Кіріспе

1136–1149 жылдар аралығында Антиохия князі Пуатьелік Рамон (шамамен 1105–29 маусым 1149) – 1136–1149 жылдар аралығында Антиохия князі болды. Ол Аквитания герцогы IX Вильгельм мен оның әйелі Тулуза графы Филиппаның кіші ұлы еді. Ол әкесі герцогтың Даңгер де Шательромен әйгілі қарым-қатынасын бастаған жылы дүниеге келді.

Басқаруды қабылдау

1130 жылы Антиохиялық Богемонд II қайтыс болғаннан кейін, князьдік алдымен король Балдуин II (1130–31), содан кейін король Фульк (1131–35), ал соңында Богемондтың жесірі, принцесса Алиса (1135–36) регенттігіне көшті. Биліктегі ханшайым – Богемонд II-нің қызы Констанция (1127 жылы туған). Алисаның қалауына қайшы, Констанцияға сол кезде Англияда болып тұрған Реймондпен неке қиюға келісім берілді, ол Генрих I-нің 1 желтоқсан 1135 жылы қайтыс болғаннан кейін ғана елден шықты. Сицилия патшасы Роже II, Реймонд Антиохия ханшайымына үйлену үшін өзінің жері арқылы өтетінін естіп, оны тұтқындауға бұйрық берді. Бірқатар хитролықтар арқылы Реймонд Оңтүстік Италиядан өтіп, 19 сәуір 1136 жылдан кейін ғана Антиохияға жетті. Патриарх Ральф Домфронт Алисаны Реймонд оған үйлену үшін келгеніне көндірді, осыдан кейін ол оны Антиохияға кіруге рұқсат берді (оның адал гарнизоны оны қабылдаудан бас тартқан еді), және патриарх оны Констанциямен үйлендірді. Содан кейін Алиса қаладан кетіп, енді Реймонд пен Ральфтың бақылауында қалды. Олардың бірлескен билігінің алғашқы жылдары Византия императоры Иоанн II Комненмен қақтығыстарға толы болды, ол Киликияны Арменияның Леосынан қайтарып алу және Антиохияға қатысты өз құқықтарын қайта орнату үшін оңтүстікке келген еді. Реймонд оған құрмет көрсетуге мәжбүр болды, тіпті Антиохияның шығысындағы мұсылмандық жерлерде Джон оған жаңа феод беруге уәде берген жағдайда, өз княздығын беруге уәде берді. 1138 жылғы экспедиция, онда Реймонд Иоаннмен бірікті, және осы аумақты жаулап алуға бағытталған экспедиция сәтсіз аяқталды. Экспедиция сәтсіз аяқталған Шаизар қамалымен аяқталды. Реймонд императорға жаңа аумақтарды иеленуге көмектесуге құлшынбады, себебі мұндай жағдай Антиохияны жоғалтумен қатар болар еді. Иоанн Комнен, Реймондтан Антиохия цитаделін беруді талап еткеннен кейін, Константинопольге сәтсіз оралды.

Күрес

Осыдан кейін Реймонд пен патриарх арасында күрес басталды. Реймонд 1135 жылы патриархқа көрсеткен құрметінен кейін ашуланды, ал патриархтың сайлануының күмәнді болуы оған қарсылық білдіруге мүмкіндік берді. Ақырында Реймонд жеңіске жетіп, патриарх 1139 жылы қызметтен алынды. 1142 жылы Иоанн Комнен қайтадан шабуылға көшті, бірақ Реймонд бұрынғы бағынуын мойындаудан немесе жаңарудан бас тартты. Иоанн Антиохия маңындағы жерлерді қиратса да, оған қарсы ештеңе істей алмады. Бірақ 1143 жылы Иоаннның орнын басып алған Мануилден Киликиядағы бірнеше қалаларды беруді талап еткенде, Реймонд өзіне тең келгенін сезді. Мануил оны Константинопольға ар-ұятымызды жоғалтатын сапарға мәжбүр етті, онда ол қайтадан құрмет антын беріп, грек патриархын мойындауға уәде берді. 1144 жылы Эдессаның түсуі туралы жаңалық Еуропаға жетті, ал Реймонд Пуатьелік, Ябала епископы Хьюді қоса, Папа Евгений III-тен көмек сұрау үшін делегация жіберді. Реймондтың өмірінің соңғы жылында Людовик VII және оның әйелі Аквитаниялық Элеонора (Реймондтың немересі) Екінші крест жорығы барысында Антиохияға келді. Реймонд Луидің Иерусалимге оңтүстікке баруын тоқтатып, Антиохияда қалып, Алеппо мен Кесарияны басып алуға көмектесуге тырысты. Реймондтың әдемі немересі Элеонорамен туысқандық қатынаста болғаны да күдік тудырды. Джон Солсберидің сөзіне қарағанда, Луи Реймондтың Элеонораға көрсеткен қызығушылығына күдікпен қарады, олардың ұзақ әңгімелеріне назар аударды. Тирлік Вильгельм Реймондтың Элеонораны күйеуінен кек алу үшін азғырғанын айтады, өйткені ол сарациндерге қарсы соғыста оған көмектесуден бас тартқан еді. Ол «Элеонораның патшалық мәртебесіне қайшы, ол неке антына немқұрайлы қарап, күйеуіне адал болмады» деді. Дегенмен, қазіргі заманғы тарихшылар мұндай әңгімелерге сенбейді, Реймонд пен оның немере қызының бала кезіндегі жақындығын және Аквитаниялықтардың әдепсіз мінез-құлқын атап көрсетеді. Сондай-ақ, ізгі ниетті Луи әйелімен қарым-қатынасын жалғастырғандықтан, ол туысқандыққа қатысты айыптауға сенгені күмәнді. Луи Антиохиядан асығыс кетіп, Реймондтың жоспақтары орындалмады. 1149 жылы Нур ад-Дин Зангиге қарсы жорық кезінде Инаб шайқасында қаза тапты. Оны Саладиннің ағасы Ширкух басын алды, ал оның басын күміс сандыққа салып, Бағдад халифасы Аль-Муктафиге сыйлық ретінде жіберді.