Кіріспе

Корольдік әскери-теңіз флотының офицері және саясаткері адмирал сэр Джордж Бойер, 5-ші және 1-ші баронеті (3 мамыр 1740 - 6 желтоқсан 1800), XVIII ғасырдағы Корольдік әскери-теңіз флотының офицері және саясаткері. Жеті жылдық соғысқа қатысып, Менорка шайқасында, Рошфорт шабуылда және Луибур қоршауында кіші офицер ретінде шайқасқан. 1761 жылы командир болып тағайындалған, оның алғашқы командасы, кескіш, келесі жылдың маусым айында француздар тұтқынға алды. Бойер соғыс соты арқылы ақталып, 1762 жылдың қазан айында капитандық қызметке көтерілді. Американың Тәуелсіздік соғысы кезінде ол сызықтық кемені басқарды және Гренада шайқасында және Мартиника шайқасында шайқасты, сондай-ақ 15 мамыр 1780 жылы адмирал де Гуишен флотымен болған шайқаста басты рөл атқарды, онда ол бірден он бес жау кемесін атып жіберді. 1793 жылы контр-адмирал дәрежесіне көтерілген Бойер 1794 жылы 1 маусымда салтанатты бірінші маусым шайқасында аяғынан айырылды. Қызметін белсенді түрде жалғастыра алмағаны үшін ол барондық атаққа ие болды және 1799 жылы адмирал болды. Сол жылы ол бауырының барондық атағын да мұра етті. Бойер 1800 жылдың желтоқсан айында қайтыс болды.

Ерте мансап

Джордж Бойер 3 мамыр 1740 жылы Букингемширдің Денэм қаласында шомылдыру рәсімінен өтті. Ол 3-ші баронет сэр Уильям Бойердің және оның әйелі 3-ші баронет сэр Джон Стоунхаустың қызы Энннің үшінші ұлы. Бойер 1751 жылы 11 мамырда капитан Ричард Хоудың командалық фрегатында капитанның қызметшісі ретінде Корольдік флотқа қосылды. Ол Хаудің ізбасары ретінде 1752 жылы 16 шілдеде жаңа пошталық кемеге көшірілді. 1753 жылы олар Саллидің пираттарының әскери ниеттерін зерттеді, Ливард аралдары стансасында және Жерорта теңіз флотында, 1755 жылы 30 қазанда линейка кемесіне мичман ретінде ауыстырмас бұрын, Батыстық Африка жағалауында қызмет етті. Ол 1756 жылы 20 мамырда Менорка шайқасында Луиза ханшайымның қатарында қызмет етті. Бойер кейіннен 12 қарашада желілік кемеге, содан кейін 20 сәуірде HMS Royal Anne желілік кемесіне ауыстырылды. 1757 жылы қыркүйекте ол ағылшын арнасында қызмет етіп жүргенде Рошфорттағы рейдке қатысты. 1758 жылы 6 ақпанда лейтенант лауазымына емтихан тапсырып, 13 ақпанда сол лауазымға көтеріліп, Батыс Үндістанға үшінші лейтенант ретінде қызмет етуге жіберілді. Осылайша ол 6 маусым мен 27 шілде аралығында Луисбург қоршауында соғысты, 25 тамызда Нотингемнің екінші лейтенанты болды. 1760 жылы 31 қаңтарда ол Нотингхемді тастап, өзінің ұстазы Хоумен бірге төртінші лейтенант ретінде линейка кемесінде болды. Бойер 1761 жылы 4 мамырда командир болып тағайындалды және оның бірінші командасы ретінде жаңадан тұтқындалған француз капері Le Comte de Valence болған. Ол Англияның оңтүстік жағалауында 1762 жылдың 30 маусымына дейін қарауылдады, ол кезде Свифт француз капері Манлидің шабуылына ұшырап, тұтқынға алды. Француз кемесінің көлемі Бойердің командасынан әлдеқайда үлкен болды, ал кейіннен әскери сот (барлық Корольдік әскери-теңіз кемесінің жоғалғанынан кейін) ол тұтқындалғанға дейін "душпаннан қашу үшін қолынан келгеннің бәрін жасады" деп ақталды.

Капитаннан кейінгі

Суифт Бойердің командашы ретінде жалғыз командасы болды, өйткені 28 қазанда 1762 жылы ол пост капитанына көтерілді. Сол уақытта оған фрегат командалығы берілді және ол Жеті жылдық соғыс аяқталғаннан кейін 17 желтоқсан 1763 жылға дейін Жерорта теңізінде қызмет етті. Бойер Американың төңкерісі басталғанға дейін жұмыссыз болды, ол 1776 жылы 31 қазанда Ирландия жағалауында қызмет еткен желілік кеменің командалығын алды. Ол 1778 жылы 4 мамырда Бурфордтан шығып, оны қайтадан пайдалануға берді. 9 маусымда ол 13 желтоқсанда вице-адмирал Джон Байронның флотының бір бөлігі ретінде Батыс Үндістанға сапар шегуден бұрын Солтүстік Америкаға жөнелтті. Бойер флотының құрамында 1779 жылы 6 шілдеде Гренада шайқасында шайқасты. Кейіннен Альбиондағы адмирал сэр Джордж Роднидің флотына қосылған Бойер француз адмирал де Гишенге қарсы бірқатар іс-қимылдарда күресті. Біріншісі 1780 жылы 17 сәуірде Мартиника шайқасы болды, онда Родни әр француз кемесіне қарсы бірнеше кемені шоғырландыруға тырысты; Бойер бұл бұйрықты түсінді, бірақ оны көптеген басқалар шатастырды және оған контр-адмирал Хайд Паркер дұрыс жолмен шабуыл жасаудан бас тартуға бұйрық берді. Соғыс шешілместен аяқталды. 15 мамырда екі флот желдің өзгеруі француздарға британдықтардың алдында Т-дан өтуіне мүмкіндік бергеннен кейін қайтадан соқтығысты. Альбион мен Бойер британдық колоннаның алдында жүзіп бара жатқанда, оларға қарай жүзіп келе жатқан он бес француз кемесінің шоғырланған отты қабылдады, ақырында француз желісімен қатар қалған флоттың авангардымен қатар жүзуге айналды. Бойер 19 мамырда тағы да осындай іс-қимылға қатысты, онда екі флот мысық пен тышқан ойынын ойнап, күшті тактикалық артықшылыққа ие болды. Бойер Батыс Үндістаннан шығып, 1781 жылдың 24 желтоқсанында Англияға оралды. Ол 1783 жылдың 20 наурызына дейін жұмыссыз болды. Мұнда кеме күзетші кеме ретінде қызмет етті, ал Бойер осы мақсатта коммодор болды. Бойер "Қарсылмаушы" командасынан кетіп, 1785 жылы 22 маусымда жартылай жалақымен капитандық дәрежесіне оралды. Оның келесі командасы 1787 жылдың 3 қазанында келді, ол желілік кемені қайтадан іске қосты, бірақ бұл комиссия қысқа болды және ол оны 7 желтоқсанда төледі. Бойер 1787 жылы 24 қыркүйекте посты капитандарының құрметті лауазымы - теңіз жауынгерлерінің полковнигі болып тағайындалды және 1790 жылы 18 тамызда испан қарулануының басында өзінің келесі командасын, жаңа желілік кемені алды. Дағдарыс басылғаннан кейін Бойниді 1791 жылдың 10 қаңтарында Бойнер тастап кетті.

Тудың дәрежесі

Бойер 1793 жылы 1 ақпанда контр-адмирал болып тағайындалды. Ол 10 наурызда Кафберт Коллингвуд капитан ретінде өз байрағын көтере отырып, қазіргі адмирал Хоудың қол астында Канал флотына қосылуға жіберілді. Ол Коллингвудпен бірге 1793 жылдың желтоқсан айында Принс төленген кезде, Каналға көшірілді. 1794 жылдың 1 маусымында флоты Ұлы маусым шайқасына қатысып, Бойер 29 мамырдан бастап жаумен қатты күресті. Бойер шайқаста флоттың ортасындағы бірінші дивизияға қолбасшылық етті, оның қол астында Барфлер мен желілік кемелер, , , және HMS Гибралтар болды. 1 маусымда таңғы сағат 10-да Бойердің аяғын жаудың оғы атып, оның батырмасы қаптаған. Ол кеме хирургына жеткізілді, онда аяғы ампутацияланды; Коллингвуд шайқастың қалған бөлігін оның орнына алды. Бауер ресми түрде Барфлерден тамыз айында кетті. Бойер жеңіске қатысқаны үшін 16 тамызда барондық атаққа ие болып, әскери-теңіз алтын медалімен марапатталды. Аяғын жоғалтып, жылына 1000 фунт пенсия алған Бойер теңіз флотында белсенді қызмет ете алмады, бірақ сол жылдың 4 шілдесінде вице-адмирал және 1799 жылдың 14 ақпанында адмирал болды. Барондық атағы бар Бойер ағасы Уильямның сәуір айында қайтыс болғанынан кейін барондық атағын иеленді. 1792 жылы сәуірде өзінің ағасы сэр Джеймс Стоунхаустан, 10-шы бароннан, Редли Холлдан мұрагерлік алған Бойер 1800 жылы 9 желтоқсанда қайтыс болғанға дейін сол жерде өмір сүрді. 16 желтоқсанда жергілікті шіркеуде жерленді.

Саяси мансап

1784 жылы Бойер Куинбороудан парламент мүшесі болды. Квинборо парламенттік орынды Адмиралтейство басқаратын, ол өзінің саяси уақытын әскери істерге арнады, ал жалпы алғанда Уильям Питт Жас фракциясын қолдады. Бойер 18 маусымда парламентте әскери-теңіз флотының жағдайын қорғап, алғашқы сөзін айтты және тағы тоғыз сөз сөйледі, олардың барлығы әскери-теңіз флотына қатысты. Ол сонымен қатар 1785 жылы Портсмут пен Плимуттың қорғанысын қарастыратын парламенттік комитетке қосылды және сол жылдың 18 сәуірінде Питттің шіріген қалаларға бағытталған парламенттік реформа туралы заң жобасын қолдады. 1790 жылы ол өз орнын қалдырды.