Кіріспе
Италиялық куртизан, автор Туллия д'Арагона (1501/1505 наурыз немесе сәуір 1556) - итальяндық ақын, жазушы және философ. 1501 - 1505 жылдары Римде дүниеге келген Туллия Римге қайтып оралғанға дейін Венеция, Феррара, Сиена және Флоренция жерлерін аралап шықты. Тюллия өмір бойы өз заманының ең үздік әйел жазушыларының, ақындары мен философтарының бірі ретінде бағаланды. Туллияның еңбектері көптеген танымал философтарға әсер етіп, әдебиетте әйелдердің мәртебесін ерлерге теңестірді. Оның ақыл-ойы, әдеби қабілеті және әлеуметтік сұлулығы Ренессанс кезеңіндегі ең әйгілі поэзия кортизандарының біріне айналуына көмектесті.
Tullia d'Aragona (1501/1505 – March or April 1556) was an Italian poet, author, and philosopher. Born in Rome sometime between 1501 and 1505, Tullia traveled throughout Venice, Ferrara, Siena, and Florence before returning to Rome. Throughout her life, Tullia was esteemed one of the best female writers, poets, and philosophers of her time. Influencing many of the most famous philosophers, Tullia's work elevated women's status in literature to equal that of men. Her intellect, literary abilities, and social graces helped her become among the most celebrated of Renaissance poet courtesans.
Алғашқы жылдар
Туллия 1501 және 1505 жылдар аралығында Римде дүниеге келді. Туллия 1535 жылы 10 наурызда Пенелопа д'Арагонаның тууына Римге оралды. Ғалымдар Пенелопа Тюлияның қызы немесе қарындасы болғаны туралы пікірлері бір-біріне қайшы келеді. Бауырлар арасындағы кем дегенде жиырма бес жылдық жас айырмашылығы мүмкін емес, бірақ бұл жиі кездеседі. Тюлияның отбасы Пенелопа Тюлияның әпкесі деген пікірді қолдады. Дегенмен, ол Римге оралды, бұл Туллияның Филиппоның үлкен ұлы Пьеро Строццидің досы және серігі Франческо де Пацциге жазған хатында жазылған. 1537 жылы Батиста Стамбеллиноның Изабелла Д'Эстеге жазған хаттары Туллия Феррарада тұрғанын көрсетеді. Ол Феррараға Филиппо Строцциді көруге келген және сол жерде реформатор Бернардо Очиноның уағыздарын тыңдаған, кейін ол ерік бостандығының маңыздылығы туралы сонетке сілтеме жасаған. Бір кездері Виттория Колонна да Феррарада болған, бірақ олар кездеспеген немесе кездеспеген. Феррара өнер мен мәдениеттің астанасы болды, ал д'Арагона ән айту және өткір тілмен ойын-сауық жасау үшін өзінің дағдыларын толық пайдаланды. Италияның әдебиет ұлыларының екеуі, Жироламо Муцио мен Эрколе Бентивоглио, екеуі де оған ғашық болды. Муцио оған бес қызу эклог жазды, оны "Талия" деп атады, ал Бентивоглио оның есімін По өзеніндегі әрбір ағаштың бетіне оюға дейін барды. Төрт жылдан кейін Феррарадан кеткен кезде, оның айтуынша, бірнеше адам өзіне қол жұмсауға тырысқан. Кейіннен ол 1543 - 1545 жылдары Сиенаға көшіп барды. 1543 жылы ол Ферраралық Сильвестро Гвикардиге үйленді, ол туралы ештеңе білмейміз. Олардың қарым-қатынасының жалғыз дәлелі - Агноло Фьерензуоланың күйеуін аштықтан өлтіргенін айтқан жағымсыз сөзі. Тюллия үшін бұл неке оны "жұртшыл әйелдер үшін белгіленген ауданда өмір сүруден босату" және өзін асыл әйел ретінде ерекшеленетін киім киюге мүмкіндік берді. Алайда, Туллияның өсиетінде аталған, бірақ оның әкесі Гвикарди болғаны расталмаған, оның ұлы Селио болды. 1545 жылдың аяғында немесе 1546 жылдың басында саяси көтерілістерге байланысты, д'Арагона Сиенадан Флоренцияда Косимо I сотында баспана іздеуге қашып кетті. 1546 жылдың аяғында ол Флоренция маңындағы Менсола өзенінің маңында виллада тұратын. Үйіне көптеген қонақтар келеді. Олардың көбісі өзі ақын болған, олар жиі онымен жыр алмасқан, бұл оның Хораль антологиясында жазылған. 1547 жылы Туллияға тағы да заңға бағынбау деген айып тағылды. Ол бұл айыпты Флоренция герцогині Элеонора ди Толедоға және Косимо І-ге қарсы жеке шағымданады. Олар оны "шиыр мен философияны сирек білетіндігі" үшін ақтады. Осы эпизодтан кейін ол өзінің Хорлық антологиясын және Габриэле Джиолитомен диалогты Венецияда жариялайды. Ол жерде жүргенде ол "Сүйіспеншіліктің шексіздігі туралы диалогтар" (1547) жазды, бұл романтикалық махаббат алмасуындағы әйелдердің жыныстық және эмоционалдық автономиясын неоплатоникалық түрде растау. Бастапқыда 1547 жылы Италияның Венеция қаласында (итальян тілінде) басылып шыққан роман соңғы жылдары 1997 жылы Ринальдина Расселл мен Брюс Мерри алғаш рет ағылшын тіліне аударды. Бұл философиялық кітап өзінің түрінде бірінші болды, өйткені ол махаббат этикасының негізгі түсіндірмешісі / білім иесі ретінде еркек емес, әйелді таңдады. Туллияның өмірінде сезімталдықтың барлық түрлері құдайға қарсы деп саналды, бірақ Туллия өзінің еңбегінде барлық жыныстық құмарлықтар бақыланбайтын және кінәсіз екенін және олар рухани қажеттіліктермен бірігіп сүйіспеншіліктің жалғыз моральдық түрін жасайды деп айтады. Бұл шығармаға сәйкес, махаббаттың құрметке лайық болуының жалғыз жолы - еркектер мен әйелдер өздерінің жыныстық және рухани құмарлықтарын (денелері мен жандары) қабылдап, мойындайтын болса. Бұл ұғым жыныстық құмарлықтың маңыздылығын қанағаттандырмады, сонымен қатар әйелдерді төмен деп санайтын қоғамдағы әйелдердің рөлі мен күшін растады. Туллия әйелдерді ерлермен жыныстық табиғаты мен ақыл-ойы жағынан теңестіреді. 1548 жылдың қазан айында ол Бенедетто Варкиге Флоренциядан кетіп, Римге қайтып бара жатқанын хатпен хабарлады. Ол 1549 жылы Римде пайда болады, Палаццо Карпидің жанында Монсеньор Аннибале Кароның жанында тұрады. Өткен ғасырда Медичи соты неоплатоникалық ғылымның қайта жаңғыруына қолдау көрсетті, әсіресе Марсилио Фичино, ол осы тұрғыдан жыныстық құмарлық пен махаббаттың табиғаты туралы жазды. Сонымен қатар, ол өз дәуірінің көрнекті Флоренция дворяндарының қасиеттерін немесе атақты қазіргі әдебиетшілердің қасиеттерін �...