Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лионель Смит Бил (1828 жылы 5 ақпан - 1906 жылы 28 наурыз) - британдық дәрігер, микроскопист және Лондон Король колледжінің профессоры. Ол 1851 жылы Король колледжінде медицина мамандығы бойынша бітірген. 1857 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды.
Lionel Smith Beale (5 February 1828 – 28 March 1906) was a British physician, microscopist, and professor at King's College London. He graduated in medicine from King's College in 1851. He was elected a Fellow of the Royal Society in 1857.
Өмір
Лионель Смит Биль 1828 жылы 5 ақпанда Лондонда туған. Оның әкесі Лионель Джон Биль, Корольдік хирургтар колледжінің мүшесі. Ол Лондондағы Король колледжі мен Король колледжінде оқыды. Ол сондай-ақ Король колледжінде зоологияны оқыды. Білл бітіргеннен кейін бір жыл өткен соң, химиялық және микроскопиялық зерттеулер мен оқыту үшін зертхана құрды. 1853 жылы, 25 жасында, Король колледжі оны физиология және жалпы және ауру анатомиясы профессоры етіп тағайындады. 1857 жылы Бил "Медицина мұрағатының" құрылтайшы редакторы болды. Ол журнал оқырмандарына "суреттер ұзақ сипаттамаларға қарағанда әлдеқайда пайдалы" болғандықтан, журнал "еркін суреттелген" болады деп уәде берді. Бил қырық жыл бойы Король колледжінің ауруханасында дәрігер болды. Король колледжінде ол патология профессоры, содан кейін 1896 жылға дейін медицинаның қағидасы мен практикасының профессоры болды, ол отставкаға кетті. Бильге 1871 жылы Бали медалі берілді. Ол Корольдік қоғамның Кронский оқытушысы, 1865 ж., Квекет микроскопиялық клубының президенті, 1870-1871 ж., Корольдік дәрігерлер колледжінің Лумлеандық оқытушысы, 1875 ж., Корольдік микроскопиялық қоғамның президенті, 1879 ж. Биль доктор Блэкистонның қызы Френсиске үйленді. Ол 1906 жылы 28 наурызда 78 жасында қайтыс болды.
Lionel Smith Beale was born in London on 5 February 1828, son of Lionel John Beale, a member of the Royal College of Surgeons. He attended King's College School and King's College London, where he obtained a degree in medicine. He also studied zoology at King's College. A year after graduating, Beale used his own funds to set up a laboratory for chemical and microscopic research and teaching. In 1853, when he was 25, King's College appointed him Professor of Physiology and General and Morbid Anatomy. In 1857 Beale was the founding editor of Archives of Medicine. He promised the readers of this journal that it would be "freely illustrated" since "drawings are really of much more use than long descriptions". Beale was physician to King's College Hospital for forty years. At King's College, he became Professor of Pathology and then Professor of the Principle and Practice of Medicine until 1896, when he resigned. Beale was awarded the Baly medal in 1871. He was Croonian Lecturer to the Royal Society, 1865, President of the Quekett Microscopical Club, 1870–1871, Lumleian Lecturer at the Royal College of Physicians, 1875, President of the Royal Microscopical Society, 1879, and Government medical referee for England, 1891–1904. Beale married Frances, daughter of Dr. Blakiston, F. R. S.
His son, Peyton T. B. Beale, also became a surgeon. He died on 28 March 1906 at the age of 78.
Жұмыс
Жазу, оқыту және көпшілік алдында сөйлеу арқылы Бил медицинадағы ғылыми әдістің жетекші қолдаушысы болды. Ол микроскопияның құндылығын қатты қолдады, өйткені ол аурулар мен ауруларды түсіну үшін өте маңызды деп санады. 1854 жылы шыққан "Микроскоптың практикалық медицинаға қолданылуы" атты кітабында Бил жасушаны ядросы бар, мүлдем жабық қап ретінде сипаттаған. Ол жасушаларды олардың пайда болған дене бөлігіне және пішініне қарай жіктеді. Сондай-ақ, қатерлі жасушаларды клиникалық көрінісі ұқсас игі өзгерістерден ажыратудың жолдарын талқылады. 1860 жылы ол қақырықтан қатерлі ісік жасушаларын тауып, сипаттады. Биль дифференциалдық бояудың ізашарсы болды. Ол тірі организмдердің тіршіліксіз организмдермен салыстырғанда бояуға қалай жауап беретінін байқап, ядрода "биоплазма" немесе өмірдің мәні болуы керек деген тұжырымға келді. Ол тірі және беймәлім заттар арасында айтарлықтай айырмашылық бар деген пікірді жалынды және ашық түрде қолдады. Ол эволюция теориясына күмән келтіруге негіз бар деп ойлады. Биль "негізінен өмірлік құндылықтарды ұстанатын адам" деп сипатталған. Ол "өмірлік күшке" сеніп, былай деді: "Өмірде құпия бар, ол ешқашан ашылмаған құпия, өмір құбылыстарын терең зерттеген сайын, терең ойланған сайын, ол одан да зор болып көрінеді. Тірі орталықтарда - ең жоғары ұлғайту күштерінің көретін орталықтарынан әлдеқайда орталық, тірі материя орталықтарында, көзге енуге болмайтын, бірақ түсінік ұмтылуы мүмкін, ең озық физиктер мен химиктер бізге түсінік бере алмайтын табиғаттағы өзгерістер жүреді: сондай-ақ, бұл өзгерістердің табиғатын физикалық зерттеу арқылы анықтауға болады деп ойлауға ең аз себеп жоқ, өйткені олар белгілі бір құбылыстан мүлдем өзгеше тәртіпте немесе табиғатта болады.
In writing, teaching and public speaking, Beale was a leading proponent of the scientific method in medicine. He was a strong advocate of the value of microscopy, which he felt to be essential to understanding morbid growths and diseases. In his 1854 book The Microscope in its Applications to Practical Medicine, Beale described the cell as a perfectly closed sac containing a nucleus, which in turn usually contained a clear bright spot, the nucleolus. He classified cells by shape as well as by the part of the body they came from, and discussed ways in which cancerous cells could be distinguished from benign changes with similar clinical appearance. In 1860 he found and described cancer cells in sputum. Beale pioneered differential staining. From observing the differences in the way in which active, living organisms responded to staining compared with nonliving organisms, he concluded that the nucleus must hold the "bioplasm", or the essence of life. He was a passionate and vocal advocate of the view that there is an essential difference between living and inert matter. He felt that there were reasons to doubt the evidence for human evolution. Beale has been described as a "staunch vitalist". He believed in a "vital force", saying,
He said, There is a mystery in life—a mystery which has never been fathomed, and which appears greater, the more deeply the phenomena of life are studied and contemplated. In living centres—far more central than the centres seen by the highest magnifying powers, in centres of living matter, where the eye cannot penetrate, but towards which the understanding may tend—proceed changes of the nature of which the most advanced physicists and chemists fail to afford us the conception: nor is there the slightest reason to think that the nature of these changes will ever be ascertained by physical investigation, inasmuch as they are certainly of an order or nature totally distinct from that to which any other phenomenon known to us can be regulated.