Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Калокаир (грекше: Καλόκαιρος; 334 ж.) - Рим императоры Константинге қарсы тұтқыншы. 334 жылы Кипрде қысқа уақытқа созылған көтеріліс ұйымдастырды. Оның көтерілісі тез арада басылды, ол өзінің қолбасшыларымен бірге тірідей өртеліп өлтірілді.
Calocaerus (Greek: Καλόκαιρος; –334 AD) was a Roman usurper against Emperor Constantine I, who, in 334 AD, staged a short lived revolt in Cyprus. His revolt was quickly put down, and he was executed along with his commanders, by being burned alive.
Тарих
Көтеріліске дейін Калокаер Кипрде Magister pecoris camelorum ("Қоян мен түйелердің қожайыны") рөлінде қызмет еткен, деп жазды тарихшы Аурелий Виктор. Оның ерекше атағы қандай да бір әскери команданы білдіре ме ("темір корпусының капитаны") немесе жай ғана құлдық позиция ("бас пастық құл") белгісіз, бірақ қандай да бір жағдайда сол дәуірде Кипрде түйелер болмаған. Оны осы лауазымға 330 жылы император Константин I тағайындаған болатын. Көтеріліс кезінде императорлық билік пен заңдылық толығымен әскери билікке негізделген. Император болу үшін оған үлкен әскер қажет болды. Осыған байланысты көптеген қысқа мерзімді көтерілістер болды, оларды император тез арада басады немесе узурпаторды өз әскерлері өлтірді. 334 жылы Кипрде Калокаер көтеріліп, өзін император деп жариялады. Ол император Константин І-нің туған ағасы Флавий Далматийдің қолынан тез жеңілді. Ол жеңілгеннен кейін Киликияның Тарс қаласына әкетіліп, қолбасшыларымен бірге тірідей өртелді. Калокаердің төменгі мәртебесі (Magister pecoris camelorum) оның тез жойылуына әкелген қолдаудың аз мөлшеріне әсер еткен болуы мүмкін. Дальматий Константинге дейін император болған Лицинийдің балабақша ұлының қатысы бар екеніне дәлел жинады. Бұл ұлды заңгерлік жарлықпен заңдастырып, әкесі құлағаннан кейін де аман қалды және Рим империясында жоғары, бірақ тіркелмеген атақ-дәрежеге ие болды. Далматий осы дәлелді жезөкше ұлын өлтіруге немесе құлдыққа түсіруге қолданды.
Before the revolt, Calocaerus had served in the role of Magister pecoris camelorum ("Master of the Flock and Camels") in Cyprus according to the historian Aurelius Victor. Whether his unusual title implies some military command ("captain of the camel corps") or merely a servile position ("leading shepherd slave") is uncertain, though in any event there were no camels in Cyprus in that era. He had been assigned to this position by Emperor Constantine I in 330 AD. During the time period of the revolt, imperial power and legitimacy was based almost entirely upon military power. In order to become and remain emperor, a usurper needed a large and loyal army. Due to this, there were a large number of ephemeral revolts, which were either rapidly put down by the incumbent emperor, or else had their usurper killed by his own troops. Calocaerus revolted in Cyprus in 334 AD, proclaiming himself emperor. He was swiftly defeated by Flavius Dalmatius, the half brother of Emperor Constantine I. After being defeated, he was taken to Tarsus in Cilicia, and burned alive, along with his commanders. It is likely that Calocaerus' low status (that of a Magister pecoris camelorum), had an influence in the low amount of support he received, leading to his quick demise. Dalmatius gathered evidence that a bastard son of Licinius, who had been emperor before Constantine I, was involved. This son had been legitimized by edict, and survived the downfall of his father, and still held a high, although unrecorded, rank in the Roman Empire. Dalmatius used this evidence to either execute or enslave the bastard son.