Эллери Куин: Жасырын авторлар және детективтік жұмбақтар

Кіріспе

Детективтік әдебиет жазушысы (ортақ псевдоним)

Ellery Queen – 1928 жылы американ детективтік әдебиет жазушылары Фредерик Данней (1905–1982) және Манфред Беннингтон Ли (1905–1971) жасаған псевдоним. Бұл сонымен қатар олардың басты көркем детективінің есімі, Нью-Йорк қаласындағы құпия жазушы, ол полиция инспекторы әкесіне қызықты кісі өлтіру істерін шешуге көмектеседі. Данней мен Ли – туыс, олар кәсіби есімдерімен жақсы танымал болды. Фредерик Данней – Дэниел Натанның кәсіби есімі. 2013 жылдан бастап Ellery Queen-нің барлық туындылары JABberwocky әдеби агенттігімен ұсынылады.

Денней мен Лидің жеке өмірі

Манфред Беннингтон Ли 1905 жылғы 11 қаңтарда Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында Эммануэль Бенджамин Лепофски болып дүниеге келген. Фредерик Данней 1905 жылғы 20 қазанда Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында Даниэль Нейтан болып дүниеге келген. Ол 1975 жылы этикалық мәдениеттің Филдстон мектебінің тіркеушісінің көмекшісі Роза Коппельге үйленді (оның бұрынғы екі әйелі де қайтыс болған; Даннейдің осы некелерден үш баласы болды). Ол 1982 жылғы 3 қыркүйекте Нью-Йорктің Уайт-Плейнс қаласында қайтыс болды.

Ellery Queen, псевдоним

Ellery Queen 1928 жылдың күзінде құрылды, осыған орай Дэнней мен Ли құпия роман жазу байқауына қатысты. Байқауды МакКлюр журналы мен Фредерик А. Стокс компаниясы бірлесіп ұйымдастырған еді, жеңімпазға 7500 доллар сыйлық қарастырылған. Олар өздерінің детективіне берген есімді жаппай псевдоним ретінде пайдалануға шешім қабылдады, себебі оқырмандардың детективтердің есімдерін жақсы есте сақтайтынына, ал олардың авторларын ұмытатынына сенді. Олар байқауда жеңгендерін хабарлады, бірақ МакКлюр журналы банкротқа ұшырап, ақша алмас бұрын The Smart Set журналына қосылды. Smart Set журналы байқауды қайта қарап, Изабель Бриггс Майерс жазған туындыға сыйлық берді. Алайда 1929 жылы Фредерик А. Стокс компаниясы Дэнней мен Лидің әңгімесін «Римдік шапканың құпиясы» деген атпен басып шығаруға келісті. Оның сәттілігіне қуанып, олар тағы да детективтік романдар жазуға шарт жасасты да, 42 жыл бойы сәтті роман мен әңгімелер сериясын жазды. 1940 жылдары Ellery Queen ең танымал американдық детектив жазушысы болды. Королева атымен көптеген әңгімелер де жарық көрді, олар көбінесе жақсы қабылданды. Романшы және сыншы Джулиан Саймонс оларды «ортодоксальдыққа ең құлшынысты жандар тілейтіндей өте әділ және мүлдем түсініксіз» деп сипаттады және олардың «тамаша шеберлікпен құрастырылғанын» айтты, ал тарихшы Жак Барзун оларды «жақсы трюктермен толық және керемет атаулармен безендірілген» деді. Дэнней, Лидің көп араласуынсыз, 1941 жылы Ellery Queen's Mystery Magazine қылмыстық әдебиет журналын құрды және 1982 жылы қайтыс болғанға дейін бас редакторы болды. Бірақ олар бірлесіп көптеген жинақтар мен антологияларды редакциялады, мысалы, «Шерлок Холмс өкілдігі» және «101 жылдық ойын-сауық», «Ұлы детективтік әңгімелер, 1841–1941». Олар Ellery Queen псевдонимімен жасаған еңбектері үшін 1961 жылы Американың детектив жазушылары қауымдастығынан «Ұлы шебер» сыйлығын алды. 1961 жылдан бастап олар «Эллери Куин» псевдонимін басқа авторлар жазған бірнеше роман үшін үй атауы ретінде пайдалануға рұқсат берді. Бұл романдардың ешқайсысында Ellery Queen кейіпкер ретінде бейнеленбеген. Олардың үшеуінде «губернатордың мәселелерін шешуші» Мика «Майк» Макколл, ал алтауында Нью-Йорк қалалық полиция департаментінің капитаны Тим Корриган басты рөлде. Танымал ғылыми-фантастикалық жазушы Джек Вэнс осындай үш роман жазды, соның ішінде 1965 жылғы «Өлгіш бөлме» құпиясы бар кілттелген бөлмедегі детективтік роман. Романшы және сыншы Х.Р.Ф.Китинг: «Олар қалай істеді? Олар бірге отырып, сөздерді бірінен соң бірі жазып шықты ма? Бірі диалогты, екіншісі баяндаманы жазды ма? Ақырында Фред Дэнней сюжетті, сылбырларды, олардан не шығару керектігін, сондай-ақ кейіпкерлердің жоспарларын жасады, ал Манфред Ли оларды сөздермен жапты. Бірақ бұл жазбаның дәл осылай кесілгені екіталай», – деді. Қылмыстық әдебиет сыншысы Отто Пенцлердің пікірінше, «Антолог ретінде Ellery Queen-нің теңдесі жоқ, оның талғамы теңдессіз. Детективтер туралы қысқа әңгімелер жинағышы және библиограф ретінде Куин тағы да тарихи тұлға. Шындығында, Эллери Куин – Подан кейін, құпия әдебиеттегі ең маңызды американдық». Британдық криминалист Марджери Аллингэм Дэнней мен Лидің «детективтік романдар үшін басқа екі адамнан гөрі көп нәрсе жасағанын» айтты, ал сыншы Энтони Беркли Кокс «Эллери Куин – американдық детектив романы» деген сөздерді атақты түрде келтірді. Дэнней Лиден он бір жылға артық өмір сүргенімен, Ellery Queen псевдонимі Лимен бірге қайтыс болды. Ellery Queen кейіпкері бейнеленген соңғы роман, «Жақсы және жеке орын», 1971 жылы, Ли қайтыс болған жылы жарық көрді.

Ellery Queen was created in the fall of 1928 when Dannay and Lee entered a mystery novel writing contest offering a prize of $7500 jointly sponsored by McClure's magazine and Frederick A. Stokes Company. They decided to use as their collective pseudonym the same name they had given to their detective as they believed readers tended to remember the names of detectives but forget those of their creators. They were informed that they had won the contest, but McClure's magazine went bankrupt and was absorbed by The Smart Set magazine before they received any money. The Smart Set magazine rejudged the contest and awarded the prize to an entry by the writer Isabel Briggs Myers but in 1929, Frederick A. Stokes Company agreed to publish Dannay and Lee's story under the title The Roman Hat Mystery. Buoyed by its success, they were contracted to write more mysteries and they went on to write a successful series of novels and short stories that lasted 42 years. During the 1940s, Ellery Queen was probably the most popular American mystery writer. Many short stories were also published under the Queen name, which were mostly well received. The novelist and critic Julian Symons called them "as absolutely fair and totally puzzling as the most passionate devotee of orthodoxy could wish" and said they were "composed with wonderful skill" whereas the historian Jaques Barzun said they were "full of ingenious gimmicks and adorned with excellent titles". Dannay, without much involvement from Lee, founded the crime fiction magazine Ellery Queen's Mystery Magazine in 1941, and served as its editor in chief until his death in 1982. However, they together edited numerous collections and anthologies of crime fiction such as The Misadventures of Sherlock Holmes and 101 Years' Entertainment, The Great Detective Stories, 1841–1941. They were awarded the Grand Master Award by the Mystery Writers of America in 1961 for their work under the Ellery Queen pseudonym. From 1961 onwards, they allowed the 'Ellery Queen' nom de plume to be used as a house name for several novels written by other authors. None of these novels feature Ellery Queen as a character. Three of them star "the governor's troubleshooter" Micah "Mike" McCall and six of them feature Captain Tim Corrigan of the New York City Police Department. The prominent science fiction writer Jack Vance wrote three such novels including the 1965 locked room mystery A Room to Die In. Novelist and critic H. R. F. Keating wrote, "How actually did they do it? Did they sit together and hammer the stuff out word by word? Did one write the dialogue and the other the narration? What eventually happened was that Fred Dannay, in principle, produced the plots, the clues, and what would have to be deduced from them as well as the outlines of the characters and Manfred Lee clothed it all in words. But it is unlikely to have been as clear cut as that." According to the crime fiction critic Otto Penzler, "As an anthologist, Ellery Queen is without peer, his taste unequalled. As a bibliographer and a collector of the detective short story, Queen is, again, a historical personage. Indeed, Ellery Queen clearly is, after Poe, the most important American in mystery fiction." British crime novelist Margery Allingham said that Dannay and Lee had "done far more for the detective story than any other two men put together" and critic Anthony Berkeley Cox famously quoted "Ellery Queen is the American Detective Novel". Although Dannay outlived Lee by eleven years, the Ellery Queen nom de plume died with Lee. The last novel featuring the character Ellery Queen, A Fine and Private Place, was published in 1971, the year of Lee's death.

Барнаби Росс

1932 және 1933 жылдары Данней мен Ли Барнаби Росс псевдонимімен төрт роман жазды. Романның басты кейіпкері – есту қабілеті нашарлағандықтан сахнаны қалдырған, қазірде әуесқой детектив ретінде кеңес беретін Шекспир актері Дрюри Лейн. Романға инспектор Тюмм (алғашқыда Нью-Йорк полициясының қызметкері, кейін жеке тергеуші) және оның қылмыстарды шешуге шебер қызы Сабыр да кіреді. 1940 жылдардан бастап Дрюри Лейн кітаптарының қайта басылымдары көбінесе Эллери Куин есімімен жарық көрді.

Шығармашылық стиль

Queen романдары "әділ ойын" детективтерінің үлгісі болып табылады, бұл жанрда оқырман детективпен бірге құпияны ашуға қажетті ақпаратты алады және құпиялар зихи қиындықтарды тудыратын жұмбақтар ретінде ұсынылады. Романның осы түрі кейін детективтік әдебиеттің "алтын ғасыры" деп аталатын кезеңді құрайды (көбінесе 1920-1940 жылдар аралығында, бірақ кейбір сыншылар 1940-шы және тіпті 1950-ші жылдарды да қосады). Ellery Queen-нің алғашқы кітабы "Римдік шляпаның құпиясы" тұрақты қалыпты орнатты: географиялық атаудан құралған формула (мысалы, "Голланд туфлісінің құпиясы", "Мысыр кресінің құпиясы" және т.б.); ерекше қылмыс; күрделі құпиялар мен жалған іздердің тізбегі; соңғы дұрыс шешімге жетуге дейін бірнеше қате шешімдер; сондай-ақ Ellery Queen (детектив), Queen-нің әкесі, инспектор Ричард Куин және оның ызалы көмекшісі сержант Томас Вели сияқты қосалқы кейіпкерлер. Алғашқы Ellery Queen кітаптарының ең танымал бөлігі – "Оқырманға шақыру" болды, кітаптың соңына жақын бір бетте детектив Куин баяндауды тоқтатып, тікелей оқырманға жүгінетін, құпияны шешу үшін қажетті барлық құпияларды олар көріп білгенін және бір ғана дұрыс шешім бар екенін мәлімдейтін бөлім. Джулиан Саймонс айтқандай: "Бұл кітаптардың ерекшелігі – осы мәлімдемедегі дәлдік. Бұл – шын мәнінде бір ғана жауапқа мүмкіндік беретін дедукциялық есептер, және осындай дедуктивтік жаттығуларға қабілетті қылмыстық оқиғалар өте сирек кездеседі. Рационалды дедукцияны жүзеге асыру тұрғысынан қарағанда, бұл әрине, ең жақсы детективтік романдардың бірі." "Грек саркофагының құпиясы" және "Сиамдық егіздердің құпиясы" сияқты көптеген ертерек кітаптарда құпияның бірнеше шешімдері ұсынылады, бұл кейінірек "Double, Double" және "Ten Days' Wonder" сияқты кітаптарда да көрінеді. Queen-нің "жалған шешім, содан кейін дұрыс шешім" әдісі оның туындысының айрықша белгісіне айналды. Көптеген ертерек кітаптардың тағы бір стильдік ерекшелігі (әсіресе "Голланд туфлісінің құпиясы", "Француз ұнтағының құпиясы" және "Жартылай үй") – Куиннің қасиеттер тізімін жасау әдісі (мысалы, қылмыскер еркек, қылмыскер түтік тартады және т.б.) және әр күдіктіні осы қасиеттермен салыстыру арқылы күдіктілер тізімін бір ғана, көбінесе күмәнді есімге дейін қысқарту. 1950-1960 жылдары Данней мен Ли жаңа тәжірибелерге бет бұрды, әсіресе басқа авторлармен бірлесіп жазған романдарда. "The Player on the Other Side" (1963), Теодор Стердженмен бірлесіп жазылған, Queen романдарының көпшілігіне қарағанда мотивтерді тереңірек зерттейді. Ал "And on the Eighth Day" (1964), Аврам Дэвидсонмен бірлесіп жазылған, фашизм туралы діни аллегория болып табылады.

The Queen novels are examples of "fair play" mysteries, a subgenre of the whodunit mystery in which the reader obtains the clues along with the detective and the mysteries are presented as intellectually challenging puzzles. These type of novels comprised what would later be known as the Golden age of detective fiction (Usually dated from 1920 to 1940 but some critics include the 1940s and even the 1950s). The first Ellery Queen book The Roman Hat Mystery established a reliable template: a geographic formula title (The Dutch Shoe Mystery, The Egyptian Cross Mystery, etc. ); an unusual crime; a complex series of clues and red herrings; multiple misdirected solutions before the final correct solution is revealed, and a cast of supporting characters including Ellery Queen, the detective, Queen's father Inspector Richard Queen and his irascible assistant Sergeant Thomas Velie. What became the best known part of the early Ellery Queen books was the "Challenge to the Reader", a single page near the end of the book, on which Queen, the detective, paused the narrative, directly addressed the reader, declared that they had now seen all the clues needed to solve the mystery, and only one solution was possible. According to Julian Symons, "The rare distinction of the books is that this claim is accurate. These are problems in deduction that do really permit of only one answer, and there are few crime stories indeed of which this can be said Judged as exercises in rational deduction, these are certainly among the best detective stories ever written." In many earlier books like The Greek Coffin Mystery and The Siamese Twin Mystery, multiple solutions to the mystery are proposed, a feature that also showed up in later books such as Double, Double and Ten Days' Wonder. Queen's "false solution, followed by the true" became a hallmark of the canon. Another stylistic element in many early books (notably The Dutch Shoe Mystery, The French Powder Mystery and Halfway House) is Queen's method of creating a list of attributes (the murderer is male, the murderer smokes a pipe, etc.) and comparing each suspect to these attributes, thereby reducing the list of suspects to a single name, often an unlikely one. In the 1950s and the 1960s, Dannay and Lee became more experimental, especially in the novels they wrote with other writers. The Player on the Other Side (1963), ghost written with Theodore Sturgeon, delves more deeply into motive than most Queen novels. And on the Eighth Day (1964), ghost written with Avram Davidson, is a religious allegory about fascism.

Эллери Куин, ойдан шығарылған кейіпкер

Ellery Queen, ойдан шығарылған кейіпкер, Дэнни мен Ли жазған және Ellery Queen псевдонимімен жарияланған отыздан астам романның және бірнеше әңгіме жинақтарының басты кейіпкері. Ол, әдетте, жазушы С. С. Ван Дайн жасаған детектив Фило Вансқа ұқсас. Квин алғашқы бірнеше романда үйленген және баласы бар деп айтылады, бірақ бұл сюжеттік желі ешқашан дамытылмайды және ол кейінгі барлық шығармаларында бос адам ретінде бейнеленеді. Никки Портер, Квиннің хатшысы және оған романтикалық сезім білдіретін тұлға, алғаш рет 1939 жылы "Эллери Квиннің оқиғалары" радио сериясында пайда болады. Оның жазбаша туындылардағы алғашқы пайда болуы 1943 жылы жарық көрген "There Was an Old Woman" романының соңғы беттерінде, Квинмен флирттескен кейіпкердің кенеттен Никки Портер деп атын өзгертетінін және Квиннің хатшысы болып жұмыс істейтінін жариялауымен тіркеседі. Никки Портер кейін романдарында және әңгімелерінде эпизодтық түрде пайда болады, радио және кинодағы кейіпкерді жазбаша туындылармен байланыстырады. Сақталған сценарийлердің бір бөлігі 2005 жылы "The Adventure of the Murdered Moths" кітабында алғаш рет жарияланды. 1965 және 1967 жылдар аралығында Ellery Queen's Minute Mysteries радио эфирінде қысқа үзілістер ретінде берілді. Олар радио хабаршысы Билл Оуэннің "Бұл Эллери Квин" деп айтуымен басталып, бір минуттық қысқа оқиғаны қамтыды.

Теледидар

"Эллери Куиннің оқиғалары" телесериалының кейбір сценарийлерін (1950–1951 жылдары "Дюмонт" арнасында, 1951–1952 жылдары "АВС" арнасында) 1970 жылғы "84, Чарлинг Крос Роуд" романымен әйгілі болған Хелен Ханф жазды. Сериал басталғаннан кейін көп ұзамай, Куин рөлін сомдаған Ричард Харт қайтыс болып, оның орнына Ли Боуман келді. 1954 жылы Норвин Продакшнс Хью Марлоудың басты рөлде ойнаған "Ellery Queen, Detective" сериалын шығарды. Бұл серияның эпизодтары 1954 және 1959 жылдар аралығында көптеген американдық жергілікті арналарда және Ұлыбританияда "Mystery is my Business", "Crime Detective" және "Эллери Куиннің жаңа оқиғалары" сияқты әртүрлі атаулармен көрсетілді. Джордж Надер NBC-нің "Эллери Куиннің одан әрі оқиғалары" (1958–1959) сериалында Куин рөлін ойнады, бірақ соңғы эпизодтарда оны Ли Филлипс ауыстырды. Питер Лоуфорд 1971 жылғы "Ellery Queen: Don't Look Behind You" телефильмінде (1949 жылғы "Көп құйрықты мысық" романының еркін бейімделуі) Эллери Куин рөлінде ойнады. Гарри Морган осы фильмде инспектор Ричард Куин рөлін сомдады, бірақ ол Эллери Куиннің ағасы ретінде сипатталады (мүмкін, Морган Лоуфордтан сегіз жасқа үлкен болғандықтан, немесе Лоуфордтың британдық акцентіне байланысты). 1975 жылғы "Ellery Queen" телефильмі (сондай-ақ "Too Many Suspects" деп те аталады, 1965 жылғы "Үшбұрыштың төртінші жағы" романының еркін бейімделуі) Джим Хаттонның басты рөлде ойнаған, Дэвид Уэйннің жесір әкесі Ричард Куин рөліндегі 1975–1976 жылдардағы сол аттас телесериалға жол ашты. Бұл сериалды Ричард Левинсон мен Уильям Линк жасады, кейіннен олар осы сериалды және "Коломбоны" жасағандары үшін арнайы Эдгар сыйлығын жеңіп алды. Бұл 1946–1947 жылдары Нью-Йорк қаласында өтетін кезеңдік туынды болды. Инспектор Куиннің көмекшісі сержант Вели, бұл сериалда үнемі пайда болды; ол бұрын романдарда және радио сериалдарда пайда болған, бірақ бұрынғы теледидарлық нұсқаларының ешқайсысында тұрақты түрде көрінбеді. Әр эпизодта "Көрнеушіге шақыру" болды, онда Куин төртінші қабырғаны бұзып, істің фактілерін қарап шығып, көрермендерді дұрыс шешім табылар алдында құпияны шешуға шақыратын. Бұл сериалда Ев Арден, Джордж Бернс, Джоан Коллинз, Родди Макдауэлл, Милтон Берл, Гай Ломбардо, Руди Валле және Дон Амеш сияқты танымал тұлғалар да болды. 2011 жылы "Leverage" сериалының "The 10 Li'l Grifters Job" эпизодында Тимоти Хаттонның кейіпкері Нейт Форд, актердің қайтыс болған әкесі Джим Хаттонға құрмет ретінде кісі өлтіру құпиясы кешіне Эллери Куин кейіпінде қатысты.

Some of the scripts of the television series The Adventures of Ellery Queen (1950–1951 on Dumont, 1951 1952 on ABC) were written by Helene Hanff, best known for her 1970 novel 84, Charing Cross Road. Shortly after the series began, Richard Hart, who played Queen, died and was replaced by Lee Bowman. In 1954, Norvin Productions produced the syndicated series Ellery Queen, Detective with Hugh Marlowe as the title character. Episodes from this series were broadcast on many local American networks and in United Kingdom between 1954 and 1959 under various titles like Mystery is my Business, Crime Detective and New Adventures of Ellery Queen. George Nader played Queen in NBC's The Further Adventures of Ellery Queen (1958–1959), but was replaced by Lee Philips in the final episodes. Peter Lawford starred as Ellery Queen in the 1971 television film Ellery Queen: Don't Look Behind You (a loose adaptation of the 1949 novel Cat of Many Tails). Harry Morgan played Inspector Richard Queen in this film, but he is described as Ellery Queen's uncle (perhaps to account for the fact that Morgan was only eight years Lawford's senior, or to account for Lawford's British accent). The 1975 television movie Ellery Queen (aka Too Many Suspects, a loose adaptation of the 1965 novel The Fourth Side of the Triangle) led to the 1975–1976 television series of the same name starring Jim Hutton in the title role with David Wayne as his widowed father Richard Queen. This series was developed by Richard Levinson and William Link, who later won a Special Edgars Award for creating it and Columbo. It was done as a period piece set in New York City in 1946–1947. Sergeant Velie, Inspector Queen's assistant, regularly appeared in it; he had previously appeared in the novels and the radio series, but had not been seen regularly in any of the previous television versions. Each episode contained a "Challenge to the Viewer" in which Queen broke the fourth wall to go over the facts of the case and encouraged the audience to try to solve the mystery before the correct solution was revealed. Eve Arden, George Burns, Joan Collins, Roddy McDowall, Milton Berle, Guy Lombardo, Rudy Vallée, and Don Ameche were among the celebrities featured in this series. In 2011, in the crime series Leverage's episode The 10 Li'l Grifters Job, Timothy Hutton's character Nate Ford appears at a murder mystery party dressed as Ellery Queen, in a homage to the actor's late father Jim Hutton.

Театр

1936 жылы Дэнней мен Ли драматург Лоуэлл Брентаномен бірлесіп, "Қауіпті, жұмыс істеп жатыр!" пьесасын жазды. Бұл қойылым Бродвейге жеткен жоқ, Балтимор мен Филадельфияда бірнеше көрсетілімнен кейін жабылды. 2016 жылы американдық драматург Джозеф Гудрич 1942 жылғы "Апат қаласы" романын сахнаға бейімдеді. Бұл пьеса 2016 жылдың 23 қаңтарында Калгаридегі Вертиго театрында тұңғыш рет көрсетілді.

Комикстер мен графикалық романдар

Ellery Queen кейіпкер ретінде 1940 жылдан бастап Crackajack Funnies комиксінде, 1949 жылы Superior Comics баспасынан шыққан төрт комикс санында, 1952 жылы Ziff Davis баспасынан шыққан, қысқа ғана мерзімге созылған серияның екі санында және 1962 жылы Dell баспасынан шыққан үш комикс санында пайда болды. 1990 жылдың ақпан айында Майк У. Барр комикс авторы, "The English Channeler Mystery: A Problem in Deduction" атты әңгімесінде, Maze Agency журналының тоғызыншы санында Ellery Queen қонақ ретінде пайдаланды. 1996 жылдың шілдесінде Ellery Queen кейіпкері Гошо Аояманың "Құпия кітапханасы" бөлімінде, Detective Conan мангасының 11-томында көрсетілді, бұл бөлімде Аояма детективтерді (немесе кейде жауды) таныстыратын серияның бір бөлігі болып табылады. Манганың 12-томында бір кейіпкер автор Ellery Queen-ді Артур Конан Дойлден артық жақсы көретінін айтты.

Тақта ойындар мен түйсік-қозғалыс

Ellery Queen есімі көптеген ойындар мен жұмбақтармен байланысты, соның ішінде (Ellery Queen's Great Mystery Game) 1956 жылы шыққан «Тұтқындалған», 1967 жылы Ellery Queen-нің «Қашып кететін өлтірушінің ісі», 1973 жылы «Ellery Queen: Бассыз билігінің ісі», 1986 жылы «Ellery Queen's Mystery Magazine Game» және 1986 жылы «Ellery Queen's Operation: Murder» (шамалы түрде «The Dutch Shoe Mystery» негізінде) деп аталатын VCR-ге негізделген ойын.

Маркалар

Королева кейіпкері 1973 жылы Интерполдың 50 жылдығын еске алу үшін Никарагуада, ал 1979 жылы Сан-Маринода шығарылған, он екі ойдан туған детективтерді бейнелейтін маркалар сериясындағы ең басты кейіпкерлердің бірі болды.

Дэнни мен Ли жазған

Егер басқаша көрсетілмесе, бұл туындылардың барлығында Эллери Куин және Инспектор Ричард Куин кейіпкерлер ретінде кездеседі. Атауында түсі бар барлық романның басты кейіпкері – Жүніс, Куиннің үй қызметшісі. Ал қалған екі туындыда Куиннің туысы Гулливер Куин ойнайды.