Кіріспе

12 ғасырдағы Сицилия патшасы Танкред (; 1138 – 20 ақпан 1194) – 1189 жылдан 1194 жылға дейін Сицилия королі болды. Ол Лечче қаласында Роджер III, Апулия герцогының (Роджер II-нің үлкен ұлы) және оның сүйіктісі Эмманың, Лечче графы Акард II-нің қызынан туған заңсыз ұл ретінде дүниеге келді. Ол атасынан "Лечче графы" атағын мұраға алды және осыдан кейін көбінесе Танкред Лечче деп аталады. Оның бойы аласа, келбеті тартымсыз болғандықтан, қарсыластары оны "Мүйізді патша" деп қысымға алды.

Ерте мансап

Герцог Роджердің қайтысынан кейін, болашақта туындауы мүмкін кез келген мәселенің алдын алу үшін король Роджер II Танкредті және оның кіші інісі Вильгельмді Палермода тығыз күзетте ұстады. 1161 жылдың 9 наурызында Танкред Таранто князі, өзінің ағасы Саймонмен бірігіп, сарайға шабуыл жасады, король мен патшайым, Вильгельм мен Маргаретті, сондай-ақ олардың екі ұлын тұтқынға алды және мұсылмандарды қырғынға ұшыратты. Алғашқыда осы екі ұлдың үлкені, Апулия герцогы Роджер IV, Вильгельмнің орнына таққа отыруға тиіс болды, бірақ көп ұзамай халық Саймонның өзіне қолдау көрсетті. Алайда, Саймон өзін үміткер ретінде ұсынғанға дейін, көтеріліс күйреп, халық алаңдады. Көтерілісшілер корольді босатып, өздерінің қамалдарына қайта шегінуге мәжбүр болды. Оларға елден қуу шартымен кешірім берілді, және көптеген адамдар, соның ішінде Танкред, осы ұсынысты қабылдады. Танкред Константинопольге жер аударылды және 1166 жылы жаңа король, оның туысы Вильгельм II таққа отырғанда Сицилияға оралды. 1174 жылы Танкред Вильгельм II атынан Мысырға үлкен флотты бастап барды. Сицилиялықтар Александрияға жақын жерге түсті, бірақ күткен одақтастары келмейтінін (Иерусалим патшасы Амальрик I-нің қайтысынан кейін) және Саладиннің әскері жақындап келе жатқанын түсінген соң, кемелеріне қайтып, үйлеріне оралды. Вильгельм II мұрагерсіз болғандықтан, Танкредтің таққа таласуға мүмкіндігі болды; оған жол бермеу үшін 1184 жылдың қазан айында Вильгельм әпкесі Констанцияны монастырдан босатып, оның некесін бекітті және оны өзінің мұрагері етіп тағайындады. 1185 жылдың маусымында Танкред 300 кемеден тұратын үлкен сицилиялық флотты, өзінің інісі Ачерра графы Ричардтың басшылығымен, Византия империясының орталығына шабуыл жасау үшін Дураццоға жеткізді. Тамыз айында Тессалоника теңіз және құрлық әскерімен қоршалып алынды, тоналды және басып алынды. Сицилия армиясы Византия императоры Исаак II әскерінен ауыр зардап шекті және Балқанға қайтып бара жатқанда талқандалды, ал Танкредтің флоты Сицилияға зардапсыз оралды. 1186 жылдың маусымында Танкред пен Бриндисидің Маргаритусы Норман флотын Кипрге бастап барды (Кипр губернаторы Исаак Комнен Византияға қарсы көтерілді), Исаак II-нің 70 әскери кемесін оңай басып алды, сол жерге келген византиялық генералдарды қуды, бұл Византия империясының ең ірі теңіздік шығынына әкелді; кейін Маргаритус Заккинф, Кефалония және Итаки графтары болып тағайындалды. Танкред Лекче қаласының губернаторы болды: ол Лекчедегі Катадодағы Әйгілі Николай шіркеуін салдырды (1180); Скинцаноның жанындағы Әйгілі Мария шіркеуінің кешенін және Отранто соборындағы маңызды жұмыстарды салдырды.

Кiру

Констанцияға адал болуға ант бергеніне қарамастан, 1189 жылы Вильгельм II қайтыс болғаннан кейін, Танкред көтеріліс жасап, аралды басып алды. 1190 жылдың басында оның тағына отыруы салтанатты түрде болды. Оның төңкерісін вице-канцлер Мэтью д’Аджелло мен шенеуніктер тобы қолдады, ал Констанция мен оның күйеуі Генрих VI-ның, римдіктер патшасының, бәсекелес талаптарын көптеген ақсүйектер жақтады. Роджер, Андрия графы, сондай-ақ Сицилия тағына үміткер, Констанция мен Генрихтің қолдаушыларының арасында болды. Мэтью д’Аджелло Роджердің беделін түсіруге ұмтылды, сол жылы Танкредтің қарындасының күйеуі Ричард, Ачерра графы, Роджерді тұтқынға алып, өлім жазасын орындады. Мэтью сондай-ақ Рим папасы III Климентті Танкредті қолдауға көндірді, ал Танкред Мэтьюді канцлер қылып тағайындады.

Ричардпен жасалған келісім

Танкред жақсы сарбаз болған, бірақ оның кішкентай бойы ақын-тарихшы Эболидің Питері оны "Танкредул" деп атауына себеп болды.

Констанциямен айтыс

Тенкредтің жорығы солтүстік жақтағы қауіп-қатерге қарсы күресті жалғастырды. 1191 жылғы сәуірде Римде Генрих пен Констанция Папа Селестин III-нің қолдауымен Киелі Рим империясының императоры және императрицасы болып тағайындалды. Енді олар Сицилия патшалығын иелену үшін оңтүстікке бет бұрды. Констанция күйеуінің Регноға қарай бағытталған зор әскерін бастап жүрді. Патшалықтың солтүстік қалалары Генрихті құшақ жарып қарсы алды, оның ішінде ең көне нормандық бекіністер Капуа мен Аверса да болды. Роджер II-нің материктік астанасы Салерно Генрихтің келуін құптады және Констанцияны жазғы ыстықтан сақтану үшін әкесінің ескі сарайында тұруға шақырды. Неаполь науқан бойындағы алғашқы қарсылықты көрсетті, Бриндизидің Маргаритус флотының көмегімен қоршауға алынып, империялық әскердің көп бөлігі оба мен аурудан қырылғанша төзімділік танытты. Соңында империялық әскер патшалықтан толығымен шығуға мәжбүр болды. Констанция Генрихтің оралуының белгісі ретінде Салернода шағын гарнизонмен қалды. Генрих әскерінің басым бөлігін алып кеткеннен кейін, империяға мойынсұнған қалалар бірден Танкредке адалдықтарын жариялады, оның кек алуынан қорқып. Салерно халқы Танкредпен жақсы қарым-қатынас орнату мүмкіндігін сезіп, Констанцияны Мессинаға жеткізді, бұл Генрихтің оралу ниеті болғандықтан маңызды жеңіс болды. Танкред Констанцияны неміс шабуылы үшін кінәлады, бірақ Констанция императрица киімінде, Танкредтің тартып алған билігін қайтаруға келгенін мәлімдеді. Осыған қарамастан, Танкред әпкесіне құрметпен қарады, бірақ әйелі Сибилла бұған қарсы болды, себебі бұл оның талаптарын мойындаумен тең болар еді. Констанция Палермоға Сибилланың қадағалауымен жіберілді, олар бірге тамақтанды және оның бөлмесінде ұйықтады. Сибилла Палермо халқының Констанцияға көңіл бөліп, оны Сицилияның заңды мұрагері деп есептейтінін сезгеннен кейін, оны өлтіруді ұсынды, бірақ Танкред келіспеді, өйткені бұл оның беделіне нұқсан келтіруі мүмкін еді. Оның орнына, ол Сибиллаға Маттео д'Аджелломен кеңесуді ұсынды, ал Маттео д'Аджеллодан Сибилланың қатысуымен жазылған хат алғаннан кейін, Констанцияны Неапольдегі Кастель-дель-Овоға қамады, оны жақсы күзету үшін. Императрицаны қолына алғаннан кейін, Танкред Генрихті соғысты тоқтатуға мәжбүрлеуді көздеді және Генрих оны мойындамаса, оны босатуға рұқсат бермейтін еді. 1192 жылы ол Маргаритусты Мальта графы етіп тағайындады, мүмкін, императрицаны тұтқындаудағы сәттілігі үшін. Алайда, Танкред келіссөздердегі үстемдігінен, яғни әпкесінен бас тартты, Папа Селестин III оны Сицилия королі ретінде мойындауы үшін. Папа, өз кезегінде, Констанцияның Римге қауіпсіз оралуын қамтамасыз ету арқылы Генрихтің Папалыққа деген ықыласын арттыруды үміттенеді, сондай-ақ империя мен патшалықтың бірігуіне кедергі келтіруді көздеді. Папаның анафемалауымен қорқытып, Танкред осы талапты орындауға мәжбүр болды және Констанцияға сыйлықтар берді. Алайда, императорлық әскер Констанция Римге жетпей тұрып, Папалық мемлекетінің шекарасында араласып, оны 1192 жылғы жазда Альп таулары арқылы қауіпсіз қайтарды. Осылайша, Танкред пен Папа императрицаны тұтқындаудан ешқандай пайда таппады. Генрих Регноның шекараларында гарнизон қалдырды. Танкред енді қалаларды кең ауқымды жеңілдіктер беру арқылы өз жағына тартуға тырысты. Гравинада (1192 жылғы маусым) ол Сицилиядағы патшалық легатурасынан бас тартып, Папалық қолдауын нығайтты. 1192 және 1193 жылдары ол Апулия барондарына қарсы сәтті жорықтар жүргізді. Бірақ оның Палермода қайтыс болуы (1194 жылғы 20 ақпан), жас ұлы және серік патша Роджер III-нің өлімінен екі ай өткен соң, Сицилияда Гогенштауфендердің билігіне жол ашты.