Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Филипбер Юмиежский (шамамен 608-684) - аббат және монастырь негізін қалаушы, әсіресе Юмиежский монастырына қатысты.
Philibert of Jumièges (c. 608–684) was an abbot and monastic founder, particularly associated with Jumièges Abbey.
Өмір
Филипбер Гасконияда, Викус-Юлиус (қазіргі Эйр-сюр-л-Адур) билеушісінің жалғыз ұлы болып дүниеге келді. Жасы жеткенде оған Мецте Дагоберт I сарайына орын берілді, онда ол Сент Оуэн мен Вандрежизельмен кездесті. Ол патшадан монах болуға рұқсат алып, король сыйлаған жерге Оуэн мен оның бауырлары құрған Ребайс монастырына кірді. 650 жылы ол досы Агилдың орнын басып, абат болды, бірақ ішкі келіспеушіліктер пайда болды. Ол кетіп, бірнеше уақыт бойы монастырларды аралап, олардың ережелері мен конституцияларын зерттеді.
Philibert was born in Gascony, the only son of Filibaud, a magistrate of Vicus Julius (now Aire sur l'Adour). When he came of age he was given a place at the court of Dagobert I at Metz, where he met Saints Ouen and Wandregisel. He received permission of the king to become a monk and entered the monastery of Rebais, which had been founded by Ouen and his brothers on land donated by the king. In 650, he succeeded his friend Agilus as abbot, but internal disagreements arose as to the more or less rigorous practice of the rule of Columbanus. He left and spent some time traveling round monasteries studying their Rules and constitutions.
Жұмыстар
654 жылы Челль патшайымы Балтильдтің ықпалы арқылы Филипбер II Клодвигтен жер сыйлығын алды, ол Нотр-Дам де Джумиегес қаласын құрды. Ол осы және кейінгі негіздері үшін өз зерттеулеріне негізделген ереже жасады, оның ішінде Бенедикт, Макарий, Ұлы Василий және әсіресе Колумбанның қатаң ережесі. Монахтардың басты жұмысы - бос жерлерді қалпына келтіру болды. Ол кедейлер мен қажыларды қабылдады. Рухани маңызды орын болған Джумиег атақты болды және бірнеше беделді адамдар мен абаттар Филипбермен кеңесуге келді. Филипберт Неустрияның сарай басшысы Эброинге Аутун епискобы Леодегардың шейіт болып қаза тапқаны туралы сұрақ қоюдан тартынбады. Содан кейін Эбройн Філиберттің Оуэн мен патша отбасының ықыласынан бір уақыт бойы айырылып қалуына қам жасады. Ол қысқа уақытқа қамауға алынып, кейін Жумиегеге қайтуға рұқсат етілмеген. Ол Неустриядан жер аударылуды таңдап, Аустразияға және Пуатье епискобы Ансольдтың сотына кетті, ол өзінің негізін Філиберттің қамқорлығына алды.
In 654, through the influence of Queen Balthild of Chelles, Philibert received a gift of land from Clovis II on which he founded Notre Dame de Jumièges. He drew up a Rule based on his studies for this and for his later foundations, drawing on several earlier Rules, including those of Benedict, Macarius, Basil the Great and particularly the strict rule of Columbanus. The monks' chief work was the reclaiming of waste lands. He welcomed the poor and pilgrims. An important spiritual place, Jumièges became renowned and several notables and abbots came to consult Philibert. Philibert did not hesitate to confront Ebroin, the mayor of the palace of Neustria, about his treat of Leodegar, Bishop of Autun, who had died a martyr. Ebroin then saw to it that for a time Philibert lost the favour of Ouen and the royal family. He was briefly imprisoned then not permitted to return to Jumieges. He chose exile from Neustria and withdrew to Austrasia and the court of Bishop Ansoald of Poitiers who put his own foundation of Luçon Abbey under Philibert's charge.
Нойрмутье
676 жылы Филипбер архиерей Ансольдтың келісімімен Гер (Нойрмутье) аралында жаңа монастырь құруға шешім қабылдады. Аралда евангелизациядан басқа, монахтар маңызды жұмыстар атқарды: ауыл шаруашылығын дамыту, суару, байланыс жолдары, тұз өндіру және монастырлық ғимараттар салу. Епископ оған Деас жерін де берді, ол Сент-Филберт де Гранд-Леу аббатшылығына айналды. (847 жылы Нойрмутье монахтары оның құрметіне Сент-Филберт де-Гранд-Леуде Каролинг манастырлық шіркеуін салдырды.) Бес жылдан кейін, әлі де Пуатье епискобымен бірге, ол Нойрмутье монахтарымен бірге, жарым жартылай Марас Пуатьевиннің бастауында, Сент-Мишель-ан-л-Гермнің корольдік аббатшылығына айналатын монастырды құрды.
Around 676, Philibert decided to found a new monastery on the island of Her (Noirmoutier) with the agreement of the bishop Ansoald who granted him some land. On the island, in addition to evangelization, the monks carried out important work: agricultural development, irrigation, communication routes, salt exploitation, and construction of monastic buildings. The bishop also gave him land at Déas which became the abbey of Saint Philbert de Grand Lieu. (Around 847, the monks of Noirmoutier built a Carolingian priory church in Saint Philbert de Grand Lieu in his honor.) Five years later, still with the bishop of Poitiers, he developed, with monks from Noirmoutier, a priory that would become the royal abbey of Saint Michel en l'Herm, partly at the origin of the Marais Poitevin.
Кейінгі өмірі
681 жылы Эбройн қайтыс болғаннан кейін, Филипберт қысқа уақытқа Джумигеге оралды, бірақ ол сол кезде Нойрмутьемен терең араласқандықтан, қалмады. Соңғы рет кетер алдында ол досы Сент-Оуэнмен татуласты. Ол қамқоршыларының ықыласына ие болғаннан кейін, басқа да үйлерді, соның ішінде Павильдегі монастырларды және 682 жылы Монтивильерс абатшылығын құрды. Қайтып оралғаннан кейін ол өзінің түрлі қорларын қадағалауды жалғастырды. Філиберт қайтыс болып, Хериоу қаласында жерленді.
After the death of Ebroin in 681, Philibert returned briefly to Jumieges, but did not stay as he was by then deeply involved with Noirmoutier. Before leaving the place for the last time, he reconciled with his friend Saint Ouen. When he regained the favour of his patrons, he founded other houses, including the nunneries at Pavilly and in 682 Montivilliers Abbey. On his return, he continued supervising his various foundations. Philibert died and was buried at Heriou.
Құрмет
836 жылы Нойрмутье монахтары викингтердің шабуылына қарсы өз үйлерін тастап, құрлықта бас сауғалап, 875 жылы ақыры Филипбертің монументтерімен оның құрметіне аталған Туурндағы аббатханада қоныстанды, онда Сент-Филипбердің үлкен шіркеуі әлі де тұр. Ноирмутье монахтарының бұл аудармасы бірнеше іргетастарға және көптеген каролингтерге негіз болды, бұл үлкен монахтар желісін құрды. Қасиеттілердің монументтері Турнадағы Сент-Филиберт аббатшылығының хорында, суретші Гуджидің шығармасы ретінде сақталған. 1998 жылы 25 қаңтарда олар қорланды; әулиенің бас сүйегі мен екі сүйегі ұрланды. Филипберттің үлгісіне еліктегендердің арасында Ирландияның Сидоний Джумигес деген монах та бар. Джумиегес Philibert мейрамы 20 тамыз. Англияда 20 тамызда пісетін фильберт немесе қара жаңғақ оның есімімен аталған. Оның есімін Рона аңғарындағы Анжу, Нормандия және Бретань ауылдары таниды.
In 836 the monks of Noirmoutier abandoned their home in the face of the Viking attacks to seek refuge on the mainland, in 875 finally settling with the relics of Philibert in the abbey at Tournus named in his honour, where the great church of St Philibert at Tournus still stands. This translation by the monks of Noirmoutier gave rise to several foundations and numerous Carolingian endowments, creating a large monastic network. The relics of the saint are kept in the choir of the Saint Philibert abbey of Tournus, inside a reliquary, the work of the artist Goudji. They were desecrated on January 25, 1998; the skull of the saint and two of his bones having been stolen. Among those inspired by Philibert's example was the Irish monk Sidonius of Jumieges, who founded the monastery at Saint Saëns. Philibert of Jumièges' feast day is 20 August. The filbert, or hazelnut, is said to have been named after him, since it ripens about August 20 in England. Villages bear his name in the Rhone Valley, in Anjou, in Normandy and in Brittany.