Matthew 27:11

Кіріспе

Матай 27:11 - Жаңа Келісімдегі Матай Ізгі хабарының жиырма жетінші тарауының он бірінші тармағы. Бұл тармақ оқиғаны Пилаттың сотына, Исаның соңғы сотталуына қайта әкеледі.

Талдау

Яһуда Искариоттың тағдырын сипаттайтын соңғы тармақтардан кейін бұл тармақ басқа Ізгі хабарлардағы азапты оқиғаларға ұқсас келеді. Бұл тармақтың басында Матай ғана жазған, әрі ол оқиғаның Пилат алдындағы сотқа барып тұрғанын көрсетеді. Иса мен Пилат арасындағы келесі әңгіме төрт Ізгі хабарда да кездеспейді. Бұл екінші тергеу Матай 26 - дағы Синедрион алдындағы бірінші сотқа ұқсас; мәтін яһуди басшылары Пилатқа Исаға қарсы айыптаулары туралы баяндады және мұнда ол оларды өзі сынады. Бұл Матай кітабында екінші рет кездеседі. Бұрынғы кезде Матай 2:2-де осылай істеген Шығыс ғалымдары болған. Алайда Матайдың және басқа да Ізгі хабарлардың ешқайсысында Исаны сот алдында "Яһудилердің Патшасы" деп атаған жоқ. Евангелиеде бұл атақтың қалай танылып, сот процесінің басты бөлігіне айналғандығы туралы ештеңе айтылмаған. Иса бірнеше жерде "патшалық" және "Дәуіттің патшалығы" туралы айтып, өзінің осы болашақ патшалықта ерекше рөл атқаратынын айтады. Бұл атаудың сипаты басқа ұлттарға тән болуы мүмкін, өйткені яһуди дінінің ізбасарлары Исаны патша емес, Мәсіх деп атайды және яһудилердің емес, Исраилдің өкілі ретінде. Бұл атақ римдіктерге ең үлкен қауіп төндірген сияқты. Кейінгі жылдары римдіктер Теодастың дінін сияқты көптеген діни ағымдарды күшпен жойып тастады. Бірақ Исаның заманында елде тыныштық орнаған еді. Осылайша Пилат өзін Мәсіх немесе Мәсіх деп атаған адамды көп уайымдамаған болар, бірақ өзін патша деп жариялаған, әрі осылайша императорға қарсы шыққан адам одан да көп уайымдаған болар еді. Исаның Пилатқа берген жауабы екіжақты. Кейінгі ғалымдар оны Пилатпен келісім, айыптауды жоққа шығару және екі жағынан да жауап бермеу деп түсіндірді. Басқалар Исаны бірнеше атақпен атаса да, Матайдың еш жерінде ол өзін мессия немесе патша деп атаған жоқ, сондықтан тікелей "иә" деп жауап беруі оның мінезіне қайшы болар еді. Айтылатын екіжақты жауап Исаның мессиялық табиғатын жоққа шығаруға көмектеспейді, сонымен қатар оған қарсы айыптаулардың дұрыс екенін мойындамайды, сондықтан оның өлім жазасының әділетсіз табиғаты сақталады.

After the last verses describing the fate of Judas Iscariot, this verse returns to paralleling the passion narrative in other Gospels. The opening of the verse is unique to Matthew, resetting the narrative to the trial before Pilate. The following exchange between Jesus and Pilate is a rare item found in all four Gospels; with variations it is also at Mark 15:2, Luke 23:3, and John 18:31 37. This second interrogation closely parallels that of the first trial before the Sanhedrin in Matthew 26; the text implies that the Jewish leaders have briefed Pilate on the accusations they have against Jesus, and here he tests them himself. This is the second time in Matthew a Gentile has referred to Jesus as "King of the Jews." The previous time was the Magi from the East doing so at Matthew 2:2. However, nowhere else in Matthew, or the other Gospels has Jesus been referred to as "King of the Jews" prior to the trial. The Gospel nowhere explains how this title became known and so central to the trial. In several places Jesus refers to "the kingdom" and the "kingdom of David" and that he would have a special role in this kingdom to come, so him being a king is not far removed from those notions. The nature of the title may be Gentile itself, with Jewish followers referring to Jesus as Christ rather than king and as representing Israel not the Jews. The title is also the one that would seem to be the most serious threat to the Romans. In later decades the Romans would forcibly suppress a number of religious movements, such as that of Theudas, but the era of Jesus was a largely peaceful one and there is no evidence of any such actions by Roman authorities in this period. Thus Pilate may not have been much concerned by someone calling himself a christ or messiah, but proclaiming oneself as King, and thus a rival to the emperor, would have been a greater concern. Jesus' response to Pilate is ambiguous. Various later scholars have interpreted it as an agreement with Pilate, a denial of the charge, and a response that does not commit either way. While others refer to Jesus with a series of titles, nowhere in Matthew does he refer to himself as messiah or king, so a direct yes in response the question would have been out of character. Narratively the ambiguous reply does nothing to deny Jesus' messianic nature, but also does not have him admit the charges against him are correct, and thus the unjust nature of his execution is also maintained.