Кіріспе

1814 жылғы Алтыншы коалиция соғысының шайқасы

Шайқас

Мармонттың VI корпусынан әлсіз француз күштерін кері итеруді бастаған Блюхер 14 ақпанның таңында Шампубертті басып алып, алғы шебін Фроментиер ауылына, содан кейін Вошампқа дейін жылжытты. Мармонт, тек Лагранж дивизиясы мен Рикард дивизиясынан 800 сарбазға қолбасшылық етіп, әскерін сақтандырып Монмирайға қайтарды, онда оған күшейтеруге көмектесетін күштер келе бастады. Сағат 9-ға таяп, Блюхер Зитен бригадасын және бір топ атқыштарды Вошамптан Монмирайға қарай жолға салды. Олардың күтпегені, Мармонттың әскері бұл жолы мойынсұнбай, қарқынды қарсы шабуылға көшіп, Зитеннің алғы жасағын Ваушамп ауылына кері тартты.

Іздеу

Коалиция күштерінің толыққанды түрде шегінуіне байланысты Мармонт жауды агрессивті түрде қуу туралы бұйрық алды, өзінің екі жаяу әскер дивизиясына, сондай-ақ Леваль дивизиясына, генерал Друоның гвардиялық артиллериясының қолдауына, оң жағында Неноутидің гвардиялық атты әскеріне және сол жағында Граушидің екі атты әскер дивизиясына сене алатынын білді. Мармонттың артынан жақын арада тағы да екі гвардиялық жаяу әскер дивизиясы (Фриант және Куриал) маршал Нейдің басқаруымен және олармен бірге Наполеонның өзі келді. Тұтқынға түсуден мүжілген Блюхер Вертус орманын кесіп өтіп, Әмір Урусов дивизиясымен бірге Этож қаласында орналасты. Орыс генералы Удомға 1800 сарбаз бен 15 зеңбірекпен Этож саябағын басып алып, позицияны қорғау тапсырылды. Ұзақ шегініс пен шайқастардан шаршаған Удомның әскері түн түскендіктен, өздерін қауіпсіз сезінді. Бірақ, түнеуде жасырын құрылған Думерк курасиерлері оларды кенеттен шабуылдады, бір шабуылдың өзі үрейленген сарбаздарды қашқызуға жеткілікті болды. Бұл шайқаста ханзада Урусов, 600 сарбаз және сегіз артиллериялық құрал тұтқынға алынды, содан кейін Лагранж дивизиясының француз теңізшілер полкі Этож ауылына кірді. Блюхер де осы позицияны тастап, Вертус және Бержереге асығыс шегінді. Одан кейін ол жылдам түнгі жорықты таңдады және келесі күні қалған әскерін Шалонға жеткізіп, онда Йорк пен Сакен корпустарымен қосылды.

Нәтиже

Бұл шайқас шын мәнінде ұзаққа созылған атты әскерлердің қууына айналды және Блюхердің "Силезия армиясы" үшін өте қымбатқа түскен жеңіліс болды, олар осы күні 10 000-ға жуық әскерін жоғалтты. Француз авторы Жан-Пьер Мир Клейсттің прус корпусының 3500 адамы (өлген, жараланған және жоғалған) және 2000 тұтқынға түскенін хабарлайды. Осы автордың сөзіне сәйкес, Ресей корпусы 3500 шамасында әскерін жоғалтты (өлген, жараланған немесе жоғалған), сондай-ақ 15 зеңбірек пен 10 туын қалдырды. Тарихшы Ален Пижард Силезия армиясының осы күнігі жалпы шығындарын 9000 мен 10000 адам аралығында бағалайды, бірақ осы шығынның егжей-тегжейі шығынның азырақ болғанын көрсетеді. Пижард пруссақтардан 1250 адамның өлгені, жараланғаны немесе жоғалғаны және 2000 тұтқынға түскенін, ал орыстардан 2000 адамның жоғалғанын айтады. Пижард бұл шығындар қуу кезінде болғанын ескергендіктен, бұл көрсеткіштер шайқастың бастапқы кезеңдерінде болған шығындарды (Зитен бригадасының бір батальонының тұтқындалуы, сондай-ақ Грауши мен Нансутидің Зитенге қарсы бірлескен әрекеті кезіндегі 2000 тұтқын) ескермеуі мүмкін. Пижардтың мәліметінше, француздар шамамен 600 адамдық аз шығынға ұшырады. Әскери тарихшы Жак Гарнье, Жан Тулардың "Наполеон сөздігінде" шайқасты талдағанда, француздардың артиллериясы мен жаяу әскерін тиімді орналастыруына тоңқан топырақ пен лай кедергі келтіргендіктен, одан да айқын жеңіске қол жеткізу мүмкін болмағанын атап өтеді. Ол сондай-ақ Ваушамптан кейін Наполеон қауіпсіз түрде оңтүстікке бұрылып, Шварценберг князі басқарған "Богемия армиясына" қарсы Момант шайқасында шабуыл жасағанын айтады.