһудилер қауымынан бөлек деп санайтынын анық көрсетеді деп болжайды. Пайғамбарлар жазбалары - бұл оқыған раббилер, олар өздерінің жазушыларының сөздерін келтіреді және Исаның ең маңызды раббиден жоғары екенін анықтайды. Раввиндер уағыздағанда әр ілімді растайтын жазба орындары көптеп келтірілетін. Матай келтірген қарама-қайшылықтың себебі - Исаның өз бетімен айтқан сөздері, бұрынғы адамдардан емес. Бірнеше беделді адамдар " және парызшылдар" деп қосты (мысалы, Уиклифтің Киелі кітабы, латын Вульгатасы, сириялық, парсы тіліндегі нұсқалар және Мунстердің Матайдың еврей тіліндегі басылымы). Бір кітапта бұл сөз "Лұқа 5:30-дан алынған болуы мүмкін немесе парызшылдарды яһудилердің үлгілі ұстаздары деп қарағандықтан, өз бетінше жазылған болуы мүмкін" делінген ("The Pulpit Commentary").
In the previous verse, the crowd of onlookers were described as astonished at Jesus' sayings (, tous logous toutous) which complete Matthew's narrative known as the "Sermon on the Mount", and this verse explains why. The final phrase is a verbatim copy of Mark 1:22 (NKJV), set in a very different context. Mark's Gospel simply asserts Jesus' authority; Matthew uses it as a concluding argument after presenting the Sermon on the Mount as evidence. In some translations this verse refers to their scribes. Ulrich Luz suggests that this is a clear indicator that Jesus' followers saw themselves as separate from the mainstream Jewish community at the time this gospel was written. Scribes refers to the trained rabbis who would quote scribal authorities, and makes clear that Jesus is greater than the most important rabbi. A sermon by the rabbis would have been replete with references to scripture to validate each teaching. The contrast presented by Matthew is that Jesus speaks based on his own authority, not that of past figures. A few authorities add " and the Pharisees" (e. g. Wycliffe's Bible, the Vulgate Latin, the Syriac, the Persic versions, and the Hebrew edition of Matthew by Munster). The Pulpit Commentary suggests that this "may either be derived from Luke 5:30 (NKJV) or be an independent gloss due to the fact that the Pharisees were looked upon as the typical Jewish teachers".
Чиркесі аталарының түсініктемелері
Өйткені Мұсаның Құдайы және Иесі ретінде Ол өз еркімен Таурат заңында жоқ деп саналғандарды қосты немесе тіпті кейбірін өзгертті. Жоғарыда біз былай деп оқимыз: Бірақ мен сендерге былай деймін: Бірақ олар Мұса мен басқа пайғамбарлардың жазбаларында айтылғандарды ғана үйретті.
Jerome: For as the God and Lord of Moses himself, He of His own free will either added such things as seemed omitted in the Law, or even changed some; as above we read, It was said by them of old. But I say unto you. But the Scribes only taught the people what was written in Moses and the Prophets.