Виктор Флеминг: Американдық режиссер, оператор және продюсер
Victor Fleming
Виктор Флеминг – америкалық режиссер, оператор, продюсер. «Желмен кеткендер» және «Оз әлемі» фильмдерімен танымал, «Оскар» жүлдесінің иегері. Кино тарихындағы маңызды тұлға.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық кинорежиссер, оператор және продюсер Виктор Лонзо Флеминг (23 ақпан 1889 – 6 қаңтар 1949) – американдық кинорежиссер, оператор және продюсер. Оның ең танымал фильмдері – «Желмен бірге кеткендер», осы фильмі үшін «Үздік режиссер» номинациясында «Оскар» сыйлығын жеңіп алған, және «Оз сиқыршысы» (екеуі де 1939 жылғы). Флемингтің осы екі фильмі Америка кино институтының 2007 жылғы «AFI 100 жыл 100 фильм» тізімінде алғашқы ондыққа кірген.
American film director, cinematographer, and producer
Victor Lonzo Fleming (February 23, 1889 – January 6, 1949) was an American film director, cinematographer, and producer. His most popular films were Gone with the Wind, for which he won an Academy Award for Best Director, and The Wizard of Oz (both 1939). Fleming has those same two films listed in the top 10 of the American Film Institute's 2007 AFI's 100 Years 100 Movies list.
Ерте өмір
Флеминг Калифорния штатының қазіргі Ла-Канада Флинтридж қаласының жанындағы Банбери ранчосында Ева (Хартман тегінен) және Уильям Ричард Лонзо Флемингтің ұлы ретінде дүниеге келді.
Fleming was born at the Banbury Ranch near what is now La Cañada Flintridge, California, the son of Eva (née Hartman) and William Richard Lonzo Fleming.
Мансап
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясының фотосурет бөлімінде қызмет етті және Франциядағы Версаль қаласында президент Вудро Вильсонның бас фотографы болды. 1918 жылдан бастап Флеминг Колумбия университетінің әскери кинематография мектебінде сабақ берді және оған жетекшілік етті, 700-ден астам сарбазды фильмді түсіру, монтаждау, өңдеу, сақтау және жіберуге үйретті. Бағдарламаға Йозеф фон Штернберг, Эрнест Б. Шёдсак және Льюис Майлстоун сияқты режиссерлер қатысты. Ол өмірінің басында-ақ механикалық қабілетін көрсетті; автомеханик болып жұмыс істеген кезде режиссер Аллан Дванмен танысып, оның камера ассистенты болып жұмысқа орналасты. Көп ұзамай ол кинооператор дәрежесіне көтеріліп, Дуанмен де, Д.У. Гриффитпен де жұмыс істеді және 1919 жылы өзінің алғашқы фильмін түсірді. Оның көптеген нұсқаусыз фильмдері әрекетке толы фильмдер немесе вестерн болды, көбінесе Дуглас Фэрбенкс басты рөлде ойнады. Мықты мінезі мен сыртқы спорт түрлерін ұнатуының арқасында ол "ер адамдардың режиссері" ретінде танымал болды; алайда ол әйелдермен де табысты жұмыс істеді. Оның басшылығымен Вивьен Ли "Үздік әйел актер" сыйлығына ие болды, Хэтти МакДаниел "Үздік әйелдің екінші рөлі" сыйлығын жеңіп алды, ал Оливия де Гавиланд номинацияға ұсынылды. Тәжірибелі кинооператор Архи Стоуттың пікірінше, Флеминг камера бұрыштары мен линзалар туралы ең көп білетін режиссер болды. Ван Джонсон оны шебер режиссер деп еске алды, бірақ оның қасында жұмыс істеу қиын болғанын айтты. Ол тағы бір тәжірибелі кинооператор Чарльз Шенбауммен жақын дос болды.
He served in the photographic section for the United States Army during World War I, and acted as chief photographer for President Woodrow Wilson in Versailles, France. Beginning in 1918, Fleming taught at and headed Columbia University's School of Military Cinematography, training over 700 soldiers to cut, edit, shoot, develop, store and ship film; filmmakers that participated in the program included Josef von Sternberg, Ernest B. Schoedsack, and Lewis Milestone. He showed a mechanical aptitude early in life; while working as a car mechanic, he met the director Allan Dwan, who took him on as a camera assistant. He soon rose to the rank of cinematographer, working with both Dwan and D. W. Griffith, and directed his first film in 1919. Many of his silent films were action movies, often starring Douglas Fairbanks, or Westerns. Because of his robust attitude and love of outdoor sports, he became known as a "man's director"; however, he also proved an effective director of women. Under his direction, Vivien Leigh won the Best Actress Oscar, Hattie McDaniel won for Best Supporting Actress, and Olivia de Havilland was nominated. In the opinion of veteran cinematographer Archie Stout, of all the directors he worked with Fleming was the most knowledgeable when it came to camera angles and appropriate lenses. He was remembered by Van Johnson as a being a masterful director but a "tough man" to work for. He was close friends with another veteran cinematographer, Charles Schoenbaum.
Metro-Goldwyn-Mayer киностудиясы
1932 жылы Флеминг MGM студиясына қосылып, студияның ең беделді фильмдерін түсірді. Жан Харлоудың "Қызыл шаң" (1932), "Бомба" (1933) және "Беспе" (1935) фильмдері, ал Уоллес Беридің "Қазына арал" (1934) және Спенсер Трейсидің "Батыл капитан" (1937) фильмдері оқушыларға арналған оқиғаларға әдеби мән берді. Оның ең танымал екі фильмі 1939 жылы шықты: "Оз сиқыршысы" фильмінен кейін "Желмен бірге кеткендер". Флемингтің Спенсер Трейсимен түсірген "Др. Джекилл және Мистер Хайд" (1941) фильмі, көбінесе Фредерик Марч бас рөлде ойнаған Рубен Мамулианның 1931 жылғы цензурадан бұрынғы нұсқасынан нашар деп бағаланды. Флемингтің 1942 жылы Джон Стейнбектің "Тортилла Флэт" романы бойынша түсірген фильмінде Трейси, Джон Гарфилд, Хеди Ламарр және Фрэнк Морган ойнады. Флеминг Трейсимен бірге "Батыл капитан" (оны үшін Трейси алғашқы "Оскар" сыйлығын жеңіп алды), "Джо есімді жігіт" және "Тест пилоты" фильмдерін де түсірді. Ол Кларк Гейблдің бес фильміне режиссерлік жасады: "Қызыл шаң", "Ақ әпке", "Тест пилоты", "Желмен бірге кеткендер" және "Оқиға".
In 1932, Fleming joined MGM and directed some of the studio's most prestigious films. Red Dust (1932), Bombshell (1933), and Reckless (1935) showcasing Jean Harlow, while Treasure Island (1934) starring Wallace Beery and Captains Courageous (1937) with Spencer Tracy brought a touch of literary distinction to boy's own adventure stories. His two most famous films came in 1939, when The Wizard of Oz was closely followed by Gone with the Wind. Fleming's version of Dr. Jekyll and Mr. Hyde (1941), with Spencer Tracy, was generally rated below Rouben Mamoulian's 1931 pre Code version, which had starred Fredric March. Fleming's 1942 film version of John Steinbeck's Tortilla Flat starred Tracy, John Garfield, Hedy Lamarr, and Frank Morgan. Other films that Fleming made with Tracy include Captains Courageous (for which Tracy won his first Oscar), A Guy Named Joe, and Test Pilot. He directed Clark Gable in a total of five films – Red Dust, The White Sister, Test Pilot, Gone with the Wind, and Adventure.
Жеке өмір
Ол Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласындағы Бел-Эйрдегі Морага егістігіне ие болды, содан кейін жылқы шаруашылығы болды. Оның есігіне жиі келетін қонақтардың арасында Кларк Гейбл, Вивьен Ли, Ингрид Бергман және Спенсер Трейси болды. 1949 жылдың 6 қаңтарында жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол Ингрид Бергманмен бірге түсірген «Жанна д’Арк» (1948) фильмін аяқтағаннан кейін көп ұзамай дүние салды, бұл MGM үшін түсірмеген азау фильмдердің бірі еді. Қара-қарсы пікірлерге қарамастан, Флемингтің Жаннаның өмірінен жасаған фильмі жеті «Оскар» номинациясына ие болып, екеуін жеңіп алды.
He owned the Moraga Estate in Bel Air, Los Angeles, California, then a horse ranch. Frequent guests to his estate included Clark Gable, Vivien Leigh, Ingrid Bergman, and Spencer Tracy. after suffering a heart attack on January 6, 1949. His death occurred shortly after completing Joan of Arc (1948) with Ingrid Bergman, one of the few films that he did not make for MGM. Despite mixed reviews, Fleming's film version of the life of Joan received seven Oscar nominations, winning two.
Саяси көзқарастары
Джеймс Кертистің "Спенсер Трейси: Биография" кітабында Анна Ревир Флемингтің "күшті түрде нацистікке ұмтылған" және АҚШ-тың Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуына қарсы болғанын айтқандығы туралы хабарланған. Майкл Срагоудың "Виктор Флеминг: Америка кино шебері" атты Флемингтің өмірбаянында, Флеминг Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Ұлыбританияны Германияның шабуылына қанша уақыт тойтарыса алатынына тігіс тіккен арқылы қысым көрсеткені айтылады. Алайда, Ревирдің Флемингті сипаттауының дұрыстығы күмәнді. "Виктор Флеминг: Америка кино шебері" кітабында Ревирдің бұл пікірін Флора Робсонның "Жылдық" фильміне өзінен бұрын таңдалғанына байланысты, себебі Робсон британдық болғандықтан айтқандығы жазылған. Дегенмен, актерлерді таңдаған кезде Флеминг британдық продюсер және британдық немесе Ұлыбритания Достастығы актерлерінен тұратын "Доктор Джекилл және Мистер Хайд" фильмімен айналысып жатқан. Бұған қоса, Ревир Флемингті кәсіби қарым-қатынастан өзге жағдайда танымаған.
It was reported in James Curtis's book Spencer Tracy: A Biography that Anne Revere once said Fleming was "violently pro Nazi" and strongly opposed to the United States entering World War II. According to the Fleming biography Victor Fleming: An American Movie Master, by author Michael Sragow, Fleming had once mocked the UK at the outset of World War II by taking a bet as to how long the country could withstand an attack by Germany. The accuracy of Revere's characterization of Fleming has been disputed, however. According to Victor Fleming: An American Movie Master, Revere had made her comment because she felt she had been cast in the film The Yearling over Flora Robson because Robson was British. However, at the time of the casting, Fleming was working on the film Dr. Jekyll and Mr. Hyde, which featured a British producer and a cast largely composed of British or British Commonwealth actors. Furthermore, Revere did not know Fleming beyond their professional relationship.