Кіріспе

Schussenried монастыры (Kloster Schussenried, Reichsabtei Schussenried) - Германияның Бад-Шюссенриде орналасқан бұрынғы католик монастыры. Ол өзінің барокко стиліне тән кітапхана залымен танымал. Аббатхана 12 ғасырда Премонстраторлар орденінің қолында құрылған, ал 15 ғасырда императорлық аббатхана болып құрылған. Отыз жылдық соғыста монастырь қатты зақымдалды. 18 ғасырда аббат барокко стилімен кеңейту жұмыстарын бастады, бірақ оларды аяқтай алмады. 1803 жылы аббатхана секуляризациядан өтті және екі рет неміс медиация процесінде екі мәрте марапатталды, ақырында Вюртемберг корольдігінің иелігіне айналды. Оның екінші патшасы Вильгельм I оның аумағында құю зауытын ашты, содан кейін қарттар үйін ашты. Олар 1990 жылдары жұмыс істемейтін болды немесе монастырьдан көшіп кетті.

Тарих

1183 жылы Хогенштауфен әулетінің үйленбеген мүшелері Беренгар мен Конрад фон Шуссенрид ағайындылары өздерінің иеліктерін - қамал, жақын маңдағы екі диірмен, шіркеу, тіпті отбасылық гербін - Премонстрация орденіне сыйға тартты. Бауырлар да орденге қосылды, ал жылдың екінші жартысында 12 каноник пен Вайссенау абатшылығынан жаңа монастырды құру үшін жіберілген проваст қосылды. Құрылыс 1185 жылы басталды, ал 1188 жылы Беренгар мен провисттің абат шіркеуінің кемесіне жерлеуіне мүмкіндік беру үшін жеткілікті болды. Конрадты да үш жылдан кейін сол шіркеуде жерледі. Осы уақытта Вартенберг барондарымен дау басталды, нәтижесінде Шуссенридтің монахтары Вайссенау абатшылығына қашып кетті, онда олар папа Селестин III-ден заң көмегін сұрады. 1205 жылы Констанс епискобының көмегімен Шуссенрид монахтарына монастырға оралуға мүмкіндік беретін келісімге қол жеткізілді. Абатханаға қосымша қауіпсіздікке 1211 жылы 13 ақпанда папа Иннокентий III Шюссенридке қорғаныс бергенде және 1227 жылы император Фридрих II оны императорлық аббатханаға айналдырғанда және оның аумақтарындағы кеденді бақылауға бергенде қол жеткізілді. Премонстраторлық орденнің жалпы тарауы 1440 жылы Шуссенриді әбат мәртебесіне ресми түрде көтерді. 1240 жылы Шуссенрид вогтты танудан босатылды, бірақ 1452 жылы ол әлі де Георг, Трюкшесс фон Вальдбургтің қорғанысын алды. Бұл 15 ғасырда Киелі Рим императорының өзімен алмастырылды. Шуссенрид 1487 жылы басқа мемлекеттердің заңды құзырынан босатылды, ал оның абатасына 1497 жылы рейхстагқа қатысуға рұқсат етілді. 1512 жылы заңдық бостандыққа оның аумақтарындағы жоғары соттардың юрисдикциясымен 1521 жылы қан соттарына дейін кеңейтілді. Содан кейін Шуссенрид аумағындағы барлық істерді жергілікті сот билігі қарастыратын болды, олар үшін 1513 жылы аббатхананың аумағында сот ғимараты салынды. 1538 жылы Шюссенрид императорлық аббатханалардың Швабиш Прелатенбанкіне қосылды. 1220-жылдарға қарай аббатхананың қауіпсіз болуымен, Шуссенридтің монахтары оны экономикалық жағынан тәуелсіз етуге тырысты. 1224-1253 жылдары Шуссенрид аббатшылығы жақын маңдағы Хопфербах, Лаймбах, Швайгфурт, Де, Де, Де, Саттенбюрен және Эггатсвайлер ауылдарында егістіктер сатып алды. 14 және 15 ғасырларда де, Рейхенбах, де, Штайнхаузен Мюттенсвайлер, Оггельсхаузен, де, Алльмансвайлер, Оттерсванг, Аттенвейлер және Эберхардцеллдің меценаттық құқықтарын сатып алу және оларды анексиялау арқылы одан әрі кеңейтілді. 15 ғасырға дейін аббат бауырлары осы қалалардың кішігірім дворяндары болды, ал сол кезеңнен кейін көбінесе жергілікті дворяндар болды. Шюссенридегі монахтар ретінде олар Швабияның премонстратант округінің бөлігі болған жергілікті приходтарға да басшылық жасайтын. Бірнеше абат сол қалалардан шыққан, бірақ көпшілігі Швабияның ірі қалаларынан шыққан. Шюссенриде кез-келген уақытта 15 - 20 жас аралығында, 18-ғасырда 45-ке дейін жеткен. Бұл адамдар Шюссенриде және басқа да Премонстраторлар монастырында білім алған, бірақ олардың көпшілігі 1550 жылдан кейін Дилингендегі Успенский шіркеуінде иезуиттерден білім алған, ал кейбіреулері Тюбинген, Фрайбург, Гейдельберг және Рим университеттерінен диплом алған. XVI ғасырда Шуссенриде құрылыс аз болды, бірақ ол протестанттық реформация мен неміс шаруалары соғысынан аман қалды. 1621 - 1653 жылдар аралығында билік жүргізген аббат Маттеус Рорер монастырьдың шығыс бөлігін қайта қалпына келтірді, бірақ 1628 жылы монастырдағы аурудың басталуына дейін, кейіннен уланған шарапқа байланысты болды. Отыз жылдық соғыстың швед кезеңінде Шуссенрид швед әскерлерін бөлшектеп тастауға мәжбүр болды. 1647 жылы Карл Густав Врангельдің қолбасшылығындағы әскерлер кетіп қалғанда, монастырды өртеп жіберді. Комплекстің сақталған бөліктері кітапхана, монастырьдың кіреберіс залы және шіркеудің кемесі болды. 1649 жылы шіркеудің шатырларын жөндеуге кірісті. Аббатхананы қайта құру 1660 жылы Аббат Августин Арзеттің басшылығымен аяқталды.

Жаңа монастырь

1700 жылы абат Тиберий Мангольд австриялық сәулетшіге жаңа аббат шіркеуінің жоспарын жасауды тапсырды. Түмбтің жоспарлары кең көлемді болды, оның ішінде төрт аула және қазіргі Санкт-Магнус шіркеуі жаңартылмақ еді. 1701 жылы басталған испандық мұрагерлік соғысы монастырьға 297 000 гульденге соқты. 1714 жылы ғана абат Тиберий өзінің жаңартуларын жалғастыра алды, ол шваб ағаш кескіш шеберінен жаңа хорлық дүкендерге тапсырыс берді. 1717 жылы дүкендерді жеткізу барокко стилімен абат шіркеуін қайта құруды бастады, ол 1748 жылға дейін жалғасты. 1748 жылы 20 наурызда атақты барокколық сәулетші Доминикус Циммерман Жаңа монастырьдің жоспарын ұсынды. Бұл жобамен бірге қабаттар мен шатырлар алынып тасталатын шағын модель жасалды. Оның шеберханасы 1760 жылы сыртқы аймақтың және оның екі шеберхана кешенінің тағы бір моделін жасады. Циммерман мен оның ағасы Иоганн Баптист 1727 жылдан 1733 жылға дейін Шюссенрид абатшылығында Штейнхаузен зыярат шіркеуінде жұмыс істеген. Циммерманның жоспарлары қабылданды, бірақ жергілікті Якоб Эмеле 1749 жылы оларды орындаумен айыпталды. 1763 жылы монастырь қаржысы түсіп, абат жұмыстан босатылғанға дейін Циммерманның жобаларының үштен бірі ғана жүзеге асты. 16 ғасырдағы сот ғимаратының орнына 1758 жылы салынған түрме салынды.

Секуляризация

1803 жылы Наполеон Бонапарт Рейннің сол жағалауын басып алды және Германияның әлсіз князьдеріне бұрынғы Киелі Рим империясының кішігірім мемлекеттерінің аумақтарымен өтемақы берді. Бұрынғылардың арасында Штернберг Мандершайд графтары болды, олар императорлық аббатшылықтарды алды Шуссенрид және Оксенхаузен. Шюссенрид абатшылығы 1803 жылы 25 ақпанда округке берілді және ол Штернберг Мандершайд графтарының резиденциясы болды. Графтар 30 монахтың 18-ін оның жерлерін күтіп-бағу үшін қалдырды, бірақ аббатханалардың көп бөлігін сатып, оның шығыс бөлігін қиратты. Үш жылдан кейін Штернберг Мандершайд жаңадан құрылған Вюртемберг корольдігіне араласқан, оған графтар 1835 жылы 1 сәуірде аббатхананы сатты. Король Уильям I өзінің әлеуметтік қамқорлық бағдарламаларының бір бөлігі ретінде 1840 жылы абатхана аумағында құю цехын және 1875 жылы қарттар үйін құрды. Қарттар үйі 1949 жылға дейін Густав Месмер ұсталған Бад-Шюссенрид мемлекеттік психиатриялық ауруханасы болды. 1997 жылы аурухана Жаңа монастырьден көшіп кетті, ал құю фабрикасы 1998 жылы жұмысын тоқтатты.

Жері мен сәулеті

Шюссенрид абатшылығы - Жоғарғы Швабия барокколық жолының басты көрнекі жерлерінің бірі. Бастапқыда монастырь тек ант берген монахтар үшін ғана ішкі аймаққа және жалпыға қолжетімді сыртқы аймаққа бөлінген. Екеуі де қабырғамен және мұнаралармен қоршалған. Олардың ішінен сыртқы аумаққа кіретін мұнара қақпасы - Тюрле ғана қалды. 18 ғасырда монастырды кеңейту және барокко стилімен қайта құру жоспарлары жасалды. Шуссенрид аббатшылығының абаттары бұл ғимараттар үшін идеялар алу үшін басқа шваб монастырларына үнемі баратын. "Ескі монастырь" - 18 ғасырдан бұрынғы құрылыстарды (батыс және оңтүстік қанаттар, төменгі қақпа), ал "Жаңа монастырь" - барокколық ғимараттарды білдіреді. Жаңа монастырь үшін тағы көптеген ғимараттар жоспарланған, бірақ қаржының жетіспеушілігіне байланысты салынбады. Осы ғимараттардың бірі жаңа шіркеу болуы керек еді, оның айналасында Жаңа монастырь орналасқан. Шюссенрид абатшылығының негізін қалаушы монумент - Фюсендегі Магнус әулиенің таяғының бір бөлігі. Ол Георг Игнац Баурдың жобалауымен жасалған және жасалған реликвиарда орналасқан. Шюссенрийде жұмыс істеген басқа шваб монастырларынан келген демонстранттар арасында аббатхана үшін хорлық дүкендерді жасаған де бар.

Кітапхана залы

Кітапхана залы екі қабатты, қабырғалары әдемі кітап сөрелерімен қапталған, кейбіреулерінде бүгілетін үстелдер бар. 1757 жылы Франц Георг Герман сурет салған төбедегі фрескада 14 көріністе Каспар Мордың қашуға тырысуы бейнеленген. 24 алабастр мүсіндер 1766 жылы кітапхана залының жер бетіндегі қабатты сызу арқылы жасалды. Залдың екі жағында Рим-католик шіркеуін бейнелейтін сегіз мүсін, ал ислам, кальвинизм, лютерандық, иудаизм, утракизм, масондық, эпикурейлік және гностицизмді бейнелейтін сегіз мүсін тұр. Аббатхананы дүниежүзілік етуден кейін кітапхана залы шіркеу мен концерт залына айналды. XIX ғасырдың соңында залда орган орнатылды. Кітапхана залының бір бөлмесі - галерея, Төрт элемент, олар төрт элементті төрт ғылыми құралдар мен 18-ғасырдың сегіз техникасы арқылы көрсетеді. Жерді жер шары, суды - қораптар, дөңгелектер, шүберектер және диірмендер, отты - ойымдаған айна мен күн сәулесінің көмегімен ағаш жағылады, ал ауаны - үшбұрышты ұстап тұрған Нептун бейнелейді.

Аббат шіркеуі

Сент-Магнус шіркеуі Бад-Шюссенридтің приход шіркеуі болып табылады және 1803 жылдан бері жергілікті рим-католик прихоты пайдаланады. Ол 1229 жылы роман стилімен салынған, үш aisles, бірақ трансепті жоқ. Ол Мәриямға арналған, бірақ 1366 жылы бағыштауға Магнус киелі қосылды. 1493 - 1498 жылдары шіркеу готика стилімен қайта салынған. 1482 жылы Бернхард Стригельдің жеті часовнясы мен қанатты құрбандық үстелдері, сондай-ақ верандасы, ал 1494 жылы жаңа хор мен тік аркалар қосылды. Бұл аркалар 1650 жылы борышпен ауыстырылды, ал қоңырау мұнарасы 1620 жылдары кеңейтілді және 1692 жылы пияз күмбезімен берілді. ХVІІІ ғасырда шіркеу қайтадан барокко стилімен қайтадан жаңартылды. Бастапқыда жалпақ төбе қақпалымен ауыстырылды, дөңгелек терезелер орнатылды, ал алдыңғы романдық және готикалық әшекейлер штукатурьмен қапталды. Бұл жұмыста бұрынғы жөндеуде кірпіш қолданылғаны анықталды, бұл оны Жоғарғы Швабиядағы ең көне кірпіш құрылыстарының біріне айналдырды. Төбедегі фресканы 1745-46 жылдары Йоханнес Зик суреттеп, 14 сахнада Премонстратанттық орденнің негізін қалаушы Ксантендік әулие Норберт өмірін бейнелейді. Хордың орындықтары да дәл осылай 24 қасиеттілердің бейнелерімен әшекейленген. Олар 1715-1717 жылдары Георг Антон Махельн суреттер үшін линдадан және орындықтар үшін жаңғақтан жасады.

Мұражай және экспонаттар

Негізгі мұражай, Клостермузей, үш бөлікке бөлінеді. Бірінші бөлімде Шюссенрид аббатшылығының монастырлық қызметінде атқарған дүниелік рөлі баяндалады. Бұл көрменің бір бөлігі - архитекторлар Циммерман мен Эмеле салған жоспарланған Жаңа монастырдың модельдері. Екіншісі - монастырь өмірінің үш аспектісіне - діни сапарға, Мариологияға және халықтық пәктікке, олардың барлығы аббатхананың жақын маңдағы діни сапарға арналған шіркеуді демеушілігімен дәлелденді. Үшінші бөлімде 18-ғасырдағы Шюссенрид және басқа шваб монастырларындағы білім беру мен ғылымның рөлі баяндалады.