Кіріспе

Польшадағы Тевтондық қамал Малборк қаласындағы Тевтондық орденнің қамалы, қасақана қасақана 3000-ға жуық "қолдас бауырлар" болды. Қалдықтың сыртқы қабырғалары Виндзор қамалының аумағынан төрт есе үлкен. 1361 жылы болашақ Литва Ұлы князі Кестут қысқа уақытқа қамалға қамалды. 1365 жылы Польша патшасы Ұлы Казимир III қаланы аралады. 1410 жылдың жазында Грунвальд шайқасында орденді Владыслав II Ягило және Витаутас Ұлы (Витольд) әскерлері жеңгеннен кейін қамал қоршауға алынды. Генрих фон Плауэн Мариенбург қоршауында (1410 ж.) қорғанысты табысты жүргізді, оның барысында қала сырты қиратылды. 1456 жылы Он үш жылдық соғыс кезінде Польша Корольдігіне қарсы соғыстарға байланысты шығындар үшін төлем төлеу үшін салықтарды көтеру үшін қалалардың қарсылығына тап болған орден енді қаржылық жағынан басқара алмады. Осы арада Остояның поляк генералы Стибор де Понец оларға қарсы жаңа науқанға Данцигтен қаражат жинады. Штибор орденнің богемдік жалдамалыларына ақы төленбегенін білген соң, оларды кетуге көндірді. Ол оларды Данцигтен жиналған ақшаға өтеген.

Польша патшаларының резиденциясы

1466 жылы қала мен қала Корольдік Пруссия провинциясындағы Польша Мальборк воеводлығының құрамына енді. 1457 жылдан бастап ол бірнеше поляк патшалық резиденцияларының бірі болды, бұл функцияны 300 жылдан астам уақыт бойы 1772 жылы Польшаның бірінші бөлінісіне дейін орындады. Бұл кезеңде биік қамал қамалдың қоймасы ретінде қызмет етті, ал Үлкен асхана - балалар, тойлар және басқа да патшалық іс-шаралар өткізілетін орын болды. Кейін қаланы швед патшалары Густав Адольф (1626 жылы) және Карл X Густав (1656 жылы) аралады. Гиллидің ұлы Фридрих Гилли қамал мен оның сәулетінің бірнеше гравюраларын жасап, Берлинде көрмеге шығарды. Бұл кітаптарды Фридрих Фрик 1799 және 1803 жылдар аралығында жариялады және пруссиялық жұртшылықты қамал мен Тевтон рыцарларының тарихын "қайта ашуға" итермеледі. Наполеон 1807 және 1812 жылдары қаланы аралады. Мариенбургтің қалпына келтіру жұмыстары Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін кезең-кезеңмен жүргізілді. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін қала тұрғындарының Германияның бір бөлігі болып қалуды қолдағандығын еске алу үшін, сарайдың алдында биік бағанаға ерлік ескерткіш орнатылды. 1945 жылы қала Польшаға берілді, ал тұрғындарының көпшілігі қашып кетті немесе қуылды. Поляктардың қоныстандыруы кезінде бағана екіге бөлінді. Жоғарғы бөлігі бастапқы орнында қалып, қазір Исаның анасы Мәриямның мүсіні бар, ал бағананың қалған бөлігі Сент-Жохан шіркеуінің маңындағы монастыр бағында Сент-Кристофер мүсініне қолдау көрсетеді.