Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жазасыздық қатесі - бұл сот жүйесіндегі қателік, ол қылмыскерлердің бостандықта қалуына немесе әлеуметтік жағынан оңтайлы деңгейден төмен санкцияларды алуына әкеледі. Бұл термин Брайан Форсттың "Әділет қателері" кітабында және Роберт Бомның "Қылмыстық сот әділдігі журналының" сот қателері туралы арнайы басылымының кіріспесінде қолданылады. Егер кінәсіз адамды айыптау, әділдіктің қателігі деп аталатын, кінәлілікті жалған анықтау үшін I типтегі қателік ("жалған оң"), онда жазасыздық қателігі кінәлі адамды кінәлі деп таппайтын II типтегі қателік ("жалған теріс") болады.
An error of impunity is a lapse in the justice system that results in criminals either remaining at large or receiving sanctions that are below a socially optimal level. The term is used in Brian Forst's book Errors of Justice and in Robert Bohm's introduction to a special edition of The Journal of Criminal Justice on miscarriages of justice. If convicting an innocent person, called a miscarriage of justice, is a Type I error for falsely identifying culpability (a "false positive"), then an error of impunity would be a Type II error of failing to find a culpable person guilty (a "false negative").
Анықтама
Форст жазасыз қалудың қателіктерін екі топқа бөледі. Бірінші топқа көлік апатына ұқсас жағдайлар жатады: қоғам оларды болдырмау үшін көбірек әрекет ете алады, бірақ әдетте бұл қылмыстық сот жүйесінің қолынан келмейді деп санайды. АҚШ-та қылмыстың жартысына жуығы полицияға хабарланбайды, ал олардың көбісі шебер, жасырын қылмыскерлер жасаған. Екінші топқа нақты, анық, маңызды және болдырмауға болатын қателер жатады. Мысалы, полиция қауіпті қылмыскерлерді және қашып кеткен тұтқындарды ұстауға бағытталған ізденістерді орындай алмады.
Forst divides errors of impunity into two categories. The first category consists of those that are like car accidents: the community may be able to do more to prevent them, but generally prefers to consider that doing so is beyond the reach of the criminal justice system. About half of all felony victimizations in the U. S. are not reported to the police, and many of those that are reported are committed by skillful, elusive offenders. The second category consists of those errors that are real, unambiguous, significant, and avoidable. Examples include failures of the police to follow up leads to capture dangerous offenders and inmate escapees.
Әсерлер
Форст кінәлі қылмыскерлердің саны азаттыққа шығарылғанда әртүрлі әлеуметтік шығындар туындайды деп айтады: қоғамдық қауіпсіздік пен өмір сүру сапасы қауіпке ұшырайды, қорқыныштың тиімділігі жоғалады, ал азаматтар құрбандарға әділетсіздік пен полиция мен соттан, тіпті жалпы үкіметтен алыстатуды сезіне бастайды. Нәтижесінде, Форст әділдік жүйесінің тұтастығына қауіп төндіреді, бұл шындық пен тиімділіксіздіктің түсінігі. Бұл кемшіліктер бүкіл сот жүйесінде, полицияның және қылмыстық іс жүргізудің тиімсіздігінен бастап, жазалау мен түзетудің әлсіздігіне дейін болуы мүмкін.
Forst argues that a variety of social costs are incurred as the number of culpable offenders set free increases: public safety and the quality of life are compromised, the credibility of deterrent effectiveness is lost, and citizens become increasingly inclined to perceive injustices to victims and alienation from the police and courts, if not from government generally. As a result, Forst argues, the integrity of the justice system becomes threatened both by the reality and perception of ineffectualness. These lapses can run through the entire justice system, from ineffective policing and prosecution to weak sentencing and corrections.
Атақты істер
Джон Бодкин Адамс - Ұлыбританияның Истборн қаласында жұмыс істейтін британдық дәрігер. 1956 жылы Эдит Элис Моррелл мен Гертруда Хольеттті өлтіргені үшін тұтқындалған. Ол 1957 жылы сотталып, бірінші айып бойынша кінәсіз деп танылды, ал екіншісі nolle prosequi арқылы алынып тасталды, бұл әрекетті судья Девлин кейін "процесспен терiс пайдалану" деп сипаттады. 2003 жылы ашылған полиция мұрағаттары Адамсқа сол кезде әлі де күшінде болған өлім жазасынан құтылу үшін дәлелдемелерді қорғаушыға тапсырғанын көрсетеді. Ішкі істер министрлігінің патологоанатомы Фрэнсис Кэмпс Адамсты жалпы саны 163 науқасты өлтірген деп күдіктенді. Адамс тек кішігірім қылмыстар үшін ғана айыппұл төледі және төрт жылға медициналық тіркелімнен шығарылды. Карла Хомолькаға оның сүйіктісі Пол Бернардоға қарсы оның кісі өлтіруі үшін куәлік беруі үшін иммунитет берілді. Ол өзін жәбірленуші ретінде бейнеледі, бірақ кейінірек дәлелдер оның шын мәнінде бірдей кінәлі екенін дәлелдеді, ол кісі өлтіруге қатысқан, бірақ Канада билігі оны қудалай алмады. 1982 жылы 19 маусымда Рональд Эбенс өзінің өгей ұлы Майкл Ницпен бірге Винсент Чиннің басын бейсбол таяғымен қатты ұрды. 1983 жылы 16 наурызда, айыпты үшінші дәрежелі адам өлтіру (ең төменгі жазасы жоқ және шартпен қаралуы мүмкін) деп азайту үшін өткен айда келісілгеннен кейін, судья Чарльз Кауфман Эбенс пен Ницті Винсент Чинді өлтіргені үшін үш жылға шартпен және 3720 доллар айыппұл мен сот шығындарына соттады. Кауфман айыпталушылардың бұрынғы қылмыстық жазбаларының тазалығын және адам өлтіру үшін ең төменгі жаза жоқ екенін атап өтті: "Бұл түрдегі адамдарды түрмеге жіберуге болмайды. Шотландиялық футбол жанкүйері ойын кезінде "Селтик" клубының менеджері Нил Леннонға шабуыл жасады. Ол сот алдында айыпты мойындады, бірақ қазылар алқасы оны шабуылдан ақтап, тек қана тәртіпті бұзу үшін кінәлі деп тапты. Guardian газетінің айтуынша, бұл "Шотландияның заң тарихында адам өзі жасаған қылмысын ашық мойындаған кезде ақталған аз жағдайлардың бірі. Бірден Муамар Каддафидің, егер оған Эдинбургте сот жүргізуді кепілдік берсе, НАТО-ға берілуді ұсынғанын айтып, әзіл-сықақ айтылды".
John Bodkin Adams was a British general practitioner working in Eastbourne, UK. He was arrested in 1956 for the murders of Edith Alice Morrell and Gertrude Hullett. He was tried in 1957 and found not guilty of the first charge and the second was dropped via a nolle prosequi, an act which the judge, Mr Justice Devlin, later described as "an abuse of process". Police archives, opened in 2003, suggest that evidence was passed to the defence by the DPP in order to allow Adams to avoid the death sentence, then still in force. Home Office pathologist Francis Camps suspected Adams of killing 163 patients in total. Adams was only ever fined for minor offences and struck off the medical register for four years. Karla Homolka was granted immunity in exchange for her testimony against her lover Paul Bernardo for his murders. She portrayed herself as an abused victim, but later evidence proved she was in fact equally culpable, taking part in the murders, but Canadian authorities were unable to prosecute. Ronald Ebens, with his stepson Michael Nitz, viciously beat Vincent Chin in the head with a baseball bat, on June 19, 1982. On March 16, 1983, after a plea bargain was reached the previous month to reduce the charge to third degree manslaughter (which had no minimum sentence and could be dealt with by probation), Judge Charles Kaufman sentenced Ebens and Nitz to three years probation and $3,720 in fines and court costs for the murder of Vincent Chin. Kaufman cited the defendants' clean prior criminal records and that there was no minimum sentence for a manslaughter plea as he said: "These weren't the kind of men you send to jail You don't make the punishment fit the crime; you make the punishment fit the criminal." a Scottish football fan, was filmed during a game attacking Celtic manager Neil Lennon. He admitted the charge in court but the jury acquitted him of assault and convicted him of merely of breaching the peace. According to the Guardian, it was "one of the few occasions in Scottish legal history when an individual is acquitted of a crime that he freely admitted carrying out. A joke rapidly emerged that Muammar Gaddafi had offered to surrender to NATO if he could be guaranteed a trial in Edinburgh."